เสียดายคนใจดี
มีอยู่ บันทึกหนึ่งที่ผู้เขียน เขียนเกี่ยวกับ ความสุขจากการให้ ตอนนี้ลุงเจมส์ คนแก่ชาวอังกฤษท่านได้จากเราไปแล้ว ด้วยโรคเส้นเลือดแตกในสมอง ไม่มีใครได้ช่วยเหลือท่าน เพราะท่านอาศัยอยู่คนเดียว และจากไปอย่างสงบ เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2551 จำได้ว่า พวกเราได้พบท่านทุกปีในวันคริสมาสต์ ตอนนี้เพิ่งผ่านวันนั้นมาไม่ถึงเดือน ท่านก็ได้พบกับความสงบของนิพพาน เสียดายที่ยังไม่ได้ร่ำลา คนรอบข้างไม่ได้ทำใจ เสียดาย.....ที่เสียคนใจดีไปอีก...อนิจัง..
*ใช่ท่านไปสบายแล้วค่ะ ก็คงเหลือแต่พวกเราที่ต้องผจญภัยต่อไป
สวัสดีค่ะ ครูเอ
*ค่ะ สิ่งที่เหลือหลังความตาย ก็คือคุณงามความดี คงเหมือนกับสิ่งที่สมเด็จย่าท่าน ประพฤติ การที่ท่านจะกล่าวชมผู้คนต่อเมื่อ ทำความดีงาม ไม่ใช่ ชื่นชมคนที่สวยงาม ( ขอภัยหากใช้ถ้อยคำไม่ถูกต้องค่ะ )
สวัสดีครับครูเอ
เพิ่งอ่านบันทึกเรื่องฝรั่งอังกฤษใจดีอยู่ไม่กี่วัน...ท่านก็จากไปแล้ว
ขอให้ท่านจงไปสู่ความสงบสุขเถิด
สวัสดีครับ
* ที่ติดตาม เป็นกำลังกันตลอดค่ะ ฮึม..คนที่จากไป....เขาไม่ได้รับรู้อะไร ถึงว่าโชคดี คนที่อยู่สิเป็นทุกข์เพราะ ยังมีความรู้สึก รัก โลภ โกธร และหลง ... ขอบคุณค่ะ
มาเยี่ยม...คุณครูเอ
จากไป...เหลืออะไรไว้เบื้องหลังบ้าง...
ความดีหรือ...
ความคิดถึงหรือ...
ภาพติดาตรึงจิตใจหรือ...
ทำไมเราจึงคิดถึงเขาคนนั้น..?
*ที่แวะมาเยี่ยมเยืยนกัน
*ความคิดถึง...มันห้ามกันไม่ไหว มัคงห้ามไม่ไหว คิดถึงอย่างไงก็ยังคิดถึงกันอยู่อย่านี้..อิอิ ตื่นเช้าอารมณ์ดี ชิชิ ( คึดถึงเพื่อนพี่น้องในบล็อกค่ะ )
*เดี๋ยววันนี้จะเข้าไปเคารพศพและวางพวงหรีดค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเขามาแสดงความคิดเห็นค่ะ
ผมจำได้ว่าอ่านบันทึกลุงเจมส์ไม่กี่วันเอง...ยังชื่ยชมความมีน้ำใจอยู่เลย
ชีวิตเราไม่เที่ยงจริงๆ
มีโอกาสที่อยู่เราต้องทำให้ดีที่สุดครับ
ขอให้ลุงเจมส์มีความสุข ในสัมปรายภพครับ
มาราวมแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
*คนเราตายไปแล้วก็ม่รู้ว่าเป็นอย่างไร ทำความดีเมื่อมีชีวิตดีกว่าค่ะ
* ความดีไม่เคยตาย
*ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ชีวิตไม่จีรัง..ไม่แน่นอน
*ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ และขอบคุณในมิตรภาพค่ะ
..
ขอบคุณ อ.ขจิตค่ะ
แซวอะไรกัน เนี่ยค่ะ