เวทีสัญจร สมเด็จย่าอายุรกรรม
วันที่ 3 เม.ย. 2551
คุณอำนวย พ.ติ่ง พ หน่อย คุณลิขิต : คุณพลวรรต คุณเอื้อ ผู้อำนวยการ
การลงเยี่ยมหน่วยงานวันนี้เป็นหน่วยงานที่อบอุ่นมากเพราะมีเจ้าหน้ามาเข้าร่วมเยอะมากเกือบ 30 คน เริ่มความประทับใจในหน่วยงานโดยคุณนวลสวาท อาจารย์โยคะ ผู้สามารถ


นวลสวาท : ภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ ward ได้รับรางวัล เช่น รางวัล 5 ส และมีส่วนช่วยเหลือให้ผู้ป่วยดีขึ้นหรือหายค่ะ
: ประทับใจในเพื่อนร่วมงานทุกคนเพราะเมื่อมีอะไรเกิดขึ้นก็จะช่วยเหลือกันตลอดอันไหนที่เราไม่รู้ก็สอนกันและที่สำคัญคือได้รับประสบการณ์ที่ดีๆเพื่อไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันของตนเองและสำหรับการดูแลผู้ป่วยค่ะ
บุษ: พวกเราที่นี่อยู่กันแบบพี่แบบน้อง มีอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอด
: ย้ายมาเกือบ 2 ปีแล้วก็เห็นความแตกต่างของ ward สามัญกับwardพิเศษ ซึ่งบที่นี่จะละอัยดมากในการดูแลผู้ป่วยซึ่งทำให้เรามีความเข้าใจในในความต้องการผู้ป่วย มากขึ้นค่ะ
: มาทำงานก่อนที่พี่วรรณ(หัวหน้า)จะมาทำงานที่นี่ 1 เดือนค่ะมาใหม่เราก็ไม่ค่อยรู้เรื่องงานของที่นี่เท่าไหร่ ทุกอย่างพี่ๆที่เขาอยู่มาก่อนก็ช่วยสอนงานให้เรา ทุกคนเป็นกันเองมากประทับใจค่ะ
: ทำงานที่นี่มาได้ 2 ปีแล้ว ที่หน่วยงานแห่งนี้สอนให้เราเป็นคนที่ทำงานละเอียดใส่ใจในการการทำงาน
:ที่หน่วยงานนี้จะช่วยเหลือกันในการทำงานทั้ง ผู้ช่วยผู้ป่วย และพยาบาลค่ะ ไม่มีการแบ่งแยกกัน ทุกคนมีน้ำใจเสมอค่ะ
: ทำงานที่นี่มาตั้งแต่มีการเปิดตึกใหม่ๆแล้วค่ะ ปูเตียงเพื่อรับผู้ป่วย ซึ่งเราจะดูแลผู้ป่วยแบบองค์รวม เพราะว่าผู้ป่วยที่มาที่นี่ก็เพราะต้องการการอาใจใส่เป็นพิเศษ ดังนั้น บางครั้งเราไม่ชอบแต่เราก็ทำค่ะ และรู้สึกประทับใจที่ทุกคนที่นี่ช่วยเหลือกันทำเสมอ


เบญจมาศ : เป็นคนหนึ่งที่อยู่ในหน่วยงานแห่งนี้มาตั้งแต่เริ่มแรก มันก็เหมือนกับการมาช่วยกันสร้างบ้านใหม่หลังหนึ่งค่ะ ก็รู้สึกภาคภูมิใจทีโอกาสในการปั้นน้องๆขึ้นมาในการทำงาน ถึงจะมีการจ้ำจี้จ้ำไชกันบ้างน้องๆเขาก็ไม่ถือไม่ว่าอะไร ในการทำงานมันก็ทำให้เรารู้สึกว่า “การมาทำงานคือการมากอบโกยเอาความสุขกลับบ้าน” น้องๆน่ารักทุกคน
อ้อย : ในหน่วยงานแห่งนี้น้องจะมีน้ำใจกันทุกคนก็จะเอื้ออำนวยกันอย่างเช่นการแลกเวร ประทับใจทุกคนค่ะ
ฝน : เคยทำงานอยู่ Ward สามัญมาก่อนซึ่ง จะเน้นการดูแลด้านร่างกายมากกว่า แต่ที่นี่จะเน้นถึงด้าน จิตใจด้วยโดยมีการดูแลแบบองค์รวม
: ก็ไม่เคยทำงานที่มันเป็นแบบนี้มาก่อนเพราะเดิมเคยทำงานที่บริษัทเอกชนพอเจอแบบนี้แรกๆท้อเพราะเราไม่รู้เรื่องอะไรเลยแต่ก็ได้พี่ๆ ช่วยสอนจนเป็นงาน
ไม่คิดจะย้ายงานแล้วคะและที่ประทับใจที่สุดก็คือเราสามารถนำเอาความรู้ในการดูแลผู้ป่วยไปปรับใช้ในการดูแลญาติผู้ใหญ่ด้วยค่ะ
แหม่ม : เป็นน้องที่อายุน้อยที่สุดในการทำงานที่นี่ค่ะ ในหน่วยงานแห่งนี้ทุกคนเป็นกันเองมากๆ ประทับใจ ทุกคนมีมีแต่ความหวังดีให้แก่กัน เอื้ออาทรต่อกันเสมอ
ผู้ป่วยที่นี่ มีหลากหลายรูปแบบบางครั้งเรายังไม่เคยทำให้ใครมาก่อนเลยในชีวิตนี้ แม้แต่กับพ่อแม่ก็ไม่เคย พออยู่ที่นี่เราก็ทำหมดเลยพอเราทำแล้วก็รู้สึกว่าดีนะจึงนำกลับไปใช้ในการดูแลพ่อแม่ขอองเราบ้าง ทำงานมันทำให้เราปลงในสังขารค่ะ “การทำงานในรพ.ก็เหมือนกับว่าเรามาศึกษาหาความรู้ แต่เป็นความรู้ในของชีวิต”ที่ภูมิใจที่สุดในการทำงานมาก็คือผู้ป่วยที่เข้ามารักษาที่นี่มาด้วยความเจ็บป่วยแต่กลับออกไปด้วยรอยยิ้มค่ะ
ทิพย์ : มีความสุขในการทำงานดีค่ะ
ดาว : การทำงานที่นี่สำหรับตัวเองก็คือคนรุ่นกลางของที่นี่ ทำงานมาได้ 10 กว่าปีแล้ว(อยู่ตึกสลาก 4ปี) ที่นี่ผู้ป่วยจะมีความคาดหวังสูง เพราะเป็นWard พิเศษค่ะ ดังนั้นเราจึงต้องตอบสนองความต้องการของผู้ป่วยให้ เท่าที่เราสามมารถทำได้ ก็ประทับใจที่ผู้ป่วยชมเราหรือเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานค่ะ
กุ้ง : อายุมากที่สุดในหน่วยงานค่ะจึงไม่ยึดติดกับอะไรทำให้มีความสุขในการทำงานมากค่ะ
บี : ประทับใจในการทำงานของที่นี่มากๆ เพื่อนร่วมงานก็สามัคคีกันให้เกียรติกันเสมอดังนั้นในการทำงานของที่นี่เราจึงสามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เสมอค่ะ
ขวัญ: ที่นี่หน่วยงานแห่งนี้คือ มหาวิทยาลัยชีวิตค่ะ


AAR
เกินความคาดหมาย
- คนเยอะมาก
- ไม่คิดว่าผู้อำนวยการจะมาด้วย
- ได้เห็นคุณค่าของทุกคน (เพื่อนร่วมงาน)
- ทุกคนมาพร้อมหน้ากัน
- ได้ฟังเสียงผู้อำนวยการตัวจริง
- ได้พบผู้บริหารของรพ.
- ได้รู้ว่าทุกคนในหน่วยงานรักกัน
- ได้รู้ว่าที่นี่ก็มีสิ่งดีๆเยอะ
- บรรยากาศอบอุ่น เป็นกันเอง
- ได้รับสิ่งดีๆ (ข้อคิดดีๆ)
- ได้เปิดใจต่อกัน
สิ่งที่จะทำต่อไป
- ขอเพิ่มห้องพิเศษ
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณหมอ คนสวย
น้องจิแวะมาเยี่ยมเจ้าค่ะ ตามครูเสียงเหน่อๆมา รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ *----> น้องจิ ^_^
ขอบคุณ ทั้ง สาม ท่าน ที่เข้ามาทักทาย
อบอุ่นเสมอ เมื่อ เข้ามาใน go to know มีอาจารย์ ขจิตคอยดูแล มาทักทายไม่ให้ ขัดเขิน ตั้งแต่ครั้งแรก ที่เข้า มาจนบัดนี้(น่ารัก เสมอนะคะ)
ดิฉันหายไป ตั้งนาน คิดว่า มาครั้งนี้ คงเงียบ เพราะความห่างเหิน กลับได้มิตรใหม่ และได้ตามอ่านบล็อกดีๆ ของทั้งน้องจิ และ อาจารย์ ประจักษ์
ขอบคุณ ค่ะ