ชีวิต เหมือนจักรวาลที่ไร้ขอบเขต

อากาศสดใสวันนี้เป็นการต้อนรับวันใหม่ด้วยการค้นคว้าหาสัจธรรมเท่าที่พอจะหาได้  ชีวิตคนเราบางครั้งเหมือนปุยเมฆแล้วแต่ลมจะพัดพาไปในทิศทางใด 

 เหมือนกระแสน้ำที่ไหลไปอย่างไม่มีวันหยุด  เหมือนหยดน้ำค้างที่ค่อยจางหายไปในที่สุด  เหมือนลมหายใจที่เราหลงลืมว่าอยู่ใกล้ตัวแค่นี้เอง 

 เหมือนจักรวาลที่ไร้ขอบเขต  เหมือนกระต่ายนั่งจมจันทร์  เหมือนนกยูงที่รำแพนหางเริงร่า  เหมือนแพะป่วย  นั่นคือรสชาตของวิถีชีวิตคนเราในบางช่วงบางเวลา

          และวันนี้หลังเที่ยงวันไปแล้วผมจะเข้าไปสนทนาธรรมกับพระคุณเจ้าในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จังหวัดสงขลา ( ม.มจร.สงขลา )

 เพื่อทำหน้าที่ถวายความรู้เท่าที่ผมมีอยู่นี้ในสองรายวิชาด้วยกันในช่วงหลังเที่ยงวันไปจนถึงเย็นเลยละ

เส้นทางที่มีความสุขใจที่ไหนก็ไม่เท่าเส้นทางเข้าวัดคุยฟุ้งเรื่องธรรมะนะ  ฮิ ฮิ ฮิ