เผื่อวันนี้ ใครจะมีคำตอบ สำหรับบันทึกนี้กันบ้าง

   ผู้เขียนได้รับการ Tag คิดถึง จากกัลยาณมิตร 2 ท่าน ทำให้มีโอกาส Tag คิดถึงต่อได้ 10 ท่าน

ผู้ที่ส่ง Tag คิดถึงมาให้คือ

คุณP RAK-NAและ

คุณP บัวชูฝัก 

ซึ่งเป็นผู้ที่สร้างความรู้สึกที่ดีให้ผู้เขียนเสมอ ครูRAK-NA มีทั้งความรู้ และกำลังใจมาให้ ส่วนคุณบัวชูฝัก ได้มีเรื่องราวที่ผู้เขียนชื่นชอบ มาตั้งแต่เด็ก คีอนาฏศิลป์ และมีความชอบเรื่องจิตวิญญาณ รวมทั้งประสบการณ์ด้านนี้ มาแลกเปลี่ยนกัน แม้จะไม่ได้ Tag คิดถึงกลับไปตามกฎกติกา แต่ขอให้รู้ว่า ถึงอย่างไรความรู้สึกที่ดีต่อกัน จะไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ

  แต่สิ่งที่ผู้เขียนจะบันทึกต่อไปนี้ เป็น การTag คิดถึง บันทึก ของท่านที่ได้เคยถ่ายทอด ถ้อยคำ พร้อมความรู้สึกผ่านตัวอักษร มาสู่พวกเรา แต่กาลเวลา อาจทำให้เราลืมเลือน และไม่ได้ใส่ใจอีก ทั้งๆที่บันทึกนี้ เรายังไม่มีคำตอบให้เขาเลย

  Tag คิดถึง บันทึกนี้ ความเงียบ

ของคุณเกษตรยะลา   ลองอ่านกันดูค่ะ

    "คืนนี้ผมต้องมาอยู่เวรที่สำนักงาน เป็นคืนวันเสาร์ซึ่งเป็นคืนที่ยามหยุดงาน บรรยากาศตอนนี้ช่างเงียบเหลื่อเกิน ทั้งที่สำนักงานตั้งอยู่ใจกลางเมื่อง ติดศาลากลาง สำนักงานที่ดิน สถานนีตำรวจภูธร และสถานีวิทยุกระจายเสียง เสียงรถก็ไม่ได้ยินเป็นคืนที่ช่างเงีบย ผู้คนรถราหายไปไหนหมด ต่างจากเมือ 4-5 ปีท่ผ่านมา บรรยากาศครึกครื้นผู้คนรถรามากมาย เนื่องจากบ้านนี้เมืองนี้สงบสุข ผู้ตนรักสันติ ผังเมืองและความสะอาดยอดเยี่ยม อากาศเย็นสบาย อาหารเลิศรส  เป็นเมืองน่าอยู่ แต่เดี๋ยวนี้วันนี้เกิดอะไรขึ้นวอนผู้รู้ข่วยบอกผมที"

  เมื่ออ่านจบ ใครรู้สึกเหมือนผู้เขียนบ้าง มันเป็นการบอกความรู้สึกผ่านตัวอักษร

ถึงความโดดเดี่ยว .........

                        เงียบเหงาจับใจ.............

          ผิดหวัง สิ้นหวัง หรือรอความหวังกันแน่.........

บันทึกนี้ เสมือนแทนใจของคนที่นั่น คนยะลา ทีกำลังผจญชะตากรรม อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 อ่านคราวใด ความรู้สึกก็ไม่เคยต่างจากการอ่านวันแรกเลย เรามาทบทวนพรวนบันทึกให้เขา เผื่อวันนี้ ใครจะมีคำตอบ สำหรับบันทึกนี้กันบ้าง วันนี้ผู้เขียนคงทำได้แค่ Tag คิดถึง เท่านั้น

 tag คิดถึง คนที่ ๑