วิธีถนอมรักษาโดยนำเม็ดออกแล้วใส่ไว้ในกล่องปิดฝาแล้วเอาเข้าช่องฟิตของตู้เย็น

บ้านพี่มีแต่ปลาเจ่าปลาร้า  ส่วนบ้านน้องยานั้นมีแต่ปลาดุกอุย...ไม่ใช่อะไรหลอกแต่เป็นกลิ่นปลาร้าตำส้มของคนข้างบ้านโชยมาตามลมเท่านั้นเองแหละ  ฮิ ฮิ ฮิ

เรื่องอาหารการกินนี่ชวนคิดได้ว่า  ถ้าเราไม่รักษาดูแลยิ่งยุคข้าวยากน้ำมันก็แพงออกอย่างนี้มีอะไรก็ต้องถนอมไว้ให้ได้กินนาน ๆนะครับ

 พอดีว่าที่บ้านได้ขนุนลูกโตมา  3 ผลจากบ้านที่เมืองคอนกินมากก็ไม่ได้มันหวานจนแสบไส้เลยหาวิธีถนอมรักษาโดยนำเม็ดออกแล้วใส่ไว้ในกล่องปิดฝาแล้วเอาเข้าช่องฟิตของตู้เย็น...

โอ้  โฮ...เกือบสองเดือนแล้วยังใหม่สดแจ่มแจ๋วจริง ๆ เลยชนิดที่เรียกว่า...หนุนจ๋าบูดลาก่อนนะ...ฮิ ฮิ ฮิ...