ความแตกต่างทางเพศไม่ใช่อุปสรรคของการแสดงศักยภาพ

ผมเข้าร่วมงานมหกรรม KM  ภูมิภาค ครั้งที่  1  อย่างทุลักทุเล    เพราะกว่าจะหอบพาสังขารไปถึงได้ก็แทบสิ้นแรงพับพ่ายต่ออุปสรรคนานาประการ

เคยถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าไปร่วมงานนี้เพื่ออะไร ..  แต่ก็เชื่อว่าคำตอบของตนเองจะมีหน้าตาไม่ผิดแผกไปจากท่านอื่น ๆ เท่าใดนัก !  

 

 

ผมไป ม.นเรศวรไม่บ่อยนัก  ,  เคยไปในงานเทา – งามสัมพันธ์เมื่อนานมาแล้ว   ผมคุ้นชินกับ ม.นเรศวรมายาวนาน  โดยเฉพาะในวิถีกิจกรรมนั้นต้องถือว่าเราต่างก่อเกิดมาจากสายธารเดียวกัน

ผมรู้และตระหนักว่า ม.นเรศวรเป็นหนึ่งในสถาบัน “ต้นแบบ”  ของการจัดการความรู้  ซึ่งขับเคลื่อนได้อย่างมีพลัง  มีขุนพลที่สง่างาม  มีทีมงานและเครื่องมือที่ “ชัดแจ้ง” ....    

 

 

การไปในครั้งนี้ของผม  จึงตระหนักรู้อยู่เสมอว่า   ผมกำลังเดินทางไปสู่เวทีที่ “ชัดแจ้ง”  ในเวทีของการจัดการความรู้  และกำลังมีโอกาสได้สัมผัสจริงกับกระบวนการของทีมงานที่มี “ตัวตน”  อย่างเป็นรูปธรรม

ผมคงไม่กล่าวถึง “สารัตถะ”  อันเป็นเนื้อความของประเด็นงานที่นำเสนอในแต่ละห้องและในแต่ละเวที    เพราะสิ่งเหล่านั้น  มีคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว  ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละท่านจะเกี่ยวเก็บและถอดความมาในประเด็นใด    

แต่ที่ผมอยากเขียนถึงมากที่สุดในห้วงนี้ก็คือ  “พลังของทีมงาน”   ที่มีสถานะเป็น “ผู้หญิง” 

นี่ไม่ใช่มุมมองของนักสิทธิสตรี   หากแต่เป็นภาพจริงที่ผมสัมผัสและคุ้นชินอย่างชัดเจนในเวทีของงานในครั้งนี้     

 

ผมขอสารภาพด้วยความสัตย์ว่า   ผมไม่ค่อยได้สื่อสารทางบล็อกกับบล็อกเกอร์ ม.นเรศวรนัก  และไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวกับใครในทีมงาน  เพราะเท่าที่ผ่านมา  ผมก็ไม่เคยได้ไปร่วมงานในเวทีเช่นนี้มาเลย   จึงไม่แปลกที่จะเป็นคนหน้าใหม่ในเวที Km  อย่างเป็นทางการ    

กระนั้นเมื่อพานพบภาพแห่งงานของวันนี้แล้วก็ขอบอกว่าเป็นทีมงานที่มี “ศักยภาพ”  อย่างน่ายกย่อง  และดูเหมือนว่าทีมงานจะเกลื่อนเต็มไปด้วยขุนพล KM  ที่เป็น “หญิงแกร่ง”  อย่างมหัศจรรย์     

 

ผมเห็นขุนพลที่เป็นผู้หญิงขับเคลื่อนงานอย่างคึกคัก ..  มี “คุณตูน” P  บัญชาการอย่างฉะฉานและแม่นยำ ...

วิทยุเครื่องเล็กที่คุณตูนถือราวกับเครื่องประดับมือที่ขาดไม่ได้   ถูกใช้เป็นเครื่องมือการสื่อสารจากคุณตูนไปยังจุดต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง   ประหนึ่งว่ามีการประเมินสถานการณ์ของงานอยู่ตลอดเวลา

ผมได้ยินเรื่องราวของคุณตูนมายาวนานและเนิ่นนาน  และทั้งปวงก็เป็นเรื่องราวในมิติแห่งศักยภาพและความงดงามของจิตใจ  แม้กระทั่งพ่อครูบาฯ ก็เปรยชมอยู่อย่างบ่อยครั้ง !     

 

งานครั้งนี้,   แต่ละจุดมีขุมกำลังที่เป็นผู้หญิงแกร่งกระจายกันไปทั่ว ..  และฉาบแต่งงานด้วยรอยยิ้มของความเป็น “เจ้าบ้าน”  ที่แสนอบอุ่น    

 

 

ผมไม่ค่อยได้คุยกับทีมงานเหล่านี้นัก   ยกเว้น“พี่ขวัญ”  คนแกร่งจากกองกิจการนิสิตเท่านั้นที่เราได้มานั่ง “รื้อฟื้นความทรงจำ”  กันและกันในทำนองว่า  “จำกันได้หรือเปล่า ...?”

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“คุณแก่นจัง”  P   ขุนพลหญิงตัวเล็ก ๆ อีกคนที่ศักยภาพไม่เล็กตามขนาดของร่างกาย  …  เธอปราดเปรียว แกร่งและกล้าอย่างน่านับถือ  เธอมีรอยยิ้มที่เป็นมิตร  และมีน้ำใจที่หลากล้นประหนึ่งลำธารใหญ่ในไพรลึก  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องชมพู่แก้มแดง  หรือแก้มแหม่ม  สักอย่างนี่แหละ  (ผมจำชื่อไม่ค่อยได้)  เป็นอีกท่านหนึ่งที่ผมเห็นว่าเธอทำงานอย่างมีความสุข… รอยยิ้มและความกระฉับกระเฉงคือภาพที่ผมประทับใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>นั่นสิครับ …  งานครั้งนี้ผมพานพบเธอขุนพลงานที่เป็นผู้หญิงแกร่งแทบทั้งสิ้น  เสียดายที่ผมไม่คุ้นเคยมาก่อนหน้านี้  แต่นั่นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีมิติที่ดีของการพบเจอกันในเวทีอันทรงเกียรตินั้นเสียเมื่อไหร่    </p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมประทับใจความเป็นทีมงานแกร่งที่ขับเคลื่อนอย่างมีระบบ  และฉายชัดถึงแววตาแห่งความมุ่งมั่นและเคร่งขรึมกับการงานในแต่ละห้วง  …  ผมอาจไม่พานพบขุนพลที่เป็นผู้ชายมากนัก   แต่เหล่านั้นอาจถูกมอบวางหน้าที่ไว้ ณ  จุด  อื่น ๆ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>เสียดายที่ผมเดินทางอย่างรีบเร่ง   กล้องที่พกไปถูกใช้งานอย่างหน่วงหนัก  ไม่สามารถบันทึกภาพใคร ๆ ได้อย่างที่ใจคิด … แต่หัวสมองของผมก็ทำหน้าที่บันทึกภาพใครหลายท่านไว้อย่างครบครัน   </p><p></p><p>ผมอาจจะพานพบอีกหลายท่านที่ผมไม่รู้จัก ..  และต้องขออภัยที่ไม่ได้กล่าวถึงในบันทึกนี้ ..    </p><p> </p><p>ขอบคุณที่เปิดเวทีให้ผมได้เรียนรู้อย่างใกล้ชิด   ขอบคุณมิตรภาพที่งดงามและไร้กำแพง  ….     </p><p> </p><p>ขอบคุณที่ทำให้ผมเชื่อว่า  โลกใบนี้ครึ่งหนึ่งถูกสร้างขึ้นมาด้วยสองมือและหนึ่งหัวใจของเพศแม่ –  </p><p>   </p><p>ขุนพลหญิง Km  ม.นเรศวร  แกร่งและเก่งอย่างน่ายกย่อง,  และการขับเคลื่อนงานครั้งนี้ก็เป็นการประทับย้ำในวิถีที่ต้องยอมรับว่า  "ความแตกต่างทางเพศไม่ใช่อุปสรรคของการแสดงศักยภาพ"</p><p></p><p></p><p>และค่าของคนก็ยังคงอยู่ที่ “ผลของงาน” … </p><p></p><p></p><p>ผมชื่นชมขุนพล KM หญิงของ ม.นเรศวรจริง ๆ ครับ  …</p><p></p><p></p><p></p>