จากคุณยายมาถึงลูกของหลาน

เมื่อครูอ้อยมีครอบครัว...มีลูกคนแรก...ตามมาเป็นคนที่สองแบบหัวปีท้ายปี   คุณยายก็มาเลี้ยงลูกของหลาน  หลานก็คือครูอ้อยนี่ล่ะค่ะ  

เวลาลูกเอี่ยวอยู่อ้อมอกของคุณทวด  เธอจะนิ่ง  เพราะมือของคุณทวดนิ่มและอ่อนโยน  

ครูอ้อยบอกกับคุณยายว่า....หลานไม่ไว้ใจคนเลี้ยง   เพราะคนเลี้ยงไม่ทนุถนอมเท่ากับคุณยาย 

คุณยายต้องเดินมาจากบ้านเพิ่มสิน  ก็ไกลประมาณ  2กิโลนี่ล่ะค่ะ    ครูอ้อยมาคลอดลูกคนแรกที่บ้านคุณแม่ 

ขณะนั้นคุณพ่อคุณแม่ยังไม่เกษียณ  จึงจำเป็นต้องให้คุณยายมาดูลูกเอี่ยว.....

ครูอ้อยนั่งรถเล็กเข้าบ้านสวนทางกับคุณยาย  เรียกคุณยาย...และคิดว่าคุณแม่กลับมาดูหลานแล้ว  แต่ผิดถนัดค่ะ...ญาติของสามีมารับลูกเอี่ยวไป...โดยไม่บอกใคร 

มิน่าเล่า คุณยายจึงเดินกลับไปอย่าง..สีหน้าไม่ดี ยิ่งไม่ดีหนักที่เห็นหน้าครูอ้อย   

เกิดศึกแย่งหลานขึ้นแล้ว  ครูอ้อยโกรธจัด  รีบเรียกรถรับจ้างตามไปที่บ้านเมืองนนท์ 

ถามว่า...เกิดอะไรขึ้น  

พวกญาติของพ่อเด็กๆ  บอกว่า..คุณยายเลี้ยงลูกเอี่ยวไม่ดี  

ไม่ดีอย่างไร  ครูอ้อยเถียง..จากนั้น  ลูกเอี่ยวจึงถูกแย่งไปเลี้ยงดูที่โคราชตั้งแต่นั้นมา...

ครูอ้อยจึงมีลูกคนเล็กทันที 

หวนมาคิดถึงคุณยาย   ครูอ้อยรีบไปหาคุณยาย  และถามความเป็นจริง...คุณยายเล่าว่า...เขามาตามเอาหลานเขา  เขาบอกว่ายายน่ะมีเหลนหลายคนแล้ว  เขาจะเอาหลานของเขาไปเลี้ยงเอง  

ครูอ้อยฟังคุณยายทั้งสงสารคุณยายที่เดินกลับไป..ทุกวันนี้ยังเห็นภาพนั้นในสายตาอยู่เลย...

ฮือฮือ...สงสารคุณยาย  ยายจ๋า...หลานคนนี้คิดถึงคุณยาย

[แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช]

ถ้าครูอ้อยมีหลาน จะเลี้ยงเองไหมคะ

มีคนบอกว่า  ส่วนมากเราจะหลงหลานมากกว่าลูก

จริงหรือเปล่า??

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะน้องอุบลคนพากเพียรของครูอ้อย...อุบล จ๋วงพานิช

• นั่นเป็นคำถามครูอ้อยอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันว่า..จะรักหลานมากมายแค่ไหนนะ   พูดกันนัก ลูกก็ไม่มีหลานให้คุณยายอ้อยสักทีค่ะ..เลยยังไม่มีคำตอบค่ะ

รักมากค่ะ หลานน้อยของคุณยายอ้อย

[ทนัน ภิวงศ์งาม]

• โบราณล้านนาเขาว่าไว้น่าคิดนะครับ "ฮักหลานเอาไว้ในดูก ฮักลูกเอาไว้ในเอ็น" (รักหลานเข้าถึงกระดูก รักลูกเพียงแค่เส้นเอ็น / เส้นเอ็นนะอยู่นอกกระดูก)
• ถ้าสังเกตจะเห็นว่า เมื่อครั้งเป็นพ่อเป็นแม่ไม่เคยหิ้วของมาฝากลูก แต่พอเป็นปู่-ย่า-ตา-ยาย ไปไหนมาไหน จะกลับมามือเปล่าไม่มี เป็นหิ้วของกินของใช้ของเล่นมาฝากหลาน ๆ ทุกคน
• ขอให้โชคดีครับ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะท่าน...ทนัน ภิวงศ์งาม

• ครูอ้อยมีความรู้สึกว่า.....คุณยายรักหลาน  ก็คือครูอ้อยมาก
• และรู้สึกว่า...คุณแม่ก็รักหลาน..ที่เป็นลูกของครูอ้อยมากเช่นกันค่ะ

ขอบคุณค่ะที่มเติมเต็มให้กับบันทึกของครูอ้อย  โอกาสหน้าแวะมาอีกนะคะ

[พิสูจน์]

• ทวด ยาย ตา ย่า ปู่ ผู้เปี่ยมรัก
• น้ำใจใหญ่ ยิ่งนัก ให้เหลนหลาน
• ความปรานี หวงห่วง ดั่งดวงมาน
• ใดจะปาน เปรียบค่า เมตตาธรรม
• แล้วหลานเหลน เห็นบุญ พระคุณไหม
• บ้างทิ้งให้ ท่านเหงา ทุกเช้าค่ำ
• ตรุษสงกรานต์ ปีใหม่ อย่าใจดำ
• โปรดได้นำ..ของขวัญ..มอบท่านเทอญ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะพี่ชาย...พิสูจน์

• สิ่งที่ครูอ้อยได้ทำในวันนี้  ไม่ได้หวังว่า  ลูกหลานจะต้องมาทำตามครูอ้อย
• แต่ด้วยสำนึกที่ดีที่มีความรักผูกพันกับญาติผู้ใหญ่เสมอค่ะ
• ขอบพระคุณพี่ชายมากค่ะ  ที่มีคำประพันธ์มาฝากครูอ้อยทุกคราเลยค่ะ

[น.ส.อรนุช วิไชยภูมิ]

• แวะมาทักทายเจ้าค่ะ
• ก่อนอื่นขอขอบคุณที่เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นนะเจ้าค่ะ
• บล็อกสวยจังเลยค่ะ
• ว่างๆทักทายกันได้นะเจ้าค่ะ
• กดที่นี่เลย

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะน้อง... น.ส.อรนุช วิไชยภูมิ

ค่ะ  จะไปทักทายตามคำเชิญค่ะ  บล็อกนี้ก็ยินดีต้อนรับน้องเช่นกันค่ะ

[บัวชูฝัก]

• สวัสดีครับคุณครูพี่อ้อย
• อ่านแล้วก็เศร้าครับ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความประทับใจ
• ขอบคุณพี่สาวครับ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะน้องชาย...

• ครูอ้อย  ผูกพันกับคุณยยและญาติผู้ใหญ่มากค่ะ
• เมื่อมีเวลาก็จะไปหา  โทรศัพท์คุย  ก็ยังดีค่ะ

ขอบคุณค่ะน้องชาย