เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา  มี Sport Day ที่โรงเรียนที่ครูอ้อยสอน  สนุกมากทั้ง ครู นักเรียน และผู้ปกครอง

 

เมื่อการกีฬาผ่านไป  ตอนเย็น....มีเสียง...เชิญประชุมทั้งหัวหน้าสายชั้น และหัวหน้ากลุ่มสาระฯ  ทั้งที่เมื่อวานนี้ เชิญแต่หัวหน้าสายชั้น

 

ทำให้คิดได้ว่า  อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงกันได้  พระอาทิตย์ยัง มี ตกและมีขึ้นเลย

 

ครูอ้อย ล้างมือ ล้างหน้า เก็บของไปใส่ไว้ในรถ  และกลับขึ้นมาเข้าห้องประชุมชั้น 3  มีผู้ปกครองนั่งอยู่กันมากแล้ว   ครูอ้อยเลือกที่นั่งเสร็จ เอาหนังสือวางจองไว้  แล้วพี่ผู้ช่วยที่ท่าน ผอ.แต่งตั้ง...เชิญให้ครูอ้อยไปดูเครื่องมือ overhead ซึ่งครูอ้อยก็ทำไม่เป็นเหมือนเธอ และเธอก็ได้รับการฝึกฝนพร้อมๆกับครูอ้อยก็ยังทำไม่ได้....ไม่คิดมากน่า   เรื่องปะติ๋ว

 

เมื่อนั่งฟัง  การอ่านรายงานการประชุม  ได้สักพัก  เจ้าหน้าที่โสตฯตัวจริงก็มาปรับได้  ใช้งานได้  เอกสารวาระการประชุมก็ขึ้นทันที  ผู้ปกครองที่นั่งข้างครูอ้อยทักว่า.....ทำไมเป็น 2550 ล่ะครับ   ครูอ้อยได้มองตามไปก็เห็นจริงดังเขาพูด  จึงเรียนไปตามตรงว่า...สงสัยรีบมากมั้งคะ   เป็นการช่วยท่านผู้ช่วย ผอ.ไปเปราะหนึ่ง

 

เมื่อการประชุมผ่านไปวาระที่ 1 ,2  จนมาถึงวาระสำคัญที่  จะกล่าวในบันทึกนี้

 

เมื่อท่านผอ.ได้พูดขอความเห็น....จากท่านผู้ปกครองเครือข่ายทุกท่าน....ให้ช่วยเขียนข้อความที่เป็นความต้องการของฝ่ายผู้ปกครอง   ท่านประธานในที่ประชุม  ก็แสนดี  ได้อวยพรให้ว่า...ผู้ที่ทำดี  ย่อมได้รับผลดีเสมอ.....งานนี้  ใครล่ะ ทำดี  ใครล่ะ  ทำไม่ดี...ก็น่าจะรู้ตัวเองนะคะ

 

จากนั้น  ครูอ้อยก็ได้ยิน  ได้ฟัง  ได้เห็น.....ทีท่าที่ไม่น่ารักของ  คนบางคน  ในที่ประชุมแห่งนี้  สิ่งที่ทำได้ในตอนนั้นก็คือ  สายตาลดลง  ทำหูแชเชือน  เหมือนไม่ได้ยิน  ไม่ได้ฟัง  ไม่ได้เห็น  ในสิ่งที่ไม่ดีงาม

 

เมื่อไม่ได้ยิน  ไม่ได้ฟัง  ไม่ได้เห็น ....ก็จะได้ไม่คิด

 

เมื่อไม่ได้คิด  จิตก็สบาย

 

เมื่อจิตสบาย  ร่างกายก็สบายไปด้วย

 

ทำงานได้ตามสบาย  ตามปกติ  เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

 

ใครพูด  ก็ต้องได้ยินเสียงตัวเอง  เมื่อได้ยิน  ก็ต้องคิด  เมื่อคิด  จิตก็ป่วย  เมื่อจิตป่วย  ร่างกายก็ป่วยตาม  เป็นความดันโลหิต  ใบหน้าลำคอแดง   ร่างกายไม่สบาย  ทำอะไรก็ไม่สบายไปด้วย.......

ทำร้ายตัวเองชัดชัด  ยังมาหาว่า...ครูที่นี่ทำร้าย.....

แค่นี้ก็คิดไม่ออก  ต้องให้บอกให้สอน