แด่..อ.Moo
- ดีใจ น้ำไหล จากตา
เศร้ามานัยน์ตาน้ำไหล
จะสุขจะทุกข์อะไร
ยังไงก็ไหลน้ำตา
- บ่อน้ำตาตื้นใช่ไหม
ยังไงก็เป็นเช่นว่า
ตานี้น่าจะโฆษณา
แว่นตาจะดีไหมเอย
สังคมชาวG2K. เป็นวงจรชีวิตอิสระต่างคนต่างอยู่ ต่างคิดต่างทำ บ้างก็อยู่ไกลคนละโค้งฟ้า ..ห่างไกลอยู่ขอบฟ้าเขาเขียว เหมือนอยู่จอแห่งเดียวร่วมBlog บางคู่สนิทสนมทักทายกัน3เวลาหลังอาหาร โดยเฉพาะกลุ่มปากติดเทอร์โบ คุยไม่หลับไม่นอน เช้ามานั่งหาวหวอดๆที่โต๊ะ..เหมือนนกทึดทือท้องผูก!!
บ้างก็อื้ออึง เอื้ออาทร ส่งใจระบายทุกข์มาแบ่งปันกัน ความรู้ ความคิด ความดีงามใหม่ๆผุดพรายขึ้นตลอดเวลา อ่านบล็อกของใครก็ได้ความรู้มีความสุข ได้แง่คิดดีๆที่ประทับใจก็มีไม่น้อย เซ็งขึ้นมาก็หาเรื่องตลกมาเล่าเมาส์กระจาย หนักนิดเบาหน่อยเหมือนหยิกแกมหยอกระหว่างคนแซ่เดียวกัน ถ้ารักษามาตรฐานไมตรีนี้ได้ตลอดไปละเยี่ยมเลย
บางทีคนนอกวงจรมาอ่านอาจจะงวยงง หรือเข้าใจคลาดเคลื่อน อย่างที่ผมเรียกเจ้าหนุ่มหล่อเยอรมัน ตามอารมณ์ที่เกิดขึ้นในระหว่างนั้นว่า.. อีตาเม้ง เจ้าเม้ง อาจารย์เม้ง ทอร์นาโดเม้ง เม้งตาค้าง เม้งผู้หย่อนเบ็ดมาล่อให้เรางับความคิด..เม้งๆๆๆ..ทักทายคนทั้งโลกทั้งวันทั้งคืนด้วยคำว่า..สบายดีไหมครับ เม้งมีความเชื่อมั่นตัวตนสูงมาก บางทีคุยกัน หมั่นไส้อยากจะถี-ตกเก้าอี้ จึงเหลือฉายาเดียวที่ยังไม่เรียก เม้งตกเก้าอี้ เมื่อไหร่จะกลับสยามก็ไม่รู้นะ บอกแต่ว่าปั่นงานๆ ไม่แน่ใจว่าปั่นงานหรืองานปั่น
บ่ายนี้ พยายามพิมพ์ช่องเพิ่มความคิดเห็น ส่งข่าวถึงหมอตันติราพันธ์ พิมพ์ต๊อกๆๆจะบอกว่า..รอดู รออ่าน รอเชียร์ หนังสือที่แต่งกลอนซึ้งๆ ชอบมากที่ทำบุญด้วยกลอน คิดได้ไง?..กดทีไรล้มพรึดทุกที ความคิดจึงตกค้าง!! แต่ไม่เป็นไรหรอกนะหมอรุ่ง ..ค้างนานยิ่งได้ดอกเบี้ย.ตกเบิกดอกเบี้ยแห่งความคิดถึง คิดถึงปลาหมึก ฝากดูแลอาจารย์Mooด้วย ..คนนี้ขับรถเก่ง ร้องไห้เก่ง น้ำตาหล่นผล็อย..อย่าให้ซาบซึ้งเรื่องอะไร ไหลออกมาเป็นปิ๊บเชียวแหละน้ำตาน่ะ..พอดีกว่า เดี๋ยวมาอ่านเจอ น้ำตาท่วมคอมฯละแย่เลย
สรุป คนแซ่เฮนี่นะ มีคลื่นความคิดสม่ำเสมอ ชอบทดลองความคิด เล่นกับความรู้ จับคู่กับความพยายาม ทำการบ้านวุ่นวาย ที่พิษณุโลกกำลังแพร่พิษในโรงงาน ไม่ทราบว่าผลิต ส.ค.ส. หนึ่งเดียวในโลกได้กี่ชุดแล้ว บางท่านรอดูอยู่ห่างๆ..แต่วางแผนไว้ในใจตลอด โดยเฉพาะลุงเอก มีโครงการจัดจะงาน..ไม่นานหรอกเดี๋ยวก็โยนการบ้านลงกลางวง ..แม่คิ้วโก่งรอรับให้ดีก็แล้วกัน..
: ท่านสะมะนึกะ อุปการะภาพข้างบน ครับ

สวัสดีครับท่านพ่อครูบาฯ
สวัสดีครับพ่อครูบาฯ
สวัสดีค่ะพ่อครู
ก้หนูลูกสาวพ่อนี่คะ เลยแต่งกลอนได้เกือบดี แต่งซะเอาไปสร้างบุญกุศลได้ พ่อภูมิใจหรือเปล่าค่ะ
ป่านนี้พี่หมู แงๆๆๆๆแล้ว
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะพ่อครู
ตามมาด้วยใจคิดถึง คิดถึงพี่หมู และพี่รุ่งด้วยค่ะ คนแซ่เฮค่ะ ไม่ต่อก็ติด เนาะพ่อเนาะ อิอิ.
สบายดีไหมครับ (ตามฉบับครับ)
กราบงามๆ ครับ ไม่ค่อยได้เข้ามาทักทายเลยครับ หลังจากที่ทั้งปั่นงานและงานปั่นจนป่วน สมองเพี้ยนครับ
เข้ามายืนยันครับผม ว่า
ผมเชื่อมั่นในตัวตนสูงประมาณ 170 ซม. ครับ อิๆๆๆ ยังโชคดีนะครับ ตกเก้าอี้วันไหนคงได้กินหมูแน่ครับผม (เพิ่มน้ำหนัก เพื่อเข้าชกรุ่นเดียวกับไมค์ ครับ)
สนุกๆ ครับผม รักษาสุขภาพนะครับ
สวัสดีค่ะพ่อครูบา
ช่วงนี้เห็นพ่อครูบาออนไลน์ทั้งวันทั้งคืน สงสัยคอยส่งความคิดถึงคนแซ่เฮทั้งวันทั้งคืนแน่ๆเลย พักผ่อนบ้างนะค่ะ
น้องเม้งบอกว่ามีความเชื่อมั่นสูง 170 ค่ะ อิอิ
หมอรุ่งนอกจากจะแต่งกลอนเก่ง และยังมีมุขเยอะด้วยค่ะ อารมณ์ หัวเราะตลอด ทำให้พี่หมูหัวเราะแทนน้ำตาไหล อิอิ
คิดถึงทุกท่านค่ะ
สวัสดีอีกรอบครับ...
อยากจะบอกว่า พี่หมู เท่มากครับผม
พี่รุ่ง สุดยอดทางกวี จริงๆ ครับ การแต่งกลอนแบบนิ่งแล้วปล่อยให้คำไหลออกมานี่ไม่ธรรมดาครับผม คาราวะครับ
ชมสองท่านก่อนนะครับผม
ขอบคุณมากครับ
ระลึกถึงทุกท่านครับ
Ho Chi Minh City
อิอิ พ่อเล่นมีเพลงกับบทกลอนใหม่ ๆ ให้พวกเราเสมอ ๆ
มีรูปที่ถ่ายคู่กับ อ.MOO ค่ะ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้กลับบ้าน ไว้จะนำมาโหลดไว้ในบันทึกนี้นะคะ
นางเอกก็อย่างนี้ละพ่อ อิ อิ อิ (ขอโทษนะค่ะพ่อ)
ขอบคุณนะค่ะสำหรับภาพของนางเอกนางนี้ อิ อิ อิ นอนในรถตั้งสองคืน น่าสงสารนางเอกจริง ๆคะ
พี่เองก็ไปพบรักที่ดงหลวงกับสองหนุ่ม ต่อไปต้องทำใบหน้าให้แอ็บแบ๋วเอาไว้เสียแล้ว เผื่อจะมีมุมน่ารัก ๆ ให้น้องแดงถ่ายภาพให้เน๊าะ
ห่างไกลอยู่ขอบฟ้าเขาเขียว เหมือนอยู่จอแห่งเดียวร่วมBlog
ได้รับกอดของคนแซ่เฮหรือยังค่ะ "กอด".สะท้อนความหมายบทกลอนนี้อย่างดีทีเดียว ถ้ายังไม่ได้รับรีบมารับได้นะค่ะ
ส่งยิ้มหวานไปถึงสาวสองแควนะค่ะ คิดถึงนะค่ะ
พ่อภูมิใจในลูกสาวคนเก่ง พี่หมูขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยนะค่ะ แอบร้องไห้มาหนึ่งยกแล้วคะ คิดถึงนะค่ะ
พ่อจะมีคำพูด คำกลอนเด็ด ๆ เสมอ อ่านแล้วซาบซึ้งใจยิ่งนัก ถ้ามีโอกาสไปเฮฮาศาสตร์ด้วยกันนะค่ะ
คิดถึงนะค่ะ ความรัก ความคิดถึง ของคนแซ่เฮเชื่อมร้อยเป็นสายใย อ่อนโยน นุ่มนวลไม่มีวันขาดหายนะค่ะ รอปฏิทินปีใหม่อยู่นะ
คิดถึงนะคะ คิดถึงเหลือเกิน อีกนานมั๊ยค่ะจะกลับประเทศไทย น้องรุ่งแต่งกลอนได้ซาบซึ้งใจมาก อีกไม่นานหนังสือบุญนี้ก็จะเป็นรูปเล่มให้เราได้อ่านแล้วคะ
คิดถึงนะค่ะ นอกจากน้องรุ่งนำเสียงหัวเราะ อารมณ์ดีมาฝากแล้ว อาจารย์แป๋วมีรอยยิ้มที่สดใสมาก ๆ นะค่ะ ความสดใสจะมาพร้อมรอยยิ้มของอาจาย์แป๋วเสมอ
พี่บางทรายสุภาพบุรุษแห่งดงหลวง คนดีศรีเมืองมุกของหนู คิดถึงนะค่ะ อีกไม่นานพี่บางทรายจะกลับแล้วนะค่ะ ที่ดงหลวงทุกคนรอพี่บางทรายเสมอ
ช่วงนี้ที่โน่นอากาศเป็นอย่างไรบ้างค่ะ คิดถึงนะค่ะ
พ่อของเรามีคำพูดเด็ด ๆ เสมอ อยากดูรูปที่ถ่ายคู่กับน้องแป๊ดเร็ว ๆ จัง คิดถึงนะค่ะ
พ่อครูบาครับ
ปัญหาที่เราเคยตีบตัน ผมดันมันทะลุแล้ว สบายใจไปเปราะ มาตกปัญหาอยู่ที่พ่อครูบานี่แหละ อีกไม่นานคงได้เบิกบานที่สวนป่าครับ