ผมจะลาออกจากตำแหน่งด้านการพัฒนาทุกตำแหน่ง !

ผมรู้สึกใจหวิว หมดอาลัยและรู้สึกท้อแท้เอาเสียจริง ๆถึงแม้ระหว่างทางพยายามเปิดเพลงให้กำลังใจตัวเอง แม้ว่าอาการอย่างนี้เคยเกิดขึ้นบ้างแต่ครั้งนี้ผมรู้สึกหนักหนาสาหัสเอามาก ๆทีเดียว เมื่อผมได้รับคำบอกเล่าจากน้องชายผมคนหนึ่งว่าผมถูกกล่าวหาค่อนข้างรุนแรงมากทีเดียวเขาหาว่าผมเป็นผู้ครอบงำทางความคิดของผู้อำนวยการ บงการผู้อำนวยการให้ทำในสิ่งที่ผมต้องการ อีกทั้งยังกล่าวว่าผมเป็นคนที่ทำให้องค์กรมีปัญหา ต้องทำงานหนัก ทำให้เกิดความแตกแยก ซึ่งสิ่งที่กล่าวมาทั้งสองอย่างนี้มาจากการที่ผมเองพยายามผลักดันงานด้านการพัฒนาคุณภาพ(งานHA)และงานอื่น ความรู้สึกของพี่ ๆน้อง ๆในองค์กรผมมากกว่า 50 % ที่มองว่าผมทำให้เกิดความยุ่งยากในองค์กรถึงแม้ว่า 20 % นั้นมองแบบกลาง ๆ แต่มีเพียงแค่ 30 % เท่านั้นที่มองว่าการทำงานของผมเป็นสิ่งที่ดีงาม สิ่งที่เหมาะ สมควร

ผมมานั่งไตร่ตรองดูว่าสิ่งที่ผมทำไปทุกอย่างโดยคิดว่าเป็นสิ่งที่ดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการผลักดันแก้ไขอะไรหลาย ๆอย่าง ต่อต้านอะไรหลาย ๆอย่างนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องจริงแท้อย่างที่คิดจริงหรือ ผมจะมองอย่างไรให้รู้ว่าความคิดผมนั้นผิดหรือถูก แต่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดได้ ผมเป็นคนส่วนน้อย ผมเป็นคนที่ไม่เหมือนคนอื่นเขา ดังนั้นผมจึงคิดว่าผมควรจะพิจารณาตัวเอง พาตัวเองออกให้พ้นจากการที่ต้องทำงานอย่างนั้น ซึ่งผมถือว่าเป็นหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ผมเป็นประธานงานสิ่งแวดล้อม ผมเป็นประธานงานโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ผมเป็นหัวหน้ากลุ่มงาน ในเมื่อผมเองไม่สามารถสร้างความเป็นเอกภาพในงานที่ผมได้รับมอบหมาย ไม่สามารถสร้างศรัทธา ผมเองจึงควรพิจารณาตัวเองใช่ไหมครับ

หลังจากนี้ผมเองคงจะทำหน้าที่เฉพาะงานที่รับผิดชอบตามที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น เพื่อหันกลับมาพิจารณาตนเองว่าสิ่งที่เราทำไปนั้นมันส่งผลกระทบต่อองค์กรอันเป็นที่รักของผมและทุกคน ผมคงต้องขออภัยต่อทุกผู้คนที่ผมคิดอยู่เสมอว่าสิ่งที่ผมทำนั้นไม่ได้เพื่อตนเอง แต่กลับหาเป็นเช่นนั้นไม่ ในเมื่อมีผลออกมาเช่นนี้ผมต้องยุติบทบาทของตัวเองลงเสียที และผมเองต้องขออภัยต่อเหล่าพี่น้องในส่วน 30 % ที่ยืนอยู่ข้างผมให้กำลังใจผม หากผมเข้มแข็งกว่านี้ผมจะยืนหยัดและกลับมา ขอบคุณครับ

ผมจะลาออกจากตำแหน่งด้านการพัฒนาทุกตำแหน่ง !