ระวังนะลูก.....

                นับจากวันนั้น...จนถึงวันนี้....วันที่ครบ 2 เดือนพอดีนับจากวันนั้น....(งงไหมค่ะ น้องจิเริ่มงงๆ)....ลูกสาวคนนี้ยังจดจำเสมอ รอยยิ้มของคุณพ่อครั้งสุดท้าย ที่ยิ้มให้ลูกสาวคนนี้อย่างภูมิใจ และเฝ้ามองลูกสาวอย่างเป็นห่วงเป็นใยเสมอ

              วันที่คุณพ่อพาลูกสาวไปสัมภาษณ์ที่คณะอักษรศาสตร์ ม.ศิลปากร.....คุณพ่อให้กำลังใจลูกมาเสมอว่า....ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร พ่อเป็นกำลังใจให้ลูกนะค่ะ......ไม่ว่าลูกสาวคนนี้จะไปสอบหรือสมัครเรียนที่ไหน....จะมีใครเล่าที่ตะลอนๆ เทียวรับเทียวส่งไปทุกรอบ ถ้าไม่ใช่คุณพ่อ.....

              หลังจากการถูกสัมภาษณ์...รุ่นพี่คณะอักษร จะพาหนูไปร่วมกิจกรรมในวันสัมภาษณ์ รุ่นพี่ต้อนน้องๆ (ยังกะหมูเลย คิคิ)...ไปนั่งใต้ต้นไม้....มีใครบางคนคอยยืนมองหนูอยู่...เขาคนนั้นยืนแอบอยู่หลังต้นไม้....คงกลัวใช่ไหมค่ะ ว่าพี่เขาจะทำอะไรหนู  จะแกล้งหนูหรือเปล่า  แล้วหนูจะรู้สึกอย่างไร.....แต่เขาคนนั้น ก็ยังเก็บอาการความเป็นห่วงเป็นใยไว้ภายใน  แล้วเผยรอยยิ้มที่แบ่งบานออกมาให้หนูได้ลิ้มรสถึงความสุขที่ได้เห็นหนูทำกิจกรรม

             รุ่นพี่สั่งให้ยืน....เขาคนนั้นออกมาจากหลังต้นไม้....รุ่นพี่สั่งให้หนูเดินตามพี่ไป...เขาคนนั้น ก็เดินตามทุกฝีก้าว....ไม่ว่าจะไปทางไหน...เขาคนนั้นก็ยังเดินตามหนูตลอด....เขายิ้มเมื่อเห็นหนูหัวเราะ....เขาคอยให้กำลังใจ เมื่อหนูทำหน้าตาบูดเบี้ยวเมื่อจะโดนรุ่นพี่แกล้ง....เขาคนนั้นยิ้มให้หนูตลอด

            เขาคนนั้นปลอบใจหนู เมื่อหนูบอกว่า...หนูคงจะไม่ติดอักษรศาสตร์นะค่ะ เพราะกรรมการคนสัมภาษณ์โหด.....เขาคนนั้นบอกกับหนูว่า  ไม่เป็นไร ถ้าลูกไม่ติด ก็ยังเหลืออีกหลายโอกาส เดี๋ยวพ่อจะพาไปสอบเองค่ะ......เขาคนนั้นไม่เคยทิ้งหนูให้หนูอยู่เพียงลำพัง

           มาวันนี้....ไม่มีอีกแล้ว...ไม่มีแม้แต่เสียงปลอบโยน...คงเหลือแค่เพียงถ้อยคำที่อยู่ในใจ....รอยยิ้มหายไปไหน....กลับมาหาหนูได้ไหมค่ะ....หนูอยากเห็นรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง....หนูบ้าไปแล้วรึไง....ถ้าเห็นรอยยิ้มนั้นอีก...คงจะวิ่งหนีเป็นแน่...แต่ลูกไม่ได้วิ่งหนีเพราะกลัวนะค่ะ ลูกจะวิ่งไปเอากล้องถ่ายรูปมาถ่ายไว้  จะได้เห็นรอยยิ้มนั้นตลอดไงค่ะ

           ครบ 2 เดือนแล้วนะค่ะ ที่ลูกยังคงนึกถึงรอยยิ้มของคุณพ่อ....คุณพ่อขา...เป็นอย่างไรบ้าง  สบายดีไหมค่ะ...วันนี้หนูไปตักบาตรมา คุณพ่ออิ่มไหมค่ะ คุณพ่อเจอน้องบ้างเปล่า....ถ้าเจอบอกด้วยนะค่ะว่า คุณแม่คิดถึงมาก....

          หนูก็คิดถึงคุณพ่อเช่นกันค่ะ....จะเก็บรอยยิ้มของคุณพ่อไว้ในหัวใจของหนูตลอดไปนะค่ะ..--------->น้องจิ ^_^