แม่จ๋า
หนูรีดเสื้อผ้าสำหรับการซักในวันพุธนี้หมดแล้วค่ะ และนำไปเก็บในตู้เสื้อห้องเจ้านายเรียบร้อยแล้ว เหลืออยู่อีกส่วน เป็นส่วนที่หนูสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าเหล่านั้นเริ่มชำรุด หนูต้องนำมาซ่อมค่ะ ก่อนที่จะชำรุดมากกว่านี้ แล้วเสื้อผ้าเหล่านั้นจะหมดคุณค่าทันที เจ้านายจึงสั่งให้หนูดูแลรายละเอียดของเสื้อผ้า เพราะอาจทำให้ผู้สวมใส่เกิดอาการไม่สบายใจขึ้นได้
นึกถึงวันที่แม่หัดให้ลูกซ่อมเสื้อผ้าของตัวเอง ความหมายเพียงว่าเราจนและลูกเป็นลูกผู้หญิงพี่คนโตของบ้าน ต้องพยายามอย่างยิ่งให้เสื้อผ้าใช้ได้ยาวนานที่สุด แต่ ณ วันนี้หาใช่เช่นนั้นไม่ ลูกได้ใช้วิชาที่แม่ถ่ายทอดให้ มาใช้ในการดำรงชีวิตจริง
การที่ต้องมาทำงานเป็นแม่บ้านไม่ใช่สิ่งน่าอาย ลูกได้พิสูจน์ให้ตัวลูกเองเห็นแล้วว่า งานทุกชนิดที่เป็นสัมมาอาชีพ ควรแก่การนับถือ ผู้ที่ได้ก้าวตามจังหวะชีวิตที่เป็นจริง สัมผัสอาชีพใด ต้องรักซึ่งอาชีพนั้น นับถืออาชีพนั้น จึงจักเรียกได้ว่าเป็นผู้เจริญ
แม่จ๊ะลูกได้อ่านหนังสือ และพบว่าการเย็บผ้าด้วยมือเป็นงานศิลปะ ที่ผ่านการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น รุ่นแล้วรุ่นเล่ายาวนานมาร่วมสองหมื่นปี สมัยก่อนเขาใช้กระดูกสัตว์มาฝนให้เล็กจนเป็นเข็ม และต่อมาได้พัฒนามาใช้เข็มโลหะสีเงินดังที่เราใช้กันในทุกวันนี้
เทคนิคการเย็บผ้าด้วยมือที่แม่ถ่ายทอดให้ ทั้งการเนา การด้น การสอย แม่ได้สอนหนูว่าการเนาเป็นการเย็บด้วยมือชั่วคราว เพื่อยึดผ้าสองชิ้นเข้าด้วยกันเป็นแนวเย็บหลวมๆ ก่อนนำไปเย็บให้เรียบร้อยต่อไป การด้นเป็นการเย็บด้วยมือที่ทำให้ผ้าสองชิ้นติดกัน เป็นการเย็บจริง ด้วยฝีเข็มถี่ที่ทำให้ตะเข็บแข็งแรงทนทาน ส่วนการสอยเป็นการสอยปลายผ้าคือผ้าชิ้นเดียว เป็นการเก็บริมผ้าเข้าไว้ในด้านในชายเสื้อหรือแขนเสื้อ ชายกระโปรง ชายกางเกง เพื่อความทนทาน ลูกยังจำได้ครบถ้วนอยู่ เพราะได้ใช้งานเป็นประจำ และทุกฝีเข็มประณีต แต่ตอนแรกเริ่มฝึกเย็บผ้าฝีเข็มแรก ๆ หนูทำหน้ายุ่งคิ้วย่นน่าดู เลยโดนเข้าไปหลายเผียะเหมือนกัน รอยผื่นแดงที่ขาหนูยังจำได้จนทุกวันนี้ค่ะ
แม่คะเสื้อผ้าที่ชำรุดวันนี้ มีทั้งรังดุมชำรุด กระดุมด้ายหลุด ปลายขากางเกงหลุดลุ่ย หนูเลือกเอาเข็มสอยมาใช้งานเพราะเล่มเล็กดี ถักรังดุมและซ่อมกระดุมก็ง่าย สอยปลายขากางเกงก็สะดวก เจ้านายมีกล่องสำหรับเก็บเข็มหลายขนาด กรรไกร อุปกรณ์สำหรับสนเข็ม และด้ายหลากสีมีให้เลือกไม่ต้องถึงขั้นดึงด้ายจากชายกางเกงมาใช้
ซ่อมเสื้อผ้าเสร็จก็ได้เวลาเตรียมอาหารเย็นพอดี แม่จ๋าลูกเข้าครัวก่อนนะจ๊ะ
รักแม่ที่สุดค่ะ
แอมป์
สวัสดีครับ
เก่งจังเลยซ่อมเองได้ สอย ด้นถอยหลังได้ใช่ไหม แต่ งง เข้าครัวสี่ทุ่มกว่า นี่รอบดึกหรือครับ อิอิๆๆ
มาเยี่ยม คุณ amp
เป็นชีวิตที่มีคุณค่ายิ่งนะ นึกถึงมหาตะมะคานธี ของอินเดีย
เขาก็เก่งในเรื่องนี้ละ ฮิ ฮิ ฮิ
แม่ผมเคยบอกว่า การเย็บผ้าทอผ้า เป็นคุณสมบัติส่วนตัวของผู้หญิงไทย
บทกวีของไพวรินทร์ ขาวงาม ที่ชื่อ ไหมแท้ที่แม่ทอ ..อ่านแล้วสะเทือนใจมาก ผมยังเคยอ่านในค่ายให้เยาวชนฟัง ถึงกับเงียบและซึมไปเหมือนกัน
แม่ยังคงทอผ้าไปเรื่อย ๆ ขณะที่ลูก ๆ ไม่มีใครสืบต่อภูมิปัญญาแต่กลับไปเสี่ยงโชคในเมืองใหญ่
...
ขอบพระคุณค่ะคุณธ.วัชชัย ยังไม่ได้เปิดพจนานุกรมดูค่ะ เห็นเจ้านายมีหนึ่งเล่ม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 ค่ะ หลังจากนี้ต้องตรวจหน่อยละค่ะ เดี๋ยวโดนหยอดกระปุก
ขอบพระคุณค่ะอาจารย์ขจิต หนูเขียนไว้ตั้งแต่บ่าย ไปส่งเจ้านายที่บ้านท่านทูต รอจนดึกค่ะ ขออภัย
การด้นมีสองแบบค่ะคือด้นถอยหลังแบบธรรมดา และด้นถอยหลังแบบดำน้ำค่ะ ทำให้ผ้ายึดติดกันแข็งแรงค่ะ
ขอบพระคุณค่ะคุณยูมิ หนูเห็นอาบังที่ปากซอยแกนั่งชุนผ้าฝีมือดีมากค่ะ
ขอบพระคุณค่ะคุณแผ่นดิน ที่บ้านหนูพ่อทำสวนกล้วย แม่รับจ้างซ่อมผ้าค่ะ มีลูกสามคน จบม.สามหนูเลยขอหยุดเรียนมาทำงานหาเงินส่งน้องเรียนเองค่ะ
สวัสดีค่ะ..
ว้า..ว่าจะแวะมาช่วยซ่อมเสื้อผ้า เสร็จไปซะแล้ว
อิ..อิ..แต่จริงๆแล้วครูตุ๊กแกไม่สามารถเลยค่ะ เรื่องแบบนี้
ฝันดีนะคะ....
ขอบพระคุณค่ะคุณครูตุ๊กแก หนูว่าคุณครูมีค่ากว่าหนู อย่ามานั่งหลังขดหลังแข็งแบบหนูเลย เดี๋ยวจะไม่สวยแบบหนูนะคะ
สวัสดีค่ะ
ตามมาเยี่ยม ให้กำลังใจ
จะตามอ่านบันทึกดีๆๆ
สวัสดีค่ะ แวะเวียนมาเยี่ยมให้กำลังใจค่ะ
ขอบพระคุณค่ะคุณMSU-KM :panatung ที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจหนู
ขอบพระคุณค่ะคุณประจักษ์ ขอให้ท่านมีความสุขตลอดวันเช่นกันค่ะ
ขอบพระคุณค่ะคุณวนิดา ที่แวะมาให้กำลังใจหนู ขอให้มีความสุขค่ะ
ภรรยาของผมอยากออกไปทำงานนอกบ้าน ผมตอบไปเพียงว่า งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่บ้านมิใช่หรือ เธอตอบผมว่า ใช่. ออ. แล้วจะออกไปทำงานนอกบ้านทำไม
แต่เมื่อวานซืน เธอบอกผมว่า เธออยากได้จักรเย็บผ้า ผมหัวเราะแล้วบอกว่า ระหว่างซื้อจักรกับเก็บเอาเสื้อที่ชำรุดไปจ้างซ่อม ผมว่าผมขอเลือกอย่างหลังดีกว่า ฮิฮิ เพราะกลัวว่ายิ่งภรรยาซ่อม เสื้อยิ่งชำรุด ฮิฮิ (แซวภรรยา)
(แวะมาแอบนินทาภรรยาตัวเองครับ)
สวัสดีค่ะ ให้คุณผู้หญิง เธอได้แสดงออกซึ่งความสามารถบ้างซิคะ
เด็กผู้หญิงเดี๋ยวนี้ น้อยคนจะทำเป็นนะ ดีจังที่หนูทำได้ และน่ายกย่องแม่ของหนูด้วยที่คิดการณ์ไกล สอนหนูมาก่อน เป็นเด็กดีและคิดถึงแม่บ่อยๆดีแล้วจ๊ะ แม่รักเรามากกว่าใคร
ขอบพระคุณค่ะคุณครูนงเยาว์ หนูคงเหมือนลูกนักมวยค่ะ ขึ้นเวทีก็ชกได้เลย ประสบการณ์สั่งสมแค่ห้าปีเองค่ะ คงต้องสู้กันอีกนาน