ใน Gotoknow แห่งนี้เป็นสถานที่วิวาทะกันของบัณฑิต
บัณฑิตเมื่อเขาคุยกัน ย่อมข่มกันด้วยเหตุผล ย่อมแลกเปลี่ยนกันด้วยคำพูดที่ตรงมาและตรงไป "บัณฑิตที่แท้นั้นจะไม่โกรธและผูกใจเจ็บ"
ใน Gotoknow แห่งนี้เป็นเช่นนั้น
เป็นสถานที่รวม สถานที่พบปะ วิวาทะ แลกเปลี่ยนความรู้กันระหว่าง "บัณฑิต"
คำพูดใด วาทะใด แทงใจ ถึงขั้นใจดำ บัณฑิตนั้นจะน้อมรับ พร้อมกล่าวคำขอบคุณและยินดียิ่ง
คำพูดใด วาทะใด สรรเสริญ เยินยอ บัณฑิตนั้นจะน้อมรับ แต่ไม่ยึดติดแค่คำชมและสรรเสริญนั้น แต่จะเปลี่ยนให้เป็นพลังสร้างสรรค์สิ่งที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป
บัณฑิตเขาย่อมสนทนากันเช่นนั้น
วิวาทะแห่งบัณฑิต หาได้ เรียนรู้ได้ และทุก ๆ คนควรฝึกวิวาทะแห่งบัณฑิตนี้ให้เป็นเสน่ห์แห่งตน
เป็นเสน่ห์ที่ใคร ๆ ก็สามารถเข้ามาคบ เข้ามาหา เข้ามาพูดคุยด้วยวิวาทะแห่ง "บัณฑิต"
บัณฑิตเป็นผู้อ่อนน้อมด้วยคำพูด แต่เป็นผู้กว้างขวางด้วยเหตุผล และสามารถยอมจำนนเมื่อเจอเหตุผลที่เหนือกว่า บัณฑิตยอมรับได้ และพร้อมนำไปเป็นแนวทางในการประพฤติ ปฏิบัติ
ใน Gotoknow มีบัณฑิตที่มีลักษณะเช่นนี้
เราทุกคนเป็นสมาชิกในวงของบัณฑิต ควรฝึกฝนตนให้มีวิวาทะของบัณฑิต
ต้นข้าวที่โน้มลงเพื่อยอมให้เมล็ดข้าวที่พร่างพราวเต็มรวงอยู่ได้ฉันใด
วิวาทะของบัณฑิตจะสร้างให้เรามีปัญญาที่ก้าวไกล ข้ามห้วงแห่งอัตตา ตัวตน ที่ขว้างกั้นความเจริญก้าวหน้าในอาชีพและชีวิตได้ฉันนั้น
ห้วงมหาสมุทรเป็นราชาแห่งแม่น้ำทั้งปวงด้วยเพราะความต่ำฉันใด
บุคคลที่มีวิวาทะของบัณฑิต ย่อมทำตนให้ต่ำเพื่อรับความรู้และการแลกเปลี่ยนจากบุคคลอื่นได้อย่างเสรี ฉันใดก็ฉันนั้น
ปฐมเหตุแห่งวาทะนี้ได้มาจากการสนทนาเยี่ยงบัณฑิตกับคุณโยม ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง ขอสรรเสริญความเป็นบัณฑิตที่แท้นี้
สาธุ สาธุ สาธุ
ตรงกับใจเลยค่ะ
ตั้งแต่เข้ามาในสังคม G2K
ทำให้เราได้ฝึกพูดในแง่ดี ปรับได้ แก้ได้ ไม่ใช่ติอย่างเดียว นานไปทำให้เราสามารถมองโลกในแง่ดีได้ค่ะ
สาธุ
นมัสการค่ะท่าน
บัณฑิต ย่อมไม่ถือว่าคนที่ตนสนทนาอยู่ด้วยนั้นด้อยกว่าด้วยเหตุเพราะได้เกิดมาลืมตาดูโลกก่อนหรือหลังตน
บัณฑิต ย่อมไม่ถือว่าคนที่ตนสนทนาอยู่ด้วยต่ำต้อยกว่าด้วยการศึกษา เพศ ศาสนา ชนชั้นหรือฐานะทางสังคม
บัณฑิต ย่อมยอมรับกันด้วยเหตุ เคารพกันด้วยผล
บัณฑิตที่แท้ย่อมเป็นฉะนี้แล
บัณทิตคิดก่อนแล้ว ทำพูด
บัณฑิตพิศพิสูจน์ เร่งรู้
บัณฑิตพหูสูต เรียนมาก
บัณฑิตฉากฤๅสู้ ย่อมรู้ เชิงกัน
บัณฑิต เมื่อวิวาทะกันในเรื่องใดแล้วตนไม่รู้ ย่อมพูดว่า "ไม่รู้
บัณฑิต ย่อมสรรเสริญความไม่รู้ของตน เพื่อเปิดประตูแห่งความรู้ให้เกิดขึ้นมีในตน
บัณฑิตนั้นย่อมวิวาทะคำว่า "ไม่รู้" กับผู้รู้ได้อย่างสนิทใจ
บัณฑิต ย่อมไม่ถือว่าคนที่ตนสนทนาอยู่ด้วยนั้นด้อยกว่าด้วยเหตุเพราะได้เกิดมาลืมตาดูโลกก่อนหรือหลังตน
บัณฑิต ย่อมไม่ถือว่าคนที่ตนสนทนาอยู่ด้วยต่ำต้อยกว่าด้วยการศึกษา เพศ ศาสนา ชนชั้นหรือฐานะทางสังคม
บัณฑิต ย่อมยอมรับกันด้วยเหตุ เคารพกันด้วยผล
ขอบพระคุณมากคะ พระอาจารย์
นมัสการค่ะ
เคยประทับใจในคำกล่าวของท่าน dd_L หรือพี่ครูอึ่ง แห่งมงคลวิทยา จังหวัดลำพูน ที่บันทึกความคิดเห็นไว้ ที่นี่ เห็นว่าสอดคล้องกับลักษณะของผู้ที่เป็นบัณฑิต ดังนี้ค่ะ
สาธุค่ะ
มาน้อมรับสติครับ
สาธุค่ะ
สาธุครับ
นมัสการครับ
การพูดโดยการตั้งอยู่บนหลักการแห่งเหตุผล สามารถดึงดูดคนได้ดีน่ะครับ และดูน่าเชื่อถือด้วย
เจริญพรผู้ที่เจริญด้วยวาทะแห่งบัณฑิตทุกท่าน
วาทะแห่งบัณฑิตเป็นดั่งที่ทุกท่านกล่าว
วาทะแห่งบัณฑิตเป็นดั่งที่ทุกท่านเสนอและสนอง
วาทะแห่งบัณฑิตเป็นที่หมายตาของผู้มีปัญญาเร่งจับจอง
วาทะแห่งบัณฑิตไม่เป็นสองรองจากวาทะของผู้ใด
อนุโมทนา สาธุการ เป็นยอดหนึ่งในวิวาทะของบัณฑิต
ประกอบอยู่ในบุญกริยาวัตถุ 10 อันสาธุชนน้อมกระทำ
วาทะบัณฑิตที่เติมเต็มให้แก่กันและกันนี้ จะพา G2K หยัดยืนแห่งคงทน
ด้วยวิวาทะจากคนสู่คน อันเป็นคนที่เปิดกว้างทางจิตใจเพื่อปัญญา
สาธุ สาธุ สาธุ
สาธุค่ะ
กราบ 3 ที ค่ะ
วิวาทะของบัณฑิตใน G2K แห่งนี้ เป็นวิวาทะที่ประผสมและผสานความหลากหลายแห่งวิญญาณ มากหน้าหลากรุ่นเพื่อจุนสังคม
วิวาทะในเวทีตัวอย่างนี้ จะไม่เป็นเพียงเวทีในจินตนาการ
ถ้าสมาชิกใน G2K ทุกท่านเร่งสืบสานปณิธานของบัณฑิตในหัวใจ
ก้ม ค้อม น้อมรับ วิวาทะแห่งเหตุผลด้วยใจ ทั้งใจ จริงใจ สมาชิก G2K นี้ไซร้จะประเทืองด้วย "ปัญญา"
วิวาทะของบัณฑิตช่วยสานต่อ ความคิด ความรู้ จากสิบเป็นร้อย จากร้อยเป็นพัน และสามารถจะเพิ่มมากมายได้อย่างเอนกอนันต์ เพราะวิวาทะบัณฑิตนั้นสานต่อกันรัดแน่นเกลียว
เกลียวยอดแห่งปัญญา จะถูกถักทอ รอดรัดด้วยบุคคลหลากหลายรุ่นนับตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่ม วัยทำงาน วัยผู้ใหญ่ จนถึงวัยผู้ใกล้จากไป ทุก ๆ คนไซร้สามารถเข้ามาถักทอกันด้วยวิวาทะแห่งบัณฑิต
เครือข่ายเสมือนจะไม่แชเชือน หมุนเคลื่อนกันเป็นเครือข่ายที่แน่นจริง
เครือข่ายนี้จะไม่มีการแย่งชิง เพราะสร้างเสริมด้วยแรงใจ
วิวาทะแห่งบัณฑิตเกิดขึ้น เจริญเติบโต งอกงามในชุมชน G2K แห่งนี้แล้ว
วิวาทะแห่งบัณฑิตนี้จะเดินหน้า ก้าวต่อ ทอไป ด้วยหัวใจแห่งบัณฑิตอันแท้ไซร้นิรันดร์กาล...
กราบ นมัสการพระอาจารย์ปภังกร
นับว่าเป็นบุญของกระผมอย่างใหญ่หลวงที่ได้มีโอกาสเข้ามาพบปะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับหลายๆท่านในชุมชน gotoknow โดยเฉพาะกับท่านพระอาจารย์ปภังกร เพราะท่านเป็นผู้มีภูมิความรู้ เป็นผู้ที่กระผมได้ใฝ่หาและใคร่ขอโอกาสสนทนาธรรมกับท่านผ่านชุมชน gotoknow แห่งนี้ และจากการที่ท่านได้มีเมตตาเขียนบันทึกและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกัน ทำให้กระผมได้สร้างเสริมเติมเต็มปัญญาอันน้อยนิดของกระผมให้สมบูรณ์ขึ้น แล้วนำไปเป็นวิถีดำเนินชีวิตในเส้นทางธรรมของกระผมต่อไป ในกาลเมื่อครั้งได้อ่านบันทึกของท่านเมื่อแรกก็มีความสนใจและได้นำเข้าแพลนเนต "ธรรมะใต้ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง" ของกระผมตั้งแต่ครั้งนั้น และติดตามอ่านบันทึกของท่านมาโดยตลอด เพราะบันทึกของท่านล้วนแล้วแต่ทรงคุณค่า เป็นสัจธรรม เป็นอกาลิโก ตามแนวพระป่าพ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงปู่ชา สุภทฺโท และพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺตเถร ผู้ซึ่งได้นำเอาคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาปฏิบัติและเผยแผ่
อนึ่งเหตุผลที่จะมาสนับสนุนให้กระผมเสวยอารมณ์โกรธนั้นยังไม่เพียงพอ หากจะมีก็เพียงแต่เกรงว่า ภาษา วลี หรือถ้อยคำ ที่แสดงไว้ในบันทึกและความคิดเห็นอาจจะไม่สละสลวยนุ่มนวลชะโลมใจเท่านั้นเอง ซึ่งก็ได้ให้รายละเอียดไว้ในประวัติของ "ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง" แล้ว และสิ่งที่กระผมกำลังศึกษาอยู่ก็คือการ "ใช้จิตดูจิต" ซึ่งมีความสลับซับซ้อนอยู่มาก จำเป็นจักต้องมีครูบาอาจารย์คอยชี้แนะอยู่ ความรู้ของกระผมก็ไม่มีจึงใคร่ขอความเมตตาศึกษาจากท่านพระอาจารย์ปภังกร อีกอย่างเป้าหมายในการทำลายล้างให้เบาบางหรือหมดไปจากจิตใจก็มี ความโลภ ความโกรธ ความหลง ซึ่ง ณ ปัจจุบันนี้กระผมกำลังเน้นการแก้ความโกรธมากเป็นพิเศษ โดยการใช้หลักของพรหมวิหาร ๔ มี เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เข้ามาแก้ อารมณ์ใดที่เป็นอายตนภายนอกเข้ามากระทบทางทวาร มีรูปก็ดี เสียงก็ดี กลิ่นก็ดี รสก็ดี โผฏฐัพพะก็ดี ธรรมารมณ์ก็ดี แล้วเกิดเวทนา กระผมจักพึงสำรวมระวังควบคุมกำกับไว้ด้วยสติเสมอ เพียรระวังมิให้เกิดตัณหา อุปาทาน ภพ ชาติ ชรา-มรณะ ตามกระบวนธรรมที่เกิดขึ้นและดับไปแห่งทุกข์ตามวงจรปฏิจจสมุปบาท ว่านั่นคือบททดสอบความโกรธของเรานะ ถ้าเรายังโกรธอยู่ก็เปรียบเสมือนการมองเงาในน้ำที่กำลังเดือดพล่าน เจ้ากิเลสโกรธจะไม่หัวเราะเยาะเราดอกหรือ และเราจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ศึกษาตามรอยขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ได้อย่างไร?
บันทึก "การพิจารณาทุกข์" http://gotoknow.org/blog/rommaiyaiglaitangdhamma1/140456 จะขยายความคิดเห็นข้างต้นเพิ่มเติมของร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
และบันทึก "ปฏิจจสมุปบาท" http://gotoknow.org/blog/rommaiyaiglaitangdhamma1/181086 ครับ