นั่งสมาธิ หลับตา หายใจช้าๆ พร้อมๆกับยิ้มน้อยๆ

     

      พุธที่ผ่านมา เป็นไข้ตัวร้อนคะ ( อีกแล้ว ) ก็อดทน หายาทานเองแล้วก็นอน กะว่าจะให้หายเอง

พอกลางคืนมาก็ตัวร้อนอีก ทานยาเองอีก วันพฤหัส ก็ไม่ดีขึ้น คิดว่ามันน่าจะหาย

 

      ต้านทานไม่ไหว คืนวันพฤหัส เลยเดินมาเก็บของใส่กระเป๋า เตรียมข้าวของไปนอน โรงพยาบาล

ดีกว่า เตรียมแบบมืออาชีพ ว่าต้องใช้อะไรบ้าง

 

     บอกแฟนว่า     " เราขอโทษ ไม่สบายอีกแล้ว "

     แฟนว่า       " ขอโทษแล้วจะหายป่วยหรือไง ไปโรงพยาบาลดีกว่า "

 

           เป็นจริงที่คาดหมาย คุณหมอว่า เป็นไข้ น่าเป็นห่วง ( ไตใหม่ ) นอนโรงพยาบาลก่อนดีกว่า

ดูอาการ และต้องตรวจเลือดดูผลต่างๆด้วย

 

           คุณหมอจัดห้องพิเศษให้เลยคะ  แบบเดิม  เพราะ นอนห้องรวมก็จะเสี่ยงในการติดเชื้อ

เคย นอนห้องรวม ช่วงระยะหลังเปลี่ยนไตใหม่ๆ มี คุณหมอท่านหนึ่ง ท่านเห็น และบอกว่า

 

        "    ค่าเปลี่ยนไต น่ะ ไม่ใช่น้อยๆ นะ      อย่านอนห้องรวมเลย   " 

          ก็ด้วยความเป็นห่วงบวกกับความจริงนะคะ

 

          มาที่ห้องพิเศษ ก็รู้สึกเขินๆ คะ  เพราะ  เจอพยาบาลชั้นเดิม ห้องเดิม ที่เรานอนล่าสุดตอนเป็น

อีสุกอีใส และพร้อมกับเข้าเฝือก ในช่วงที่ผ่านมา

 

          แต่พยาบาลก็ดีมากเลยคะ มาถามไถ่ มาดูผลงาน อีสุกอีใส ว่าแผลจางไป หรือยัง

จางแค่ไหน  เดินได้ดีแค่ไหน คุยกันก็สนุกอีก

 

         งานนี้ นอนอยู่ สองคืนเอง เข้าวันศุกร์ ก็ออกได้ เช้าวันอาทิตย์ เพราะ ไข้ลดลงเป็นลำดับ

ไม่มีอะไรจากผลแล็บ ที่จะกระทบไตใหม่ และก็ได้ยาไปทานที่บ้าน 

 

         ดีใจ  จดเป็นสถิติ ออกจาก รพ. เร็วที่สุด ปรกติต้องให้ยาฆ่าเชื้อ 5 วัน ทุกครั้งที่ไม่สบาย หรือมากกว่านั้น

 

         ออกจากโรงพยาบาลก็ชวนแฟนไปตัดผมคะ  เปลี่ยนลุคใหม่เอาเคล็ด ( คิดเอง ) แบบว่าให้คนอื่นสระผมให้นี่สบายดี และก็ตัดให้สั้นแบบรองทรงเลย  พอเจอแฟน ยักคิ้วถามแฟนคะ 

        "  เป็นไง ผมทรงนี้  เราหล่อมั้ย   "  แฟนหัวเราะก๊ากเลยคะ

        แล้วก็คิดว่าต้องเพิ่มการปฏิบัติตัวใหม่  วางแผนตัวเองให้เป็นเวลามากกว่านี้   นอนเร็วขึ้น ให้เป็นเวลา ก่อนนอนก็สวดมนต์แบบสั้นๆ เน้นนั่งสมาธิ  ( พยายาม น่ะคะ )  เช้ามาออกกำลังกายแบบที่เคยทำ เท่าที่ทำได้ บริหารปอด

       เมื่อเช้า ปูเสื่อที่หน้าบ้าน แสงเช้าๆ สวยมากคะ  นั่งสมาธิ หลับตา หายใจช้าๆ พร้อมๆกับยิ้มน้อยๆ

ให้ตัวเอง และสิ่งรอบข้าง ความเงียบในใจ ถือเป็นรางวัลของแต่ละวันนะคะ