ก่อนหน้านั้น ป้าแดง อยากใช้แซ่เฮ ก็มาแซวว่า ให้ใช้ชื่อ ป้าแดง คนสวย แซ่เฮ มันเลยทำให้เกิดอาการ รักพี่เสียดายน้องขึ้นมา หากจะใช้ ป้าแดงคนสวยแซ่เฮ ก็เสียดาย มณี หากจะใช้ มณีแดง ก็เสียดายคำว่า คนสวย

    

        วันนี้คล้ายว่าจะอารมณ์แจ่มใสกว่าเมื่อวาน เพราะไปอ่านเจอท่าน อ.ดร.ขจิต แซวเรื่องตำนานรักของหลวงอู๊ดกับคุณมณีแดง

             ก่อนหน้านั้น ป้าแดง อยากใช้แซ่เฮ ก็มาแซวว่า ให้ใช้ชื่อ ป้าแดง คนสวย แซ่เฮ มันเลยทำให้เกิดอาการ รักพี่เสียดายน้องขึ้นมา หากจะใช้ ป้าแดงคนสวยแซ่เฮ ก็เสียดาย มณี หากจะใช้ มณีแดง ก็เสียดายคำว่า คนสวย

              เฮ้ออออ............วันนี้ขอเม้าท์แตก เอ๋อ โก๊ะ กระตุกต่อมฮา นินทาตัวเอง ให้สมกับคอนเซ็ปของบล็อก ซักนิดนึงนะคะ หลังจากเศร้าๆๆ เหงาๆๆ หงอยๆๆๆ มาหลายวัน

              เรื่องของเรื่องคือเมื่อครั้งที่ป้าแดง มีโอกาสได้ไปเที่ยวบ้านพี่นุชคุณนายดอกเตอร์ แล้วก็ประทับใจ ในความเอื้ออาทรของพี่น้องสกุลเฮมาก ก็กลับมาบ่นว่า อยากใช้ชื่อ ทีมี แซ่เฮ ตามบ้าง แม้ว่าหน้าตา จะออกล๊าวลาว แต่พี่เขยท่านสะมะฯ ก็บอกว่า หน้าลาวใกล้ชายแดนจีนแล้วละ น่าจะใช้ได้ แต่มีอีกคนที่มาแหวกแนวเลย เสนอให้ใช้ชื่อ ป้าแดง คนสวย แซ่เฮ อืมมม.....รู้สึกชอบนะ ทีมีคนเห็นด้วย ก็ว่าจะเปลี่ยนชื่อในหน้าบันทึกแล้วละ แต่มาสดุด กับคำว่า มณีแดง

             ในตอนหนึ่งที่บันทึกถึงการไปเยี่ยมบ้านพี่นุช ได้บอกว่า เหมือนได้ย้อนอดีต คิดไปว่า ตัวเองเป็น มณีจันทร์ ของหลวงเทพ ในละคร ในทวิภพ ทำให้โดนแซว เรื่อยมาว่า เป็น คุณมณีแดงและหลวงอุ๊ด ดูดีมีชาติตระกูลทีเดียว จะเลือกชื่อไหนดี

             เรื่องราวในบันทึกนี้ทำให้มีความสุขมากกว่าความทุกข์ในการจะเลือกใช้ชื่อที่เหมาะสมกับตัว เพราะมีทั้งความสวยและความน่ารักของทั้งสองชื่อ

             และเมื่อซักครู่ได้รับโทรศัพท์จาก อาจารย์พี่หมูที่มาชุมชนที่สวนป่า พร้อมด้วยพี่จุ๋ม(ป้าจุ๋ม) พี่หญิงใหญ่ของเรา และน้องอึ่งอ๊อบ กำลังจะไปเยี่ยมน้องหน่อยดอกแก้ว ยิ่งทำให้หัวใจพองโต หากจะบอกว่า pa_daeng ฝากเยี่ยมฝากกอด น้องหน่อย คงไม่รู้จัก แต่หากบอกว่า ป้าแดงคนสวย ฝากเยี่ยมฝากกอด น้องหน่อย ต้องจำได้แน่เลย อิอิอิ