สถานการณ์

    สวัสดีครับ  ทุกท่าน ขอคั่นรายการดอกล้วยไม้เพื่อพ่อไว้สักวัน ..เอาเรื่องนี้ก่อน   เมื่อวานนี้ (26พย.50) ผมพร้อมด้วน้องโฆษิต ซึ่งได้รับมอบหมายให้ไปถ่ายรูปสมาชิกกลุ่มแม่บ้านโครงการสายใยรักแห่งครอบครัว ที่ตำบลวังพญา อำเภอรามัน  เพื่อทำประว้ติ เตรียมรับเสด็จ พระเจ้าวรวงค์เธอ พระองค์เจ้า ศรีรัต พระวรชายา ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฏราชกุมาร ที่จะเสด็จเยี่ยมสมาชิกโครงการฯที่โรงพยาบาล อำเภอบันนังสตาและโรงพยาบาลอำเภอรามัน  ในวันที่ 28 พฤศจิกายน (พรุ่งนี้)

    ผมและน้องโฆษิต ออกเดินทางจากสำนักงานเกษตรจังหวัด ประมาณ 9.00 น มาตามถนนสายยะลา-รามัน  มาถึงบ้านกะลูปัง ก็เห็นรถกะบะ ตกลงไปอยู่ในทุ่งนา และมี ทหาร ตำรวจ พร้อมทั้งชาวบ้านอยู่เด็มไปหมด น้องโฆษิตทำหน้าที่ขับรถ ผมก็ทำหน้าที่กคช้ตเตอร์ โดยไม่จอดรถ ไปถึงที่โรงพยาบาลรามัน น้องที่เตรียมแปลงศูนย์เรียนรู้การเกษตร เล่าให้ฟัง ว่าเมื่อประมาณ 08.00 น อส.อาแซ  มาตีโมง ขับรถยนต์จะไปทำงานที่อำเภอรามัน     โดยออกจากบ้านที่ตำบลบือมัง อำเภอเดียวกัน มาถึงที่เกิดเหตุมีรถกะบะขับสวนมายิงถล่มด้วยปืนอาก้าและเอ็ม 16 กระจกด้านหน้าและด้านข้างแตกเป็นรูพรุน ตกลงไปขนต้นไม้ข้างทาง ผู้ก่อการร้าย จำนวน4-5 คนลงไปยิงซ้ำและเอาอาวุธประจำตัวไปด้วยเป็นปืนพกสั้นและเอ็ม 16

เหตุการณ์ปกติ

ตำรวจมา

น่าดู

ไทยมุง

       จริงๆแล้วผมไม่อยากจะนำมาเล่าเท่าไหร่นักเพราะเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นจนเป็นเรื่องปกติในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เขาเรียกว่าเหตุการณ์รายวัน เพียงแต่ว่าใครจะโชคดีโชคร้ายเท่านั้นเอง ถ้าผมไปเร็วกว่านี้สักนิดก็คงจะเจอเหตุการณ์จริง ๆ ที่บันทึกนี้ขึ้นมาเพียงเพื่อสะท้อนให้ท่านทั้งหลายเห็นว่าการทำงานของเจ้าหน้าที่ ความเป็นอยู่ของพี่น้องในพื้นที่   ชาวบ้านเป็นอยู่กันอย่างไร ไม่ใช่จะเรียกร้องความเห็นใจอะไรเพียงแต่จะบอกให้ท่านได้ทราบและเข้าใจถึงความสูญเสียของพวกเขาบ้าง ลูกเมีย พ่อแม่ ญาติ พี่น้อง จะอยู่กันอ่ยางไร เมื่อขาดเสาหลักของครอบครัว.....ขอบคุณมาก...สวัสดีครับ