amp
amporn แอมป์ ศักดิ์ณรงค์

8.ตามฝัน...ซ่อมเสื้อผ้า


นึกถึงวันที่แม่หัดให้ลูกซ่อมเสื้อผ้าของตัวเอง ความหมายเพียงว่าเราจนและลูกเป็นลูกผู้หญิงพี่คนโตของบ้าน ต้องพยายามอย่างยิ่งให้เสื้อผ้าใช้ได้ยาวนานที่สุด แต่ ณ วันนี้หาใช่เช่นนั้นไม่ ลูกได้ใช้วิชาที่แม่ถ่ายทอดให้ มาใช้ในการดำรงชีวิตจริง

 

 

แม่จ๋า

                        หนูรีดเสื้อผ้าสำหรับการซักในวันพุธนี้หมดแล้วค่ะ และนำไปเก็บในตู้เสื้อห้องเจ้านายเรียบร้อยแล้ว เหลืออยู่อีกส่วน เป็นส่วนที่หนูสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าเหล่านั้นเริ่มชำรุด หนูต้องนำมาซ่อมค่ะ ก่อนที่จะชำรุดมากกว่านี้ แล้วเสื้อผ้าเหล่านั้นจะหมดคุณค่าทันที เจ้านายจึงสั่งให้หนูดูแลรายละเอียดของเสื้อผ้า เพราะอาจทำให้ผู้สวมใส่เกิดอาการไม่สบายใจขึ้นได้

                       นึกถึงวันที่แม่หัดให้ลูกซ่อมเสื้อผ้าของตัวเอง ความหมายเพียงว่าเราจนและลูกเป็นลูกผู้หญิงพี่คนโตของบ้าน ต้องพยายามอย่างยิ่งให้เสื้อผ้าใช้ได้ยาวนานที่สุด แต่ ณ วันนี้หาใช่เช่นนั้นไม่ ลูกได้ใช้วิชาที่แม่ถ่ายทอดให้ มาใช้ในการดำรงชีวิตจริง

                       การที่ต้องมาทำงานเป็นแม่บ้านไม่ใช่สิ่งน่าอาย ลูกได้พิสูจน์ให้ตัวลูกเองเห็นแล้วว่า งานทุกชนิดที่เป็นสัมมาอาชีพ ควรแก่การนับถือ ผู้ที่ได้ก้าวตามจังหวะชีวิตที่เป็นจริง สัมผัสอาชีพใด ต้องรักซึ่งอาชีพนั้น นับถืออาชีพนั้น จึงจักเรียกได้ว่าเป็นผู้เจริญ

                       แม่จ๊ะลูกได้อ่านหนังสือ และพบว่าการเย็บผ้าด้วยมือเป็นงานศิลปะ ที่ผ่านการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น รุ่นแล้วรุ่นเล่ายาวนานมาร่วมสองหมื่นปี สมัยก่อนเขาใช้กระดูกสัตว์มาฝนให้เล็กจนเป็นเข็ม และต่อมาได้พัฒนามาใช้เข็มโลหะสีเงินดังที่เราใช้กันในทุกวันนี้

                       เทคนิคการเย็บผ้าด้วยมือที่แม่ถ่ายทอดให้ ทั้งการเนา การด้น การสอย แม่ได้สอนหนูว่าการเนาเป็นการเย็บด้วยมือชั่วคราว เพื่อยึดผ้าสองชิ้นเข้าด้วยกันเป็นแนวเย็บหลวมๆ ก่อนนำไปเย็บให้เรียบร้อยต่อไป การด้นเป็นการเย็บด้วยมือที่ทำให้ผ้าสองชิ้นติดกัน เป็นการเย็บจริง ด้วยฝีเข็มถี่ที่ทำให้ตะเข็บแข็งแรงทนทาน ส่วนการสอยเป็นการสอยปลายผ้าคือผ้าชิ้นเดียว เป็นการเก็บริมผ้าเข้าไว้ในด้านในชายเสื้อหรือแขนเสื้อ ชายกระโปรง ชายกางเกง เพื่อความทนทาน ลูกยังจำได้ครบถ้วนอยู่ เพราะได้ใช้งานเป็นประจำ และทุกฝีเข็มประณีต แต่ตอนแรกเริ่มฝึกเย็บผ้าฝีเข็มแรก ๆ หนูทำหน้ายุ่งคิ้วย่นน่าดู เลยโดนเข้าไปหลายเผียะเหมือนกัน รอยผื่นแดงที่ขาหนูยังจำได้จนทุกวันนี้ค่ะ

                      แม่คะเสื้อผ้าที่ชำรุดวันนี้ มีทั้งรังดุมชำรุด กระดุมด้ายหลุด ปลายขากางเกงหลุดลุ่ย หนูเลือกเอาเข็มสอยมาใช้งานเพราะเล่มเล็กดี ถักรังดุมและซ่อมกระดุมก็ง่าย สอยปลายขากางเกงก็สะดวก เจ้านายมีกล่องสำหรับเก็บเข็มหลายขนาด กรรไกร อุปกรณ์สำหรับสนเข็ม และด้ายหลากสีมีให้เลือกไม่ต้องถึงขั้นดึงด้ายจากชายกางเกงมาใช้

                      ซ่อมเสื้อผ้าเสร็จก็ได้เวลาเตรียมอาหารเย็นพอดี แม่จ๋าลูกเข้าครัวก่อนนะจ๊ะ

                                                                                                                        รักแม่ที่สุดค่ะ

                                                                                                                             แอมป์

หมายเลขบันทึก: 186757เขียนเมื่อ 7 มิถุนายน 2008 22:46 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 มิถุนายน 2012 20:44 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (46)

สวัสดีครับ

  • พูดถึงรังดุม แล้วก็นึกได้ว่าเคยสงสัย ใครๆ ก็เรียก กระดุม และ รังดุม แต่ไม่เรียก รังกระดุม อิๆ
  • เปิดพจนานุกรม พบว่ามีทั้ง กระดุม และ ลูกดุม
  • ฝนกระดูกสัตว์เป็นเข็มว่ายากแล้ว ฝนทั่งเป็นเข็ม ยังยากกว่า
  • มาฝากกระปุกไว้ครับ เห็นที่พิมพ์ตกอยู่นิดหน่อย ;)

Image:Sewing needle eye with thread.jpg

เก่งจังเลยซ่อมเองได้ สอย ด้นถอยหลังได้ใช่ไหม แต่ งง เข้าครัวสี่ทุ่มกว่า นี่รอบดึกหรือครับ อิอิๆๆ

มาเยี่ยม คุณ amp

เป็นชีวิตที่มีคุณค่ายิ่งนะ นึกถึงมหาตะมะคานธี ของอินเดีย

เขาก็เก่งในเรื่องนี้ละ ฮิ ฮิ ฮิ

แม่ผมเคยบอกว่า  การเย็บผ้าทอผ้า เป็นคุณสมบัติส่วนตัวของผู้หญิงไทย

บทกวีของไพวรินทร์  ขาวงาม  ที่ชื่อ ไหมแท้ที่แม่ทอ ..อ่านแล้วสะเทือนใจมาก  ผมยังเคยอ่านในค่ายให้เยาวชนฟัง  ถึงกับเงียบและซึมไปเหมือนกัน

แม่ยังคงทอผ้าไปเรื่อย ๆ ขณะที่ลูก ๆ  ไม่มีใครสืบต่อภูมิปัญญาแต่กลับไปเสี่ยงโชคในเมืองใหญ่

...

 

ขอบพระคุณค่ะคุณธ.วัชชัย ยังไม่ได้เปิดพจนานุกรมดูค่ะ เห็นเจ้านายมีหนึ่งเล่ม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 ค่ะ หลังจากนี้ต้องตรวจหน่อยละค่ะ เดี๋ยวโดนหยอดกระปุก

ขอบพระคุณค่ะอาจารย์ขจิต หนูเขียนไว้ตั้งแต่บ่าย ไปส่งเจ้านายที่บ้านท่านทูต รอจนดึกค่ะ ขออภัย

             การด้นมีสองแบบค่ะคือด้นถอยหลังแบบธรรมดา และด้นถอยหลังแบบดำน้ำค่ะ ทำให้ผ้ายึดติดกันแข็งแรงค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณยูมิ หนูเห็นอาบังที่ปากซอยแกนั่งชุนผ้าฝีมือดีมากค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณแผ่นดิน ที่บ้านหนูพ่อทำสวนกล้วย แม่รับจ้างซ่อมผ้าค่ะ มีลูกสามคน จบม.สามหนูเลยขอหยุดเรียนมาทำงานหาเงินส่งน้องเรียนเองค่ะ

สวัสดีค่ะ..

     ว้า..ว่าจะแวะมาช่วยซ่อมเสื้อผ้า เสร็จไปซะแล้ว

     อิ..อิ..แต่จริงๆแล้วครูตุ๊กแกไม่สามารถเลยค่ะ เรื่องแบบนี้

     ฝันดีนะคะ....

ขอบพระคุณค่ะคุณครูตุ๊กแก หนูว่าคุณครูมีค่ากว่าหนู อย่ามานั่งหลังขดหลังแข็งแบบหนูเลย เดี๋ยวจะไม่สวยแบบหนูนะคะ

สวัสดีค่ะ

ตามมาเยี่ยม  ให้กำลังใจ

จะตามอ่านบันทึกดีๆๆ

สวัสดีค่ะ แวะเวียนมาเยี่ยมให้กำลังใจค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณMSU-KM :panatung  ที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจหนู

ขอบพระคุณค่ะคุณประจักษ์ ขอให้ท่านมีความสุขตลอดวันเช่นกันค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณวนิดา ที่แวะมาให้กำลังใจหนู ขอให้มีความสุขค่ะ

ภรรยาของผมอยากออกไปทำงานนอกบ้าน ผมตอบไปเพียงว่า งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่บ้านมิใช่หรือ เธอตอบผมว่า ใช่. ออ. แล้วจะออกไปทำงานนอกบ้านทำไม

แต่เมื่อวานซืน เธอบอกผมว่า เธออยากได้จักรเย็บผ้า ผมหัวเราะแล้วบอกว่า ระหว่างซื้อจักรกับเก็บเอาเสื้อที่ชำรุดไปจ้างซ่อม ผมว่าผมขอเลือกอย่างหลังดีกว่า ฮิฮิ เพราะกลัวว่ายิ่งภรรยาซ่อม เสื้อยิ่งชำรุด ฮิฮิ (แซวภรรยา)

(แวะมาแอบนินทาภรรยาตัวเองครับ)

สวัสดีค่ะ ให้คุณผู้หญิง เธอได้แสดงออกซึ่งความสามารถบ้างซิคะ

เด็กผู้หญิงเดี๋ยวนี้ น้อยคนจะทำเป็นนะ ดีจังที่หนูทำได้ และน่ายกย่องแม่ของหนูด้วยที่คิดการณ์ไกล สอนหนูมาก่อน เป็นเด็กดีและคิดถึงแม่บ่อยๆดีแล้วจ๊ะ แม่รักเรามากกว่าใคร

ขอบพระคุณค่ะคุณครูนงเยาว์ หนูคงเหมือนลูกนักมวยค่ะ ขึ้นเวทีก็ชกได้เลย ประสบการณ์สั่งสมแค่ห้าปีเองค่ะ คงต้องสู้กันอีกนาน

  • หวัดดีค่ะ
  • แวะตามมาขอบคุณค่ะ
  • เก่งจริง ๆ ทั้งซัก ทั้งรีด แถมยังซ่อมเสื้อผ้าเองอีก เหนื่อยไหมจ้ะคนดี
  • ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ

ขอบพระคุณค่ะพี่อ้อยควั้น เหนื่อยจำทนค่ะ แต่วาดหวังว่าไม่น่าเกินสิบปี หนูคงบินได้ค่ะ

สวัสดีค่ะคนเก่ง

  • ครูแอนขอชื่นชมและแสดงความนับถือด้วยใจจริงๆ
  • ชอบวิธีคิดจังเลยค่ะ
  • ตรงนี้น่ะค่ะ...ชอบมาก..ได้ใจจริงๆ..." ณ วันนี้หาใช่เช่นนั้นไม่ ลูกได้ใช้วิชาที่แม่ถ่ายทอดให้ มาใช้ในการดำรงชีวิตจริง "----" การที่ต้องมาทำงานเป็นแม่บ้านไม่ใช่สิ่งน่าอาย ลูกได้พิสูจน์ให้ตัวลูกเองเห็นแล้วว่า งานทุกชนิดที่เป็นสัมมาอาชีพ ควรแก่การนับถือ ผู้ที่ได้ก้าวตามจังหวะชีวิตที่เป็นจริง สัมผัสอาชีพใด ต้องรักซึ่งอาชีพนั้น นับถืออาชีพนั้น จึงจักเรียกได้ว่าเป็นผู้เจริญ "
  • อย่ายอมแพ้นะคะ  สู้ๆ ค่ะ  เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะคนเก่ง

ขอบพระคุณค่ะครูแอน ทำอย่างไรก็คิดอย่างนั้นค่ะ สู้ไม่คิดถอยอยู่แล้วค่ะ

แวะมาทักทายทำความรู้จักกันก่อน ในฐานะสมาชิกวันที่ 2 เหมือนกัน :P

แล้วจะกลับมาอ่านย้อนหลังค่ะ

ขอบพระคุณค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ

สวัสดีค่ะ น้องแอมป์ พี่เห็นด้วยค่ะอาชีพที่สุจริตทุกอาชีพ ควรค่าแก่การนับถือค่ะ น้องแอมป์เก่งกว่าพี่หลายอย่างเลยนะคะ เย็บซ่อมรังดุมก็ได้ สอยผ้าก็เป็นอีก สุดยอดเลยค่ะ นับถือๆๆ สอนพี่บ้างนะจ๊ะ (^_^)

ขอบพระคุณค่ะพี่พอลล่า อันนี้ต้องยกให้แม่หนูค่ะ คงคิดว่าจะให้วิชาชีพติดตัวลูกไปค่ะ เพราะไม่มีเงินส่งลูกเรียนสูง ๆ ค่ะ

อื้อฮือคุณ amp ครบวิชาการบ้านการเรือนทุกหลักสูตรรึยังครับ

เก่งจริงๆนะขอชม

สวัสดีค่ะน้อง ....amp

  • ครูอ้อย  ไม่ได้ตัดเย็บเสื้อผ้าให้ตัวเอง มานาน 2 ปีแล้วค่ะ
  • ปกติแล้ว  ครูอ้อยจะตัดให้ตัวเองค่ะ
  • ตัดสินใจมาเรียน  เลยทิ้งไปค่ะ  ส่วนการซ่อมแซมได้เป็นเรื่องที่ดี  เป็นอาชีพเสริมให้เราได้ด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ  มีความสุขและสนุกกับการทำงานมากๆนะคะ

 

no comment  จึงนำรูปเจ้าตัวอารมณ์ดี ที่เต้นโหยงๆ มาผาก

สวัสดีครับ

       เรื่องการซ่อมเสื้อผ้า  ต้องยกความดีให้ ผบ.ทบ.ครับ (ผู้บังคับบัญชาที่บ้าน)    เธอเอาใจใส่และคอยดูแลอยู่เสมอ

       แต่เธอไม่ยอมถ่ยทอดวิชาให้ลูกสาวครับ (อยู่ มอ 2  แล้ว)

       วันหลังต้องตักเตือนเสียหน่อย ว่า อย่าหวงวิชา

                                 ขอบคุณครับ

  • เจ้านายต้องจ่ายค่าซ่อมเสื้อผ้าด้วยไหมนี่...

ขอบพระคุณค่ะคุณโต งานแม่บ้านเรียนไม่รู้จบค่ะ มีอีกหลายเรื่องที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ค่ะ หนูเองก็ต้องศึกษาทุกวัน

ขอบพระคุณค่ะครูอ้อย เจอแม่บ้านตัวจริงค่ะ ขอให้ครูอ้อยจงสำเร็จประโยชน์ที่ต้องการทั้งปวงค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณครูข้างถนน ขอให้คุณครูมีความสุขนะคะ

ขอบพระคุณค่ะคุณsmall man กุลสตรีไทยทุกคนควรทำได้ค่ะ บางบ้านสอนให้ลูกชายทำได้อีกต่างหากค่ะ

ขอบพระคุณค่ะคุณเกษตรฯ เป็นแบบเหมาจ่ายค่ะ แถมทิปเป็นบางครั้ง ขนมอร่อย ๆ มีฝากแทบทุกวัน อยู่สามเดือนน้ำหนักขึ้นไปครึ่งกิโลแล้วค่ะ

  • น้อง amp คะ
  • พี่ชื่นชมน้องจังเลยค่ะ
  • ไม่ว่าเราทำหน้าที่อะไร และทำหน้าที่นั้นเต็มกำลังความสามารถถือเป็นงานที่มีเกียรติทั้งสิ้นค่ะ
  • พี่เอง..ตอนเด็ก ๆ ก็ถูกคุณแม่สอนให้เย็บผ้าเหมือนกันค่ะ ไม่ชอบและไม่เข้าใจเลยค่ะ ทำให้ต้องให้เราทำด้วย แม่บ้านก็มี โตขึ้นจึงเข้าใจค่ะว่า...ท่านสอนให้เราพึ่งตนเองได้อย่างยั่งยืนนั่นเอง
  • ...^_^....

สวัสดีค่ะคุณคนไม่มีราก ประโยค ท่านสอนให้เราพึ่งตนเองได้อย่างยั่งยืนนั่นเอง เป็นสิ่งที่ท่านมอบให้เราด้วยความรัก ความเอื้ออาทรและความห่วงใยค่ะ

ขอบพระคุณที่คุณคนโรงงานมาเยี่ยมหนูค่ะ

ขอให้มีความสุขทุกคืนวันนะน้องคนสวย ขอเป็นกำลังใจให้เสมอ

ขอบพระคุณค่ะ คุณครูยุ้ยคนสวย ขอให้มีความสุขเช่นกันนะคะ

อารมณ์ดีจริง ๆ นะคะคุณยัยไว...ขอให้อยู่ในอารมณ์นี้ตลอดไปนะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี