การเยี่ยมบ้านนักเรียนส่งผลดีมากกว่าที่คิด เพราะนอกจากจะเป็นการสร้างความเข้าใจอันดีต่อกันระหว่างผู้ปกครอง, ครู และโรงเรียนแล้ว หากเด็กมีปัญหาใดๆ ทั้งสามส่วนจะสามารถร่วมด้วยช่วยกันเป็นแรงขับเคลื่อนในการช่วยเหลือเด็กได้เป็นอย่างดี แถมยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนและชุมชนได้อีกด้วย และนี่คงที่เป็นที่มาของการพบกัน....ในส่วนของ 3 ประสาน นั่นคือ ผู้ปกครอง, ครู และโรงเรียน นั่นเอง

วันนี้เป็นวันหยุดค่ะ  ตอนเช้าครูแอนเลยไปส่งคุณแม่ไปวัด  เลยฝากทำบุญไปด้วย  ไปส่งเสร็จไม่วายแม่จะบอกว่ารับเอาส่วนบุญไปด้วยนะลูก….เลยเอาบุญมาฝากทุกๆ ท่านด้วยค่ะ....รับต่อไปเลยนะคะ....โลกเราจะได้สงบสุข....

       แต่วันนี้ครูแอนกลับมีนัดค่ะกับน้องครูหน่อย...คุณครูที่ปรึกษาร่วมชั้นเดียวกัน  ในชั้น ม.1/6  ค่ะ  เราสองครูนัดกันไปเยี่ยม  ด.ช.ภาคภูมิ  บัวแก้ว...นักเรียนที่ล้มลงแขนหัก...จากบันทึก  ไม่ใช่....ก็ใกล้เคียง...แม่  บันทึกก่อนหน้านี้ของครูแอนค่ะ  เด็กเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลเมื่อเย็นวานนี้เองค่ะ

      หมู่บ้านของเด็กห่างจากโรงเรียนไปประมาณ  10  กว่ากิโลเมตรค่ะ  เราขับรถไปตามเส้นทางที่สอบถามมาจากคุณครูอีกท่านหนึ่ง  และระหว่างทางเราก็โชคดีที่เจอกับโอม  นักเรียนรุ่นพี่ที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับน้องภูมิ  เราสองคนจึงมีคนนำทางที่ชำนาญเส้นทางที่สุดในละแวกนี้ 

Student%201

        เราไปถึงบ้านของภาคภูมิด้วยของฝากเยี่ยมที่เยอะแยะไปหมด  เพราะมีทั้งของฝากผู้ป่วยจากเราสองครู ไหนจะของฝากเยี่ยมจากครูป้าจินตนา คุณครูที่สอนวิชาสังคมศึกษาในห้องนี้  และครูภานุมาศ  หัวหน้าหมวดภาษาไทย  เนื่องจาก นร. เคยไปเป็นตัวแทนแข่งขันทักษะทางภาษาไทยมาหยกๆ เมื่อครูไปถึงบ้าน  ภาคภูมิดีใจใหญ่ออกมาต้อนรับพวกเราพร้อมกับแขนที่ใส่เฝือกหนาเตอะ  โดยมีคุณแม่อยู่ใกล้ๆ ไม่ห่าง  คุณแม่ภาคภูมิทักทายและต้อนรับครูแอนและน้องครูหน่อยเป็นอย่างดี  แถมมีคุณป้าของภาคภูมิมาร่วมต้อนรับอีกท่านหนึ่ง  (แม้ว่าคุณพ่อจะติดธุระอยู่ก็ตาม  เราสองครูก็พบว่าบรรยากาศของครอบครัวนี้อบอุ่นน่าดู) 

Student%202

       เราสองครูสอบถามเกี่ยวกับอาการป่วยของเด็ก  คุณแม่เล่าพลางพร้อมไปหยิบแผ่นฟิล์มเอ็กซเรย์มาประกอบการเล่าให้พวกเราดูไปด้วยเลย(ครูแอนเลยเพิ่งเคยเห็นค่ะว่ากระดูกแขนมันเหมือนตะเกียบเนาะ  ขนานกัน  2  ท่อนเลย  มันอยู่เป็นคู่น่ะค่ะ….แต่ครูแอนไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดูนะคะ  เสียดายจัง)...คุณหมอบอกคุณแม่ว่าไม่เคยเจออาการแบบนี้มาก่อน  คือกระดูกของภาคภูมิหักทั้ง 2 ท่อนเลย หักตรงกลางด้วย...

      โอ๊ะ...โอ...โชคดีค่ะที่คุณหมอสามารถใช้วิธีดึงกระดูกให้มันต่อกันได้  ภาคภูมิของเราเลยไม่ต้องถูกผ่าตัดเพราะหากผ่าตัดคงต้องขาดเรียนไปหลายวัน  แถมใกล้ถึงเวลาสอบปลายภาคแล้วด้วย  คุยกันพักใหญ่ครูแอนและน้องครูหน่อยเลยต้องขอตัวกลับเพราะเกรงใจพี่ใหญ่อย่างเจ้าโอมคนนำทางตัวใหญ่อุ้ยอ้ายของเราที่จะต้องไปทำรายงานกลุ่มกับเพื่อนๆ ต่อที่โรงเรียน  เลยแอบเก็บถ่ายภาพร่วมกันซะเลยทั้ง 2 ครู, เด็ก และผู้ปกครอง

Student%203

      วันนี้เราสองครูเลยกลับออกมาจากบ้านภาคภูมิพร้อมกับความโล่งใจในอาการป่วยของเด็กที่ดูจะดีขึ้นตามลำดับ...คงต้องรอเวลาแกะเฝือกออกนั่นล่ะค่ะ....ถึงจะรู้ว่าแขนของแกปกติดีที่สุดแล้วหรือยัง...หายไวไวนะเด็กน้อย

      เอาไว้เย็นนี้...ครูแอนจะไปเวียนเทียนเผื่อแล้วกันนะคะ ....