ขึ้นเรือเหาะมากจากเมืองเหนือล้านนา บ่ายของเมื่อวาน ท่ามกลางฝนปรอยๆ บรรยากาศดีเหลือเกิน

บรรยากาศแบบนี้ไม่ได้ทำให้ผมอาลัยเมืองเหนือแม้แต่นิดเดียว เพราะใจผมเทให้แผ่นดินอีสานหมดแล้วช่วงนี้

ถึงอุดร สายฝนปรอย อ้อยอิ่ง ไม่ต่างกัน

ดงหลวง...ดงหลวง  ท่องไว้มาแรมเดือน วันนี้มีโอกาสได้ไปจริงๆ น่าตื่นเต้นครับ

พี่เอกชัย พี่หมู พี่บู้ท เป็นห่วงมากโทรศัทพ์ถามไถ่ตลอดเวลา ในช่วงการเดินทาง ออกเดินทางจากเชียงใหม่ ๔๕ นาทีก็ถึงอุดร แต่จากอุดรมาถึงดงหลวงนี่สิครับ ปาเข้าไป ๕ ชั่วโมง  เพราะอะไรนั้น  ยังไม่บอกครับ 

ถึงดงหลวงกลางคืน แบบความสดใส ยังคงที่ และเจอพี่บู้ท(บางทราย) พี่เปลี่ยน ก็ยิ่งทำให้สดชื่น ลืมง่วงไปเลย คุยกันยันตีสองแนะครับ

ค่ำคืนดาวสวย สงบเงียบราวกับโลกนี้มีเราคนเดียว ผมชอบนะครับ บรรยากาศแบบนี้  ได้ทบทวนตัวเองเงียบๆ ได้ยินเสียงหัวใจ แข่งกับเสียงลมพัด ผ่านเต้นท์เบาๆ เอ...ผมจะช่างฝันไปหรือเปล่านี่

ใครจะว่าอะไรก็ช่างครับ ก็ผมมีความสุข

ผมเลือกนอนเต้นท์สีสด สมวัย (อิอิ) ใกล้อ่างเก็บน้ำ ในขณะที่ น้องออต น้องออย และน้องกิ่ง นอนในอาคาร

นอนกลางดิน กลิ่นไอหอม ตื่นเเต่เช้าแอบทักทายสายหมอกที่เรี่ยดิน ทักทายสายน้ำไหวตามแรงลม ตะวันสีสวยทำหน้าที่อย่างไม่ขัดเขิน ท้องน้ำเป็นสีทองระยิบตา ...นี่หละครับสวรรค์บนดิน

ผมนั่งหน้าเต้นท์ ทอดสายตามองสายน้ำเวิ้งกว้าง ขีดเขียนด้วยดินสอสี ง่ายๆ เพื่อบันทึกความทรงจำที่ไร้กลิ่นดิจิตอลบ้าง ก็น่าจะดี

 

  

เช้านี้ที่กลางไพร

พี่บางทรายตื่นเช้าจัง

ออต ออย กิ่ง ยังเงียบงัน น่าจะยังไม่ตื่น

น้องหมอสุพัฒน์ ก็เก็บตัวเงียบในเต้นท์สีสดไม่ต่างจากผม

พี่เปลี่ยน น่าจะไปทำสถิติ เขียนบลอกก่อนใคร

......

บรรยากาศอื่นๆที่พราวอยู่รอบตัวผม หากผมเขียนได้เพียงสักเสี้ยวให้ท่านรับรู้บ้างก็ยังดี

แต่นี่ ขอเพียงเศษของเสี้ยวเท่านั้นนะครับผม