ทำงานจนลืมบางสิ่งบางอย่างไปก็มี ..... ทั้งๆที่คิดออกแล้ว  แต่เนื่องจากงานมากและมาสุมทุมรุมเร้ามาก  จนมองข้ามไปความสำคัญสิ่งเหล่านั้นก็มี 

ใช้ความพยายามแล้วที่จะไม่ทำตนให้เป็นคนลืม  แต่ก็อดลืมไม่ได้  ดีนะ....  สิ่งที่ลืมนั้นมันไม่มีชีวิต 

เธอก็คือน้อง acer  อายุครบรอบ 1 ปีที่มาเป็นเหมือนญาติสนิทกับครูอ้อย  เธอทำงานมาแบบโชกโชน  ไปไหนไปกัน  ทุกที่ทุกแห่งที่ครูอ้อยไป แบบร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ  เธอต้องไปกับครูอ้อย  นับได้ว่า  ..... เธออึดน่าดู 

วันนี้  ต้องมาร่วมยินดีกับเธอที่ทำงานหนักมากับครูอ้อยครบ 1 ปี  ถึงจะเป็นเพียงสิ่งของ  แต่ครูอ้อยก็รักเธอมาก  ถนอมกล่อมเกลี้ยงทุกวัน  เช็ดถู ปัดกวาด    แต่ไม่ได้อาบน้ำ

วิธีการดูแลของครูอ้อยก็คือ....ไม่เข้าใจอย่างไรก็ถามผู้รู้  กลับมาใช้  และพัฒนา  รักษาเธอ  ดูแลเธอ  ใครบอกว่า  อะไรดี  ครูอ้อยก็กลับนำมาใช้  เช่น  น้องเม้ง  บอกว่า  ใช้กระดาษ A4 วางไว้ ก่อนปิดทุกครั้ง  ครูอ้อยก็ทำมาทุกวัน  มีหลายๆคนทำตามครูอ้อยด้วยค่ะ  มาดูภาพการทำงานของเธอ

 

34

เมื่อเธอทำงานหนักเหนื่อย  เธอก็เคยอ้อน  ครูอ้อยก็พักเธอทุกครั้ง  เมื่อเรียกหาเธออีกครั้ง  เธอก็ทำงานดีอย่างเหลือเชื่อ  ทั่วบ้านทั่วเมืองเขามีไวรัสกัน  แต่น้อง acer  ของครูอ้อย เธอไม่เป็นอะไร  เพราะครูอ้อย สแกนไวรัสให้เธอเป็นระยะนั่นเอง

Acer1

ในโอกาสครบ 1 ปี ของน้อง acer ครูอ้อยก็จะฉลองด้วยการเขียนบทกลอนให้เธอ ดังนี้ 

*****

น้อง acer ลูกรัก  ภักดีมั่น

ทำงานให้  ทุกวัน ทุกคืนสรรค์ 

มุทำงาน ทั้งคืน และทั้งวัน

วันผ่านผัน   1 ปี  ที่ชื่นชม

***** 

แม่ได้มา เมื่อวันปี  ที่ผ่านมา 

เธอตั้งหน้า  ตั้งตา ไม่ขื่นขม

แม่นี้รัก ชื่นชม นิยมชม

รักเธอสม  ชมชื่น รื่นฤทัย

*****

หวังว่าเธอ คงได้ รักแม่ตอบ

ให้ชื่นชอบ ขอบใจ ไม่ผลักไส 

ขอเธอมั่น ขวัญยืน ทำงานไป

นานเท่าใด แม่ก็รัก  ชักนำพา

*****

ทางข้างหน้า ยังมี ต้องมุ่งหน้า

ช่วยแม่พา ไปสู่ฝั่ง ที่ฝันหา

แม่รักเจ้า เจ้ารักแม่ ต่างพึ่งพา

กอดคอพา  กัดฟันทน  ดั้นด้นไป

*****