คิดถึงดงหลวง  กลับมานั่งดูภาพกลางดึก  อดที่จะเขียนต่อไม่ได้  เพราะการเขียนเล่าเรื่อง  อาจจะทำให้คลายคิดถึงได้   ภาพได้อัพโหลดไว้แล้ว  นำลงได้เลย..จากบันทึกที่เขียนไว้แล้ว  ท่านที่ยังไม่ได้อ่าน   นำลิงค์มาไว้ให้  คลิกกันได้เลยค่ะ....ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง  .....ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง(2)..... ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง(3) .....ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง(4) .....

ความเดิมตอนที่แล้ว  พอเรา ไปเที่ยวน้ำตกกันแล้ว  น้องออตทัวร์  ได้พาพวกเราไป  ชมตลาด  ครูอ้อยจำได้ในบันทึกของท่านพี่บางทรายกล่าวถึง...เมื่อไม่นานมานี้ 

พอเราถึงปุ๊บ  รถจอดปั๊บ  พวกเราก็วิ่งกรูกัน  ไปที่ รถเข็นขายลูกชิ้นปิ้ง  มีทุกอย่างให้พวกเราเลือก 

ครูอ้อยเดินมาทีหลัง  เห็นชาวบ้าน  มองพวกเรา  อ๋อ..พวกเขารู้ว่า  พวกเราจะมา  ชมตลาดกัน  และคอยต้อนรับพวกเรา  เด็กๆ  คงหิว เพราะเล่นน้ำกันเหนื่อย....

   

ในตลาด  ก็มีสินค้าจากการที่ชาวบ้านนำมาขาย  เช่น   ผัก  และสัตว์ที่พอหามาได้ 

บางอย่าง ครูอ้อยไม่รู้จัก  ก็ได้รู้จักล่ะคะ..เจ้าตัวตุ่น  สองผัวเมีย  โถ...มาเป็นอาหารให้คนยังน่ารักเลย  

น้องภูคาซื้อมาทำอาหาร  หลายๆคนได้ชิม  แต่ครูอ้อยไม่กินล่ะค่ะ...ฉงฉาน 

พ่อบ้านของครูอ้อย  เห็นอะไรก็อยากซื้อ  ตามประสาคนครัวค่ะ   พอซื้อแล้ว  ก็นำไปเก็บในรถ 

น้องออตจะพาเราเดินเที่ยวในหมู่บ้านก่อน  ถ่วงเวลาที่นัดกับอีกคณะหนึ่งที่กำลังจะมาสมทบ  คือ  ทีมพิดโลก

   

เราได้ชมบ้านที่หลังคาเป็นปีกไม้  หาดูได้ยากแล้ว  ครูอ้อยก็ได้เห็นกับเขาครั้งแรกนี่ล่ะค่ะ  เป็นบุญตาจริงๆ...

เด็กๆ ก็น่ารัก  เชิญชวน  เจ้าของบ้าน  ถ่ายภาพ  ในกล้องครูอ้อยไม่มีภาพนี้  ใครมี  นำมาลงให้ด้วย เพื่อความสมบูรณ์ของบันทึก  ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ

   

น้องออต ... ผู้มีอัธยาศัยอันดี  พาเราเดินไปที่บ้านใหญ่ที่มีแม่บ้านนั่นคุยกันอยู่ 

สักครู่หนึ่ง  ก็มีเสียงในฟีล์ม   แบบ original sound track  ไพเราะเพราะพริ้ง..

น้องเอก ซื้อกล้วยไข่มา  ก็กินกัน  ทักทายเจ้าของบ้าน  สี่ขาก่อน  เพื่อเป็นมิตรกัน...สักครู่ใหญ่ เราก็เดินกลับมาที่ตลาดอีก   พบกับกลุ่มใหญ่..พิดโลก

   

ครูอ้อยได้พบมิตรรัก ..หลายท่านที่อยากพบ  ท่านภูคากล้วยไม้สวย   คุณหมอสุธี  น้องสาวคนสวย น้องราณี น้องลูกหว้า และอีกหลายท่าน 

ท่านพี่บางทราย  แนะนำสถานที่  พาเราไปที่...ศูนย์สินค้า otop ซึ่งครูอ้อย ทึ่ง...มากเลยค่ะ  ที่ชาวบ้าน สามารถรวมตัวกันผลิตสินค้า  

ฝีมือท่านพี่บางทรายล่ะค่ะ  น่านับถือจริงๆค่ะ  ทักทายมิตรรัก  น้องกาเหว่า กับ สุดที่รัก 

สักพักใหญ่ เราก็กลับมาที่พัก  กลัวหนาว  แต่ไม่หนาวมาก..อาบน้ำสบาย 

ครูอ้อยนอกนพักในเต๊นท์สักพัก เพราะปวดท้อง..หายดีแล้ว ก็มานั่งเล่นเน็ตที่ใช้ไม่ได้   แล้วก็ไปกินข้าว  คุยกับป้าจุ๋ม  แม่หวี   และอีกหลายๆท่าน  

เดินตามน้องหนิงมาที่ กองบัญชาการ  เห็นเรียงหมอนไว้  น่านอนจัง....เอ้า  นอนสักนิด   สักครู่ 

ท่านพี่บางทรายก็มากล่าว......แนะนำตัวกันใหญ่..

รักคนอ่านจังค่ะ  ตามต่อไปนะคะ