ผมได้มีโอกาสได้ศึกษาร่องรอยของสึนามิ ที่มีผลต่อดินแถบชายฝั่ง

 

สวัสดีครับ

ขอบันทึกถึงสิ่งที่ได้พบเห็น จากเฮฮาศาสตร์4 ที่ภูเก็ต ในเรื่องราวที่แตกต่างจากท่านอื่นครับ เป็นมุมมองของคนแปลกโลก

เริ่มที่เรื่องราวทั่วไปก่อน ว่าได้พบเจออะไรบ้าง....

ได้กอดใครต่อใครมากมายอย่างอบอุ่น(คราวนี้กล้ากอดมากขึ้น หลังจากถูกท่านครูบาประเดิมกอดที่ดงหลวง).....ได้รับน้ำใจไมตรีรอยยิ้ม การทักทายจากมวลมิตรพี่น้องแซ่เฮทั้งมวล (ทั้งๆที่เราก็ไม่ถนัดพูดคุยมากนัก...คอยแต่จะปลีกวิเวก หลบหน้าหลบตาผู้คน....ถนัดแต่กัดป้าแดง ฮิ ฮิ).....ได้เล่นน้ำทะเลกับเจ้าไผ่(มีความสุขจัง ว่าจะลักพาตัวให้มาอยู่กับลุงแล้วเชียว....รู้อย่างนี้รีบหารีบมีเองตั้งนานแล้ว)....ได้ความสดชื่นจากชาวเฮรุ่นเยาว์รุ่นกลาง หลานจิ หลานออย หลานอ้าย หลานฝ้าย และสุดทึ่งกับน้องน้ำ น้องฟ้า กับตัวชูโรงน้องนีน่า (เห็นเด็กๆเล่นด้วยกันแล้ว นึกเปรียบเทียบกับผู้ใหญ่ ที่มักมีกำแพงมากั้นไว้ชั้นหนึ่งก่อน ต้องสิ้นเปลืองพลังงานมากหลายในการทลายกำแพง...เหมือนในบันทึกหมอเจ๊)

ได้........อีกมากมายดังที่พี่น้องชาวเฮฯได้บรรยายไว้ทุกๆบันทึก

 

ส่วนเรื่องราวในความสนใจส่วนตัวที่ได้พบเห็น ในฐานะคนที่ร่ำเรียนมาทางดิน ได้แก่ ผมได้มีโอกาสได้ศึกษาร่องรอยของสึนามิ ที่มีผลต่อดินแถบชายฝั่ง

เช้าวันที่ผมเดินทอดน่องอยู่ริมชายหาดอย่างเดียวดาย (คน สว.ผู้หนึ่งผิดนัด หาว่าจะชวนกันมาถ่ายรูปทะเลตอนเช้า แต่ก็ไม่มา...ฟ้องนายขจิตเสียเลย) เดินผ่านบริเวณที่หน้าดินถูกกัดเซาะจนมองเห็นการเรียงตัวของชั้นดินเด่นชัด ยกกล้องขึ้นจับภาพตามความเคยชิน โอ้ว้าว..ช่างยอดเยี่ยม มองเห็นชั้นดินที่มีความแตกต่างได้ชัดเจน มองดูตามภาพนะครับ

  • ชั้น C เป็นชั้นดินเดิม

  • ชั้น B เป็นชั้นลูกรังที่ใช้รถขนจากที่อื่นมาถมเพื่อก่อสร้าง

  • ชั้น A เป็นชั้นตะกอนทรายที่ถูกคลื่นยักษ์พัดพามาทับถมอยู่บนสุด

นอกจากนี้ ผมยังได้มีโอกาส นั่งนิ่งๆเกือบครบชั่วโมงเฝ้ามองขบวนการกัดเซาะชายฝั่งโดยแรงคลื่นกับน้ำทะเล ตามภาพเล็กที่นำมาให้ชมครับ

นี่แสดงว่า เฮฮาศาสตร์ไม่ได้จำเพาะเจาะจงที่กระบวนการกลุ่ม ชาวเฮยังสามารถตักตวงศึกษาในด้านที่ตนเองใคร่รู้ได้เป็นการส่วนตัวในคราวเดียวกัน

อีกสิ่งหนึ่งที่เป็นผลพลอยได้ คือเจ้าน้องชายที่แวะไปรับจากหาดในยางมาส่งขึ้นเครื่อง เกิดติดใจบรรยากาศ จนโผล่ตัวเข้ามาป่วนบล็อกเข้าอีกคนแล้ว ฝากทุกท่านให้ช่วยฝังด้วยครับ เห็นเริ่มเอาพี่ชายมาเผาแล้วใน กวีข้างถนน(มอเตอร์เวย์) » บันทึกความทรงจำ...ตอน..นินทา paleeyon

รึว่าเป็นบาปสนองคืนที่ไปแอบคุยกับน้องนีน่าจนได้ฟามลับของคุณอาราณีมาหมดแล้ว “อาหนู....อย่างนั้น” “อาหนู...อย่างงี้” ฮิ ฮิ ฮิ