. . หากท่านรู้ว่าท่านตกอยู่ในร่องไหน . . . ก็ต้องหาทางให้หลุดออกมาจากร่องนั้นด้วยตัวท่านเองนะครับ เรื่องพรรค์นี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างเฉพาะตัว..

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่านเห็นด้วยกับผมไหมครับว่า . . . ไม่ว่าทฤษฎีการพัฒนางานหรือหลักการบริหารในปัจจุบันจะพัฒนาไปสลับซับซ้อนมากมายสักเพียงใด แต่ก็มักจะไม่หนี “หลักใหญ่” ซึ่งประกอบไปด้วยขั้นตอนสามขั้นตอนที่เป็นวงจรเกี่ยวเนื่องกันดังแสดงไว้ข้างล่างนี้:</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> 1.วางแผน (คิด) à 2.ทำ à3.ติดตาม (เรียนรู้)แล้วก็วนกลับมาที่ 1 หรือ 2 ไปเรื่อยๆ</p> ซึ่งก็คือการเริ่มต้นด้วยการวางแผน คือพยายามคิดไว้อย่างถี่ถ้วน ก่อนที่จะเริ่มดำเนินงาน หลังจากนั้นก็ติดตามงานโดยมีการเรียนรู้ควบคู่กันไป ทำให้ได้รู้ว่าจะต้องพัฒนาปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอะไรในรอบถัดไป . . . แต่ทำไมสิ่งที่ดูง่ายๆ นี้กลับมีปัญหา ผมว่าคงเป็นเพราะเรา “ตกร่อง” ขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่ง ดังกรณีต่อไปนี้: <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>กรณีที่ 1: ตกร่องของการคิด (ขั้นตอนที่ 1) คือเอาแต่ คิด คิด คิด . . .  วางแผน ๆ ๆ ๆ . . .  พูดกันไป พูดกันไป . . . แต่ไม่เคลื่อนไปสู่การกระทำ . . . พูดมาก คิดมาก ประชุมมาก . . . ยิ่งคิด ยิ่งพูด ยิ่งประชุม ก็ยิ่งขัดแย้ง . . . หลายแห่ง “วงแตก” ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำด้วยซ้ำไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>กรณีที่ 2: ตกร่องของการทำ (ขั้นตอนที่ 2) คือเอาแต่ ทำ ทำ ทำ . . . ทำอย่างหัวปักหัวปำ แต่ก็ไม่ไปไหน ไม่ได้มีการวางแผน ไม่มีการคิดไว้ล่วงหน้า (ขาดขั้นตอนที่ 1)  ทำแบบประเภทที่เรียกว่า “เสี่ย (เตี่ย) สั่งมาลุย” ทำไปแล้วก็ไม่เคยรู้เลยว่าที่ทำไปนั้นมีจุดอ่อนอะไร ควรปรับปรุงแก้ไขอะไรบ้าง (ขาดขั้นตอนที่ 3)<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>กรณีที่ 3: ตกร่องของการเรียน (ขั้นตอนที่ 3) คือได้แต่ เรียน เรียน เรียน . . . เรียนไป เรียนไป . . . จนตกอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยทฤษฎีและหลักการ เต็มไปด้วยวิชาความรู้ แต่เป็นวิชาความรู้ที่อยู่อย่าง “ลอยๆ” ไม่สามารถนำไปปรับใช้ได้ จนตัวเองกลายเป็น “เจ้าทฤษฎี เจ้าหลักการ” ไปโดยไม่รู้ตัว ขาดโอกาสที่จะได้ปฏิบัติ ทำให้ไม่ได้สัมผัสกับโลกแห่งความเป็นจริง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>หากท่านรู้ว่าท่านตกอยู่ในร่องไหน . . . ก็ต้องหาทางให้หลุดออกมาจากร่องนั้นด้วยตัวท่านเองนะครับ เรื่องพรรค์นี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างเฉพาะตัวที่แต่ละท่านจะต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเอง ทำนอง “ตัวใครตัวมัน” นั่นแหล่ะครับ . . .  ผมเองไม่รู้ว่าจะช่วยท่านได้อย่างไร เพราะผมเองก็ยังไปไม่ถึงไหน ยังเอาตัวลงไปอยู่ในร่องค่อนข้างบ่อยเหมือนกัน!!