เรื่องดีดีในชีวิต : วันเกิดของผม

เมื่อถึงวันเกิดเมื่อไร ผมจะไปหาแม่...ไปกราบ ไปกอด ไปให้ท่านลูบหัวลูบหลังอวยพร และไปลงเอยด้วยกินข้าวอร่อยๆด้วยกัน

ระลึกถึงสิ่งดีดีในวันคล้ายวันเกิดที่ผ่านมา  
 

       ใครจะว่ายังไรก็ช่าง...ผมเป็นคนมีวันเกิด

<p>
       ถึงแม้ว่าจะไม่รู้แน่นอนว่าผมเกิดเวลาอะไรแน่ชัด แต่ผมก็รู้ว่าคงมีเวลาเฉพาะที่ชัดเจนเวลาผมเกิด</p>


      เพราะคนเราถึงแม้ว่า จะไร้มารดาหรือเกิดมาจากกระบอกไม้ไผ่ ก็คงต้องมีวันเกิดแน่ๆ... ฮ่า ฮ่า และผมก็มีแม่ตัวจริงเสียงจริงอยู่ทั้งคน

</span><p>
      และมีเรื่องที่ดีดีในชีวิตที่ผ่านเข้ามาวันคล้ายวันเกิดในปีนี้ของผมหลายเรื่องที่สมควรบันทึกไว้เป็นเรื่องดีดีในชีวิตของผม</p>
<p>
     เรื่องแรก เมื่อถึงวันเกิดเมื่อไร ผมจะไปหาแม่…ไปกราบ ไปกอด ไปให้ท่านลูบหัวลูบหลังอวยพร และไปลงเอยด้วยกินข้าวอร่อยๆด้วยกัน</p>
<p>
     การที่มีเวลากินข้าวกับแม่เป็นเรื่องที่เป็นศิริมงคลอย่างยิ่งในชีวิตของผม แต่ปีนี้แม่ผมทำเซอร์ไพรส์…หลังจากการกอดกราบกันแล้ว แม่ยื่นม้วนกระดาษผูกเชือกสีสวยให้แล้วบอกให้อ่านดู…แหมปีนี้มาแปลก </p>
<p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p>         พอผมอ่านแล้วมันตันตื้นขึ้นมา แม่รู้ได้ยังไง? เหมือนเข้าไปนั่งอยู่ในหัวจิตหัวใจของผม หรือเหมือนมีคาถาเวทย์มนต์ คงจำได้ในบันทึกที่แล้ว ผมตอบหนูติ๋วและหนูซูซานไปว่าผมเองไม่รู้เวลาตกฟากที่แท้จริง เพราะเคยถามแม่แล้วตอนเด็กๆแม่บอกว่าจำไม่ได้แน่นอน จนผมแอบคิดว่าแม่คงเก็บผมมาจากกองขยะ </p><p>        ในม้วนกระดาษนั้นแม่เขียนทำนองรำลึกถึงผมและบอกถึงเวลาตกฟากด้วยและเล่าเรื่องต่างๆที่ผ่านมาของชีวิตผม ขออนุญาตเอาลงให้ดู </p><p>ย้อนความคิดของแม่อุไร                 </p><p>         ตอนนั้น แม่เพิ่งย้ายมาจากกรุงเทพ มาอยู่แถวถนนท่าแพ ยังไม่รู้จักโรงพยาบาลในเชียงใหม่ เลยไม่ได้ฝากท้อง   ได้น้องเมียหมอจันแดงเป็นผู้รับทำคลอด  เป็นหมอตำแยทำคลอด น้อยที่บ้านร้านใหม่ถนนท่าแพ</p><p>
        แม่คลอดน้อยตอน...(ความลับ)  คลอดง่าย เจ็บท้องไม่นาน พอรู้ว่าเป็นลูกชาย แม่กับอาปั๊กก็ยิ้มดีใจกัน เราได้ลูกชายคนที่ 2 รองจากโกบ้วย</p>
<p>
  
      ตอนเด็กๆน้อยขี้กลัวมาก ที่กลัวที่สุดคือกลัวต๊กโตและกลัวผี วันไหนงอแง ร้องไห้ ผู้ใหญ่ขู่ว่าต๊กโตมาจะเงียบกริบและหยุดร้องไห้  หายงอแง แม้เวลาอดนมก็อดนมง่ายเพราะถูกขู่เรื่องต๊กโตเช่นกัน </p><p>
        น้อยเป็นเด็กเลี้ยงง่าย เชื่อฟังและอยู่ในโอวาท นอกจากกลัวผี กลัวต๊กโตแล้ว ยังกลัวถูกทำโทษ กลัวถูกตีแม่จำได้ว่า ตอนหัดเดินใหม่ๆน้อยชอบเอามือปัดกองหมวกกะโล่ที่ตั้งกับพื้นเป็นกองๆให้ตกกระจายเล่นเวลาเดินผ่าน  แม่ก็จะไล่เอ็ดไล่เก็บ  น้อยก็จะหัวเราะวิ่งหนี  พอเผลอก็วิ่งมาปัดใหม่ เล่นเป็นไล่จับไล่เก็บกันไป</p><p>
        ตอนน้อยอายุขวบกว่า แม่ท้องโกใหญ่เลยต้องพาโกบ้วยและน้อยไปฝากอาโผ่เลี้ยงที่ศาลาแดงกรุงเทพ แต่โกบ้วยงอแงร้องไห้ไม่ยอมอยู่ เลยต้องพาโกบ้วยกลับ   น้อยอยู่กรุงเทพกับอาโผ่ เคยเป็นไข้สูงและชักกลางทางบนรถราง  อาโผ่ต้องตะโกนเรียกรถรางให้หยุด แล้วพาน้อยลงรถรางไปหาหมอเป็นวีรกรรมหนึ่งของอาโผ่ที่สามารถสั่งรถรางหยุดกลางทางได้ เพราะพลังของความรักและเป็นห่วงหลาน</p>
<p>
       น้อยกลับมาอยู่เชียงใหม่ตอนแม่คลอดโกใหญ่ อาโผ่พากลับมาพร้อมกับกู๋หล่อ แล้วเราก็อยู่กันที่ช้างม่อยตั้งแต่นั้นมา</p>
<p>
      น้อยเคยตกดอย เป็นวีรกรรมที่กลับมาแล้วไม่ยอมเล่าให้แม่ฟัง     แต่เป็นที่ร้องเลียนกันในหมู่พี่น้องว่าไปลองดีกับยักษ์ที่เฝ้าประตูหน้าวัดดอยสุเทพว่ามีตะบองใหญ่อย่าเอามาไล่ตีเขานะ  เลยปรากฏมีหมาดำใหญ่มาไล่ ทำให้ต้องวิ่งหนีตกดอยหัวแตกหัวโนเป็นที่มาของคำว่า หัวเถิก ที่ล้อเลียนกันเล่นในกลุ่มหมู่พี่ๆน้องๆ</p>
<p>
      พอโตขึ้นมาจะไปเรียนต่อศิลปากร แม่เป็นห่วงมาก แต่ที่หายห่วงและให้ไปเพราะมีอาจารย์จากเทคนิคเชียงใหม่มาหาแม่แล้วคุยให้ฟังว่า ให้ไปเถอะ เพราะไปแล้วดีกว่า จะได้ดี  ที่นั่นเขาสอนดีกว่า วิชาสูงกว่า ที่เชียงใหม่ไม่มี ไปแล้วอนาคตจะก้าวหน้า</p>
<p>
     มาวันนี้ แม่ภูมิใจที่ลูกประสบความสำเร็จ ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ซึ่งคงไม่ใช่เพียงเพราะว่าแม่เลี้ยงดู สั่งเสียให้เล่าเรียนและให้โอกาสได้ศึกษาในช่องทางที่ลูกหวังตั้งใจเท่านั้น  แต่เป็นเพราะลูกมีแนวคิดอ่านในทางที่ดี รู้จักเลือกสิ่งที่ดีให้ชีวิตของตนเอง นำศิริมงคลมาสู่ชีวิตของตนเองและครอบครัว จึงนำความสุขความเจริญให้กับชีวิตได้ดี</p>
<p>
      วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของลูก  แม่คิดถึงวันนั้น  วันที่ลูกยังเป็นเด็กตัวน้อยๆ  แม่เลยย้อนความคิดเล่าให้ลูกฟัง
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">     ขอให้ลูกมีความสุข  มีความเจริญก้าวหน้า  ใช้ความรู้ความสามารถของตนเองเป็นประโยชน์แก่สังคม การศึกษาและพุทธศาสนาต่อไปนะลูก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>      รักลูกเสมอ
                      แม่อุไร                            15/9/50 </p><p></p><p>        เรื่องที่สอง ในช่วงเช้าวันเกิด ผมตื่นมาแต่เช้า เกือบหกโมงเช้ารู้สึกตัวว่านอนอิ่มแล้ว เดินลงบันใดมาจากชั้นบน เห็นโต๊ะสูงตัวหนึ่งตั้งขวางทางลงไว้ บนโต๊ะมีจานโคมแก้วใสใส่น้ำลอยดอกกุหลาบและดอกลิลลี่ มีการ์ดใบหนึ่งเสียบบอยู่ ผมหยิบการ์ดมาอ่าน…(อ่านเองนะครับเขิน ^ - ^) </p><p></p><p>
       
</p><p>        พออ่านจบสังเกตเห็นว่ามีกล่องสีแดง วางอยู่ด้วยพอเปิดออกมาเป็นแหวนเพชร!(ปกติผมเป็นคนไม่ค่อยสวมเครื่องประดับใดใด นอกจากนาฬิกา)  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal">นั่งนึกทบทวนถึงชีวิตที่ผ่านมาของตนเอง ภรรยาและลูกๆ จึงเดินขึ้นไปหอมนางยิบซีเสียหนึ่งที :)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal">แล้วก็บอกเธอว่า…เธอก็เป็นเพชรเม็ดเดียวกลางใจผมเหมือนกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal">
       เรื่องที่สาม พอสายบ่ายคล้อยหลังจากกินข้าวกับคุณแม่แล้ว ไปเปิดอ่านบันทึกพบข้อความที่ส่งมาอวยพร พร้อมรูปตกแต่งสวยๆจากศิษย์น้องๆมากมาย ตั้งแต่หนูซูซานที่ชิงมาอวยพรตั้งแต่
00.01 นาฬิกา แล้วตามด้วยหนูอึ่ง หนูมะปรางเปรี้ยว หนูศศินันท์และสมาชิกคนรู้ใจที่ทั้งโทรมาและส่งข้อความมา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>       ผมซาบซึ้งใจมากครับ เป็นยาอายุวัฒนะที่ลดอายุและต่ออายุให้ผมและขอขอบคุณทุกๆท่านมา ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่ง </p><p>       เรื่องที่สาม พอถึงที่ทำงาน ก็มีสมาชิกในคณะ ทั้งรองคณบดี ผู้ช่วยคณบดี ผู้ช่วยอธิการบดี ประธานสภาคณาจารย์ กรุณาเอาช่อดอกไม้สดสวยมามอบให้ พร้อมทั้งการ์ดอวยพรให้กำลังใจในการทำงาน  ตามมาด้วย คณะเจ้าหน้าที่เด็กๆในคณะ เอากระเช้ารังนกมาให้ พร้อมอวยพรผมยังแซวกลับไปว่า คงเห็นคณบดีเหลาเหย่แล้วจึงให้กินรังนก </p><p>       เรื่องที่สี่ เมื่อสองวันก่อน หนูมะปรางโทรมาว่าส่งพัสดุมาให้ ผมก็นึกแปลกใจว่าเป็นอะไรและเรื่องอะไร? ถามเจ้าหนูมะปรางก็ทำเป็นอมพะนำบอกว่าเดี๋ยวรู้เอง พอวันที่ ๑๔ ก็ได้รับพัสดุจริงๆ    เปิดออกมาเป็นเสื้อบาติกสีสวยมาก พร้อมการ์ดขอบคุณจาก Usablelaps ดร.จันทวรรณ ดร.ธวัชชัย หนูมะปรางและน้องกล้า นัยว่าขอบคุณที่ผมจัดงานสัมมนาให้โกทูโนเป็นที่รู้จักและมี bloggers เพิ่มมากขึ้น  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal">ผมจึงถือโอกาสเอามาใส่ในตอนเย็นในงานเลี้ยงระหว่างเพื่อนฝูง ชักรูปมาให้ดูเสียหน่อย </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>       เป็นไงบ้าง… คนไม่หล่อใส่แล้วหล่อทันตาเห็น ขอบคุณมากนะครับ </p><p>       เรื่องสุดท้าย เพื่อนๆผมมาร่วมฉลองวันเกิดด้วยกัน ที่จริงมีทั้งเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นเพื่อนและรุ่นน้อง เป็นโอกาสมาระลึกถึงการทำงานที่ผ่านมาร่วมกัน ทำให้ผมได้มีโอกาสขอบคุณทุกๆท่าน ที่มีส่วนช่วยเหลือในการทำงานที่ผ่านมาทั้งหมด ก็สนุกสนานกันตามประสาพี่เพื่อนน้องครับ</p><p></p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 27pt" class="MsoNormal"></p><p>          นับเป็นเรื่องดีดีในชีวิตครบ 58 ปีของผม ที่มีวาสนามีพี่ เพื่อน น้องๆ ที่ให้ความรัก ความอบอุ่นและเป็นกำลังใจในการทำงาน มีครอบครัวที่ดีที่รักและเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน </p><p>         ชีวิตนี้ …จะเอาอะไรอีกครับ ?  </p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าจากอาจารย์



ความเห็น (100)

รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น
เขียนเมื่อ 
แหงะ ปากเสียเลยอดกินเรย กลับไปต้มมาม่ากินดีฝ่า โดนพี่หญิงทอดทิ้งซะแร้ววว ; P ศิษย์พี่รองม่ายเกี่ยวแต่พลอยฟ้าพลอยฝนซวยไปด้วย เหอๆๆ นี่แหล่ะน้า เขาว่าอย่าแหย่หญิงวัยทอง อุ๊บส์...วันนี้กินไรเข้าไปนะ ทำไมปากบ๊อกๆ เนี่ย กลับบ้านดีกั่ว ^ ^

ไม่ใช่น้องเล็ก...เข้าใจผิด..เอาใหม่ๆ

  • ตอนนี้ศิษย์พี่ใหญ่มีคนชื่นชมเยอะแยะมากมายแล้ว...น่าภูมิใจเป็นยิ่งนัก  
  • พวกเราพี่น้องศิษย์ตระกูลเรนแอบดูอยู่ห่างๆดีกว่า...เดี๋ยวพอเค้าเบื่อศิษย์พี่ใหญ่  ทิ้งๆขว้างๆพี่ใหญ่แล้วพวกเราค่อยไปซับน้ำลาย เอ๊ย!...น้ำตาให้พี่ใหญ่ก็แล้วกัน..เน๊อะ....ศิษย์น้องรอง ศิษย์น้องเล็ก...
  • หมูยอหมูเยอไม่ยำให้พี่ใหญ่กินแล้ว....งอน...อิ..อิ.... :) :)    (ล้อเล่นนะจ๊ะ...พี่ใหญ่)

...อย่างงี้ OK ไหมจ๊ะ....อิ..อิ....

มา Happy birthday อาจารย์ช้าไปหน่อยนะค่ะ

เสื้อสวยมากค่ะ ใส่แล้วหล่อสุดๆ :)

Happy birthday นะค่ะอาจารย์ ขอให้มีความสุข สุขภาพกายและใจแข็งแรงค่ะ

 

ปล. เสื้อจะค่อนข้างรีดยากหน่อยนะค่ะอาจารย์ ต้องใช้น้ำยารีดผ้าเรียบช่วยเยอะหน่อยค่ะ

ฮะฮ้า!

น้องเล็กแก้มยุ้ย อย่างศิษย์พี่นั้น ตำราบอกว่าอาจหาญในชุมชน มิกลัวใคร

จึงกล้ารับคำชม...

แต่ลับตาหงอ ฮิฮิ

 

โอ๊ะ! ศิษย์น้องหญิงใหญ่ ทำมิถูก...ทำมิถูก

เรื่องงอนนั้นพอเข้าใจ แต่เรื่องยำนั้นห้ามยกเลิก

เพราะมิอาจทำใจได้...อีกทั้งยังไม่เคยกิน

ว่ากันว่าฝีมือยำหมูยอพร้อมท่ารำของน้องหญิงใหญ่นั้น ทั่วแคว้นแดนอีสานมิมีใครเกิน (กลัวมีดในมือตอนรำ)

ทำเอาน้องแก้มยุ้ย เข้าใจผิดแล้วไหมล่ะ

เลยต้องเรียงรูปประโยคใหม่ :)

เขียนเมื่อ 
  • อยากกินหมูแก้มยุ้ยยำ หมูแก้มยุ้ยหัน
  • อิอิอิๆๆ

อ.จันคร้าบ

ขอบคุณในคำอวยพรครับ

และขอบคุณมากสำหรับเสื้อสุดสวย ที่ใส่แล้วหล่อทันตาเห็น :)

บอกความลับให้ครับ เด็กวิ่งมาบอกว่าเสื้อรีดยากพอควร ผมขัดใจขึ้นมา เพราะจะรีบใส่ไปงาน

เลยลงทุนรีดเอง :) ฮ่าฮ่า ลองสังเกตดูว่าไม่ค่อยเรียบเท่าไร

ลงทุนครานี้ได้ผลดีครับ รุ่งขึ้นนางสิงโตเลยไปซื้อเตารีดแบบไอน้ำมาให้ผม ต้องแขวนรีด แขวนรีดกองโตทีเดียว

แห่ะแห่ะ ไม่น่าเลย :(

เขียนเมื่อ 
หนูเปลี่ยน Design ใหม่ทั้งบล็อกแล้วนะคะ ตามหลังศิษย์พี่มา มิกล้านำหน้า 

แต่ละส่วนจะไม่เหมือนกันเลยเหมือนเว็บไซต์มากกว่า และแล้วตัวหนังสือที่ถูกบังคับไว้เหมือนคนอื่นก็หายไป มีเมนูที่ทำขึ้นเฉพาะแทน ทั้งหมดแตกต่าง แต่อยู่ภายใต้ดีไซน์เดียวกัน ชื่อชุด "ปารีสรำลึก" รบกวนศิษย์พี่ช่วย comment ด้วยค่า เผื่อจะได้มีไอเดียไปปรับปรุงเพิ่มเติม http://gotoknow.org/profile/sspdnong

ศิษย์พี่ใหญ่คะ

  • ศิษย์หญิงใหญ่นำยำหมูยอมาให้ทานค่ะ...เผื่อน้องรองและน้องเล็กแก้มยุ้ยด้วยค่ะ..
  • อ้อ...เผื่อแขกของพี่ใหญ่ด้วยค่ะ  (โดยเฉพาะคุณน้องขจิต...)เผื่อใครแวะมาทักทายจะได้ชิมอาหารรสแซ่บของอิสาน...ไม่ค่อยเผ็ดเท่าไหร่ค่ะ...

วิธีรีดเสื้อให้เรียบกริ๊บค่ะพี่ใหญ่....

  • พี่ใหญ่ต้องฉีดน้ำเปล่าให้ชุ่มทั้งตัวซะก่อนค่ะ...แล้วกำๆเสื้อให้ได้หมาดเท่าๆกันทั่วตัว.....
  • จากนั้นใช้เตารีดที่ไฟค่อนข้างแรง ...ลองรีดบนผ้ารองรีดก่อน(เผื่อไฟแรงเกินไปค่ะ)
  • แล้วฉีดน้ำยารีดผ้าเรียบ (แต่ถ้าจะให้ดีใช้เป็นน้ำยาสเปรย์อัดกรีบก็ได้ค่ะ) ...ฉีดเพิ่มก่อนลงมือรีดอีกครั้งหนึ่งค่ะ...ฉีดปก...รีดปก...ฉีดแผ่นหน้า...รีดแผ่นหน้า...ทยอยทำไปเรื่อยๆให้ทั่วตัว  ...แล้วสุดท้ายก่อนแขวนตรวจซ้ำอีกที..เพิ่มเติมให้เรียบกริ๊บค่ะ
  • เวลารีดก็ลากเตารีดช้าๆค่ะ...ลากเร็วแล้วไม่ทันจะเรียบก็จะแห้งไปก่อน...ต้องให้แห้งเรียบคาเตารีดเลย...
  • โอย...เอาเป็นว่า..พี่ใหญ่ใส่กล่องพัสดุส่งมาให้หญิงรีดให้ก็แล้วกัน....แล้วหญิงจะส่งพัสดุกลับคืนไปให้เมื่อรีดเสร็จ...ดีไหมคะ :)..อิ....อิ...
เอ...หรือเตารีดที่ฮูหยินซื้อให้เป็นแบบแขวนแล้วอบ...รีดให้จนแห้งเรียบทั้งตัวไปเลยน้อ....ถ้าอย่างงั้นเอาวิธีที่น้องแนะนำไปแนะนำเด็กๆก็แล้วกันค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • ป้ออาจ๋าน ห้าสิบแปด สุขจริงหนอ

มีคนรอ  อวยพร มิรู้หาย

ดั่งทะเล อันกว้างใหญ่  อีกผืนทราย 

ใจเรียงราย มอบดอกไม้ แด่คุณครู

  • พิชัยพิศ  พิชัยพักตร์ เปล่งราศรี

คุณความดี  สั่งสม  ฟ้าย่อมรู้

ขอพบสิ่ง เป็นมงคล  ไร้ศัตรู

กุศลสู้  ต่อสิ่งร้าย จงสิ้นไป

 

 

 

หนู เอ้ย! น้องขจิต

อยากกินหมู(แก้มยุ้ย)หัน ถ้าจะยากหน่อย

เพราะถ้าหันมาจะเจอเขี้ยวโง้งครับ

สู้มากินหมูยอที่คอมเม้นท์ที่ 86. ของหนูติ๋วดีฝ่า

ไม่เจ็บตัวดี ฮ่าฮ่า

น้องเล็กแก้มยุ้ย

ศิษย์พี่แวะไปดูด้วยใจระทึกแล้ว

ว้าว! เปลี่ยนลุคไปจริงๆ ดูขรึมเป็น post modern ดี

มีสไตล์คลาสสิคเรอนาซองส์ที่อาจารย์ชอบอยู่ด้วย

เพียงแต่สีสรรอาจเทามากไปหน่อย...ทำให้บุคลิกของแก้มยุ้ยขรึมมากไป

อาจมีสีเพิ่มมาอีกนิด ตามไลฟ์สไตล์เด็กชอบบู๊

แต่น่ารักนะ ฮะฮะ

น้องหญิงใหญ่

ขอบคุณสำหรับหมูยอยามดึก

ดูน่ากินจัง...แต่ศิษย์พี่ไม่ค่อยชอบหอมในจาน

นอกจากเอามาต้มเป็นซุบหัวหอม หรือทอด

กินสดสดมันเหม็นชอบกล จึงต้องไปเก็บตามไร่แก้ม :) ฮ่าฮ่า

ขอบคุณสำหรับวิธีรีดผ้า

ฮูหยินนางสิงโตเธอพาไปซื้อเป็นแบบพ่นไอน้ำ เพราะดูรีดง่ายและรวดเร็ว

กลับมาเลยต้องเป็นpresenter สอนรีดให้เด็กที่บ้านจนเมื่อยขา :)

เอ!เข้าท่าดีนะน้องหญิงใหญ่ พี่ใหญ่เอาใส่ลังลำใยส่งไปให้รีดดีฝ่า

 

 

ขอบคุณลุงปั๋น

มาอวยพรเป็นกลอน

อยากได้เป็นเพลงจังเลย

ลุงปั๋นเป็นยอดนักแต่งเพลง ทั้งเพราะ

ทั้งซึ้งและทั้งเร็วมาก

เป็นคนมีคุณภาพ มีแรงบันดาลใจการแต่งเพลงมาจากสาวทิ้งหรือทิ้งสาว...อ้ายปั๋นฮักน้องจั๋นตา

และเพลงหัวใจ๋บ่ตั๋ดกั๋น(หัวใจไม่ตรงกัน)

เลยทำให้มีพลังในการแต่งสูงแต่มีกรรมจำพรากทำให้จีบสาวไม่ค่อยติดเพราะมีตาโศกเกินไป ฮ่าฮ่า:)

เขียนเมื่อ 
ปรับ Background ให้สว่างและเปลี่ยน shade เล็กน้อยตามคำแนะนำ ดูดีสดใสขึ้นทันตา ของเดิมมันดูขรึมไปสำหรับหนูเหมือนกัน แต่ปรับแล้วก็ยังได้ feeling ใกล้เคียงกับ concept เดิมที่ตั้งใจไว้ ที่มันดูขรึมเป็นเพราะฉากหลังเลยค่ะ ตัวโทนด้านในลองเปลี่ยนให้มีสีแล้วมันดูโดดไปหน่อย เลยคงเป็นเทาไว้ แต่เปลี่ยนจากเทาแดงกลายเป็นเทาฟ้า มันเลยดูสว่างขึ้นเอง ตอนนี้อาร์ตแต่แอบมีสีสันเจือปนเล็กน้อย ดูดีขึ้นมากค่ะ ขอบพระคุณสำหรับคำติชม ^ ^

เรียกว่าลงตัวแล้ว หลังจากเมื่อวานที่ยังดูขัดตา แหม่งๆ ขาดความมั่นใจ เลยมาขอคำปรึกษาจากศิษย์พี่ใหญ่ แล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
เขียนเมื่อ 

สำหรับคำถามของอาจารย์ใน .69-.70 ที่คำตอบที่กินเนื้อที่มากแต่ไม่ค่อยมีสาระ ผมไปตอบไว้ที่นี่ครับ -- สรุปว่าไม่ได้หยิบมาส่งเดช แต่ก็ไม่มีอะไรในกอใผ่ครับ

 

สุกฤตา
IP: xxx.123.68.9
เขียนเมื่อ 

เพิ่งเข้ามาอ่านเลยเพิ่งจะทราบว่าเป็นวันเกิดอาจารย์

หนูเลยมาอวยพรไม่ทันเลยค่ะแห่ะๆ โหมีคนมาอวยพรเยอะมากๆเชียวค่ะ

อ่านแล้วทำให้หนูคิดถึงคุณแม่และคุณพ่อของหนูจังเลย   เพียงแต่ว่าวันเกิดของหนูไม่เคยมีการจัดงานไม่มีของขวัญจากท่านเพราะท่านบอกว่าท่านรักหนูทุกวันอยู่แล้วทุกวันจึงถือเป็นวันเกิด  แห่ะๆ

ไม่รุว่าเพราะท่านมีลูกหลายคนเลยขี้เกียจมีวันเกิดหรือเปล่ากะไม่รุนะคะ

แถมหนูอยู่คนเดียวและมีนิสัยค่อนข้างเก็บตัวเลยมีเพื่อนน้อย(แต่คบกันนาน)เลยยิ่งโดดเดี่ยว

พักนี้ทำไมไม่ทราบไม่ค่อยอยากพบเจอใครเอาซะเลย ชอบอยู่เงียบๆคนเดียว      ที่หนูหายหน้าไปเพราะมัวแต่ไปอ่านพระไตรปิฎกอยู่ค่ะ  ตั้งใจว่าจะอ่านให้จบให้ได้สักรอบ2รอบ    พออ่านแล้วก็สนุกมากๆไม่อยากวางเลยหลับดึกๆดื่นๆแทบทุกวัน   อ่านทั้งวันทั้งคืนก่อนนอน  ยังกะที่เค้าอ่านหนังสือกะลังภายในไงงั้น

แต่ก็รู้สึกว่าได้ความรู้มากขึ้นทำให้เข้าใจที่มาที่ไปของสิกขาต่างๆที่พระพุทธองค์ได้ทรงบัญญัติไว้

เพิ่งจะรู้ว่าพระไตรปิฎกเป็นหนังสือที่อ่านแล้วสนุกสนานเพลิดเพลินอย่างนี้  ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนึกว่าจะเป็นเรื่องน่าเบื่ออ่านยากซะอีก  ต้นฉบับที่เค้าแปลแล้วสนุกมากนะคะ

ตอนนี้เลยไม่อยากไปไหนที่ไม่จำเป็นเลย  เพื่อนๆน่าลองมาอ่านกันดูแยะๆนะคะดีกว่าอ่านนิยายมากเลยไม่น่าเบื่อด้วย   อ่านแล้วจะมีความรู้สึกคล้ายๆเวลาเรานั่งสมาธิเหมือนกันนะคะ  สงบเย็นๆบางทีกะง่วงนอนหลับสบาย แห่ะๆ

ว่าแล้วเราชาวพุทธกะพากันมาอ่านกันแยะๆดีกว่านะคะ

 

ศิษย์พี่ใหญ่คะ

  • พี่กำลังปฏิเสธอาหารที่มีประโยชน์ยิ่งเลยค่ะ....

....พี่ใหญ่รู้จักฤทธิ์เดชของหอมหัวใหญ่น้อยไปแล้วค่ะ.....

  • หอมหัวใหญ่ เป็นพวกเดียวกับกระเทียม.......อุดมไปด้วยธาตุแคลเซียม แมกนีเซียม ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม กำมะถัน ซีลีเนียม บีตาแคโรทีน กรดโฟลิก และฟลาโวนอยด์เควอเซทิน
  • หอมหัวใหญ่   มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อ.... ลดอาการกระตุกของกล้ามเนื้อ ....ขับสารพิษทั้งที่เป็นโลหะหนักและพยาธิ เควอเซทินเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดีมาก
  • หอมหัวใหญ่.....มีผลคล้ายกระเทียมในการลดโคเลสเตอรอลและความดันเลือด .....ป้องกันอาการหอบหืดและภูมิแพ้......ลดระดับน้ำตาลในเลือด

.....โอ...ประโยชน์มากมายค่ะ  หากกลัวว่ามีกลิ่นปากก็ทานที่บ้านเมื่อไม่ออกไปไหน  หรืออมน้ำยาบ้วนปากก็น่าจะคุ้มกับสุขภาพที่ดีขึ้นนะคะ(ยังไงกลิ่นก็เบากว่ากระเทียมค่ะ)....ลองซะหน่อยดีไหมคะ....เผื่อจะคึกคักขึ้นอีก....

เขียนเมื่อ 
555 เป็นไงล่ะศิษย์พี่ใหญ่ เล่นก๊ะใครไม่เล่น มาบอกพยาบาลว่าไม่กินหัวหอม (หนูก็ไม่กินกระเทียมอ่ะ) ต่อหน้าคนที่ทำอาชีพหมอ พยาบาล เราต้องบอกว่ากินหมดแหล่ะ เผลอแล้วค่อยเขี่ยออก หรือไม่ก็ซุกไว้ใต้จาน แบบนี้สิถึงจะไม่ถูกอบรมเป็นชุด

ถ้าเอาแบบน่าเกลียดหน่อยก็ทำเหมือนหนูตอนเด็กก็ได้ หาแก้วทึบๆ ใบใหญ่มาใช้ตอนกินข้าว แล้วอะไรที่ไม่กินก็อมไว้ สักพักก็ยกแก้วทำเป็นกินน้ำ ได้จังหวะก็คายลงไป แผนนี้หนูใช้ได้ผลมานานตอนเด็ก กว่าแม่จะจับได้ก็รอดไปหลายสิบหน แต่ตอนโตมาแล้วรู้สึกหยะแหยงไปหน่อยอ่ะ ^ ^
เขียนเมื่อ 
อยากกินยำหมูยอใส่หอมหัวใหญ่เยอะๆ ชอบมากๆ ค่ะ อย่างน้อยก็รู้แล้วว่าไปกินแบบไม่ต้องแย่งกับใครได้บ้าง ^ ^  กระเทียมก็ชอบอ่ะ อิอิ ^ ^

หนูแก้มยุ้ย จะเข้าไปดูอีกทีว่าดีขึ้นจริงหรือปล่าว?

เห็นไหม หากขอให้ใครทำอะไรแล้ว มาชมเชย ทำให้มีแรงใจอยากทำให้ไม่หยุดเลย :)

ขอบคุณ คุณconductor ครับ

เข้าใจและรู้ที่มาแล้วครับ

ที่จริงผมชอบรูปแรกมาก เคยนั่งคิดอยู่ว่า

แมวนั่งมองกระจกแล้วสะท้อนภาพเป็นสิงโต

เอ๋? จะเเป็นอะไรหนอ

พอตอบว่าเป็นกระจก ...ก็บรรลุธรรมขึ้นมา

ดีว่าไม่ตอบว่าเป็นคนดู :)

หนูสุกฤตา

นึกว่าหายไปไหน ที่แม้ไปซุ่มอ่านพระไตรปิฏกนี่เอง

อ่านถึงไหนอย่างไรแล้ว

อาจารย์เคยนั่งอ่านตั้งแต่

ฉบับย่อคือฉบับประชาชน และฉบับแปลไทยครบรอบสองร้อยปี โดยเจาะอ่านเป็นหมวดๆ เช่น

อ่านสุตตันตปิฎก ลุยอ่านหมวดข้อธรรมที่สนใจเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม

อ่านพระอภิธรรม ตอนหลังจาก)กิบัติธรรม สนใจมากเพราะบอกสภาวธรรมได้ จนแต่งตำราอภิธรรมฉบับผู้ปฏิบัติธรรมได้สามเล่ม

อ่านพระวินัยก่อน ตอนก่อนบวช

หลังจากนั้นอ่านอรรถกถา ทำให้รู้เกร็ดต่างๆเพิ่มเติม

แล้วเจาะอ่านปกรณ์คัมภีร์สำคัญ ที่เกี่ยวกับการปฏิบัติ เช่น วิสุทธิมรรค และปกรณ์หายากที่มาจากพม่าเป็นต้น

การอ่านของที่เราสนใจ จะทำให้ลุ่มหลงได้เหมือนกัน โดยเฉพาะในวิชาการที่ลึกซึ้งมากๆ

ส่วนใหญ่จะศึกษาโดยสลับจากการปฏิบัติ เพราะการปฏิบัติทำให้รู้สภาวะ การศึกษาทำให้รู้ชื่อ ที่มาและทั้งศึกษาและปฏิบัติทำให้รู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างข้อธรรมต่างๆที่โยงใยกันทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม เป็นสิ่งที่ทำเป็นมหากุศลครับ

เพราะการอ่านสร้างสมาธิ สร้างกุศลจิต

การอ่านคำสอนที่ดีสร้างความเข้าใจและสามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้อย่างถูกต้องต่อไป

ศีลและปัญญาจะเกิดขึ้นหลังการอ่านครับ

 

 

  • ศิษย์น้องเล็กชวนศิษย์พี่ใหญ่ขี้โกง..ไม่ทานผัก  มิน่าล่ะเป็นภูมิแพ้กันทั้งสองคนเลย..ลองหัดทานบ้างนะคะเผื่อจะทำให้อาการภูมิแพ้ดีขึ้น...
  • น้องรองเก่งมากๆค่ะ....ทานได้ทุกอย่าง...ดีแล้วค่ะ  อย่างที่น้องรองว่าไว้....ไม่มีคนแย่งเราทาน..อิ...อิ...

ฮ่าฮ่า! กลัวแล้วจ้า น้องหญิงใหญ่

จะกินแล้ว จะกินแล้ว...

แหม! บอกว่าไม่ชอบกินหอมสดๆนิ้ดเดียวถูกเลคเชอร์เสียยาว จนเกิดดวงตาเห็นธรรม เอ้ย !  เห็นคูณค่าโภชนาการ

ที่จริงก็กินนา...แต่ต้องทำให้สุกหน่อย จะหวานมาก เช่นตอนไปเม็กซิโก ก็ชอบกินหอมย่าง หวานดี หอม

ในต้มยำก็กิน ในแกงกระหรี่ก็กิน ในปูผัดผงกระหรี่ก็กิน

แต่ในยำหมูยอ ก็ไม่กิน...เอาไว้แบ่งให้น้องรอง :)

สวัสดีค่ะพี่ใหญ่

  • จะว่าไปน้องก็ทานสดๆไม่ค่อยได้  แต่ชอบที่เอามาชุบแป้งเทมปุระ ร้อนๆ  กรอบๆ....จิ้มซ้อสค่ะ...อร่อยดี...
  • ...ว่าแล้ว..อาการหวัด  ภูมิแพ้หายหรือยังคะ

ฮิฮิ! น้องเล็ก(ป้องปากกระซิบ)

เห็นด้วย เห็นด้วย

มิน่าเพื่อนๆที่ทำงานชอบเล่าให้ฟังว่า

มีแฟนเป็นพยาบาล จะทำอะไรก็จะถูกถามว่า ล้างมือหรือยัง

มีแฟนเป็นหมอฟัน ก็ถูกบอกว่า เอ้า! อ้าปากตรวจก่อน

คนสุดท้ายคนที่มีแฟนเป็นครู ก็ถูกถามว่าทีหลังจะเข็ดไหม? ฮ่าฮ่า

 

น้องรอง

ไปด้วยกันเลย..พี่ใหญ่กินหมูยอกะผัก ส่วนน้องรองกินแต่หอม ดีจังเลย

กระเทียมพี่ใหญ่ก็ชอบ เพราะรู้มาว่ากันผีฝรั่ง

ก่อนนอนเด็กเลยต้องหากินกระเทียมก่อนนอน :)

โตขึ้นมาเลยกินกระเทียมได้ทุกรูปแบบ ทั้งสด ทั้งดอง ทั้งเจียวกรอบๆ ของโปรดทีเดียว

ไหน! ศิษย์น้องหญิงใหญ่ ลองสาธยายคุณสมบัติของกระเทียมให้ฟังทีซิ

อะแอ้ม....กระเทียมหรือคะ....

  • งานนี้พี่ใหญ่พอจะทราบและเข้าใจได้ลึกซึ้ง  แต่น้องรองนี่ต้องพิจารณาเป็นพิเศษ...ไม่รู้ว่าเธอจะรับได้ไหมน่ะค่ะ...อิ...อิ....
  • ว่าแล้วเดี๋ยวต้องไปหากระเทียมมาทานบ้างแล้ว...ห่างเหินไปนาน

เออ น้องหญิงใหญ่

จริงๆด้วย..สงสัยจะกินหอมน้อยไป

เลยยังมีอาการภูมิแพ้อยู่บ้าง

แต่เมื่อกี้ กินหอมในปูผัดผงกระหรี่เยอะเลย จะดูว่าคืนนี้จะเป็นภูมิแพ้แมะ

คุณสมบัติของกระเทียมหรือคะ..... 

  • กระเทียมนั้นมีคุณสมบัติคล้ายหอมใหญ่ค่ะ...แต่ที่น่าสนใจก็คงเป็นเรื่องของการ"เตะปี๊บดัง"มังคะ

มีข้อสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์ ปัจจุบันว่า
-กระเทียมมีสาร "อลิอิน" (ALIIN) ซึ่งมีคุณสมบัติกระตุ้น
-ส่วนพริกไทยมีสาร "ไมริสทิน" (MYRYSTIN) ซึ่งกระตุ้นทางเพศหนักเข้าไปอีก

แดเนียลไรด์บอกว่าวิธีพิสูจน์คือ ลองบริโภคกระเทียมพริกไทยมาก ๆ ทุกวัน สักพักหนึ่ง
แล้วลองหยุดดูสัก 1-2 สัปดาห์ เปรียบเทียบดูเองระหว่างที่บริโภคอยู่กับตอนเลิกบริโภคนั้น ประสิทธิภาพต่างกันทันตาเห็นหรือเปล่า

...นอกจากนี้ยังมีอีกหลายอย่างค่ะ  หอยนางรมก็ใช่..น้ำแครอท  น้ำแตงกวา  เม็ดฟักทอง...โอย..สารพัดค่ะ

เขียนเมื่อ 
โห กินปูอ่ะ น้ำลายไหลรอบดึกเยย เรื่องกระเทียมเนี่ยพี่หญิงใหญ่จะมาแนวเรทอ่ะดิ รู้ทันนะ แล้วจะหามากินทำไมดึกแล้วนะ เดี๋ยวก็มีคนเดือดร้อนหรอก 555 ศิษย์พี่รองอุดหูไว้ เค้าคุยติดเรทกัน ^ ^

พึ่งดูหนังซอมบี้ 28 weeks later จบ เลือดกระฉูด กัดคอกันกระจาย น่ากลัวจริงๆ ดูจบแล้วอยากกินลู่ แฮ่........

นี่ น้องเล็ก

  • เค้าคุยวิชาการกันจ้ะ 
  • เป็นเด็กวัยรุ่นก็งี้แหละ...ชอบคิดเป็นเรทโน้นเรทนี้อยู่เรื่อยเชียว...อย่าคิดมากซีจ๊ะ

 

เขียนเมื่อ 
แบบหลังนี่โอเช แต่ก่อนหน้านี้ให้เรท NC17 อ่ะ 555
บอกว่า ไม่กิน ไม่กิน ไม่กิน ยังไงก็ไม่กิน ไม่ต้องมาโฆษณาชวนเชื่อเลย ปี๊บเดี๋ยวซื้อมาเตะเองได้ กระเทียมกับหนูนี่ไม่มีวันญาติดีกันได้ แหวะ อี๋ รสชาด ugly

อ้าววววว!

ไปเที่ยวที่บันทึกอื่นๆ กลับมามีหนูมาเจี้ยวจ๊าวในบันทึกเรา

ต้องหาแมวมาจับหน่อย...เหมียววววววว

น้องหญิงใหญ่ คุณสมบัติของกระเทียมถามจริงๆ มิใช่เรื่องคุณสมบัติอย่างนั้น

เรื่องนั้น พี่ใหญ่มิต้องพึ่งกระเทียม ฮา ฮ่า

พึ่งแต่อศุภกรรมฐาน(ห้ามคิดไกล)

ตอนไปแม่สายเกือบเตะหม่องคนขายทีนึงแล้ว

มาตามตื้อขายไวอากร้า...สะกิดถามอยู่นั่น

ต้องหันไปท้าวสะเอว ว่าบังอาจมาดูถูก :)

น้องเล็ก

เรท NC 17 คืออะไรครับ

พี่ใหญ่ตามไม่ทัน :)

เขียนเมื่อ 
NC17 นั้นเป็นเรทสุดท้ายของการจัดลำดับหนังอเมริกัน เป็นเรทที่ไม่อนุญาตให้เด็กต่ำกว่า 17 ดู ถ้าไม่โหดเลือดสาดกระเซ็นออกมานอกจอ ก็สยิวกิ้วเกินเรท R ประมาณนั้นเจ้าค่ะ

พี่ใหญ่เจ้าคะ

  • เดิมนั้นเชื่อว่ากระเทียมลดไขมันในซีรัม ลดความดันโลหิต และบางคนก็ว่าขยายหลอดเลือด  แต่ปัจจุบันการศึกษาสนับสนุนน้อยมากค่ะ....
  • ตอนนี้ก็เลยเหลือผลการศึกษาเป็นเพียง"อาจจะ"ค่ะ...และต้องทานกระเทียมสดวันละเยอะๆน่ะค่ะ...ซึ่งคงไม่ไหว...กลิ่นแรงพาลจะทำให้กลิ่นตัวและกลิ่นปากแรงน่าดู
  • มีคนศึกษาว่าลดอาการจุกเสียดท้องได้ค่ะ
  • ....ที่ต้องระวังคือ  ทานมากอาจจะมีปัญหาเรื่องการแข็งตัวของเลือดค่ะ  คนที่ทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดอยู่แล้ว หากทานกระเทียมมากอาจจะทำให้เลือดไหลออกนานกว่าปกติได้ค่ะ..ต้องระวัง
  • ...สรุปว่าเดินสายกลางแบบพระท่านว่าน่าจะดีกว่าค่ะ

ขอบคุณน้องเล็ก

เมื่อคืนรอคำตอบจนผลอยหลับไปเมื่อไรก็ม่ายรู้:)

คบกะคนแก่ก็อย่างนี้แหละ...เป็นความรู้ใหม่นะเจ้าเรทหนังนี่ เคยแต่ได้ยินผ่านๆ มีหลายเรท แต่จำไม่ได้ว่ามีอะไรบ้าง

เอ? ติดเรทที่บันทึกท่าจะดี ...น (แนะนำ) หรือเรทควรมีผู้ใหญ่อยู่ด้วยในขณะอ่าน ฮิฮิ

น้องหญิงใหญ่

ขอบคุณในข้อมูลของกระเทียม

อืมสสส! จะได้ทบทวนเวลากินนะครับ

เขียนเมื่อ 

ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน 

จริงแล้วชอบกินเกือบทุกอย่างเลยค่ะ ยกเว้นพวกรถด่วน 5555 แต่เพิ่งรู้ว่าทำไมเราเตะปี๊บดัง แต่เตะแล้วขาที่ใช้เตะมันออกม่วงๆ ช้ำๆ ด้วยเนี่ย เกี่ยวกันไหมคะ ^ ^ 

อ้อ ของหนูแค่ PG13 ไม่ถึง NC17 และ R ค่ะ 55555

เขียนเมื่อ 
หนูชอบกินรถด่วนอ่ะ มันส์ดี ชอบเอามาคาบไว้ที่มุมปากสองข้างทำเป็นเขี้ยวแล้วไล่หลอกเด็กเล็กๆ ให้กรี๊ดไง กะแล้วว่าศิษย์พี่รองต้องเป็นเรทแถวๆ PG13 ประเภทเด็กดูได้ผู้ใหญ่ดูดีประมาณนั้น ไม่เหมือนพี่ติ๋ว อิ อิ

ยังไงก็ยืนยันว่า ม่ายกินกระเทียม มีความสามารถในการเขี่ยกระเทียมที่ปลอมปนมาในอาหารสูงมาก เขี่ยกระจาย นิดนึงก็ไม่มีเหลือ จนแม่ต้องซื้อกระเทียมแคปซูลมาให้กินแทนเพราะกลัวขาด
IP: xxx.69.140.6
เขียนเมื่อ 

ศิษย์น้องรอง

มาแจ้งเรทว่าอยู่เรทไหน เดี๋ยวจะหารือซูวานมาทำกราฟิกแปะเรทไว้ที่หน้าบันทึก อิอิ

เอ! แต่ของศิษย์พี่นี่ หนูว่าอยู่เรทไหนดีหนอ?

r
IP: xxx.69.140.6
เขียนเมื่อ 

น้องเล็ก

ศิษย์พี่ชอบกินขนมปังกระเทียมด้วย

ไม่มีปัญหาใดใดทั้งเรื่องกลิ่นปากและกลิ่นตัว

เอ!? ชักไม่แน่ใจ รึว่าไม่มีใครกล้าบอก :)

นึกแล้วหยอง... แหยง ไปกินกุ้งทอดกระเทียมดีกว่า ฮ่า ฮ่า!

เขียนเมื่อ 
ศิษย์พี่ใหญ่เปลี้ยนไป๋ ทำไมหัวกลมๆ เอารูปหล่อๆ คืนมาอ่ะ : )
ถ้าจัดเรทให้ตามแบบของไทยศิษย์พี่ใหญ่ก็ต้องเป็น "ท"
general 
คือทั่วไปทุกเพศทุกวัยกรี๊ดหมด 555 น้องๆ ป้าเบิร์ดเชียวนะนั่น

ส่วนพี่หญิงใหญ่ก็นี่เลย "ฉ"

special

ศิษย์พี่รองก็นี่ "ด"

6-12
 

ศิษย์น้องเล็กขอเป็น "ก" รายการสำหรับรุ่นอนุบาลหมีแพนด้า

2-6
ฮาๆๆๆ...รายการของเรา...เฉพาะคนมีไฟ....เฮ้ๆๆ.... :)

ขอบคุณน้องเล็กที่เข้ามาติดเรทให้

ฮ่าฮ่า...นึกแล้วว่าน้องหญิงใหญ่ได้เรทนี้

น้องรองก็สมควรได้

น้องเล็ก...ทำเป็นเบบี๋ อนุบาลเด็กห้าวนะจะบอกให้

ช่วงนี้เชียงใหม่ฝนตกหนัก...ไฟดับบ่อย

เข้าเน็ตจึงหลุดบ่อย เป็นสาเหตุหัวโล้นนะหนู

ตอนสามทุ่มกว่า มะปรางMSN ด้วยสามสี่ประโยค ไฟดับพรึ่บ สองชั่วโมง :(

นี่ไฟเพิ่งมาเอาตอนตีสอง

รู้สึกว่าน้องหญิงใหญ่ชอบเรทนี้

โบกไม้โบกมือดีใจว่าเธอยังมีไฟอยู่

ระวังหน่อย...

ถนอมถ่านไว้ใช้นานนานนะครับ :)

อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ใหญ่

  • แวะมาชาร์ทไฟแต่เช้า...และก็ได้ไปเต็มๆซะด้วยค่ะ...ขอบคุณค่ะที่เติมไฟให้หญิงเป็นระยะๆ....
  • วันนี้คณะแพทย์ มข. ขอนแก่น จัดงาน "ประชุมวิชาการวันศรีนครินทร์".....งานนี้เขาเชิญให้น้องขึ้นเข้าวงเสวนากับ
    P  น้องกะปุ๋ม..และ Pพี่แก้ว..อุบล  จ๋วงพานิช.... เสวนาประสา  “CoP” : กระบวนท่าจัดการความรู้ผ่านชุมชนนักปฏิบัติ นับว่าเป็นเกียรติค่ะ
  • ...และน้องใส่เสื้อ GotoKnow KM เชียงใหม่...ของพวกเราด้วย...อุ่นใจจังค่ะ...ขอบคุณทีม KMเชียงใหม่ค่ะ
เขียนเมื่อ 

พี่ใหญ่ P นอนดึกจังเลยค่ะ หนูหลับไปนานแล้ว ตีสองน่ะ (เพราะหลับไปตอนตีหนึ่งไง  อิอิ) อย่างนี้พี่ใหญ่เป็นหมีแพนด้าตัวจริงแน่ 

ชอบใจๆ ได้เรทเด็กๆ อิอิ.. น้องเล็ก P เข้าใจทำนะ แต่ว่าพี่ค่อนข้างจะออกเด็กโข่งแล้วล่ะ 55555

วันหลังเขียนบันทึก สงสัยจะต้องติดเรทด้วยนะ ^ ^ 

ฝากพี่หญิงใหญ่คนขยัน P สวัสดี ดร.กะปุ๋ม กับ คุณอุบลด้วยนะคะ 

 

สวัสดีค่ะ พี่น้องตระกูลเรน

  • แวะมาบอกว่าวันนี้บนเวทีสนุกมากๆค่ะ  อ.หมอสมบูรณ์ เทียนทอง เป็นผู้ดำเนินรายการ...หลังจบการเสวนาเธอบอกว่า  คราวหน้าเธออยากเป็นวิทยากรเองเพราะอยากคุยด้วย....เห็นแล้วนึกถึง KMเชียงใหม่ ...ค่ะ
  • น้องกะปุ๋มใส่เสื้อ GotoKnow ...KM เชียงใหม่ด้วย...ดูเป็นทีมดีจัง..มีคนขอดูเสื้อและชมว่าสวยมากๆ...เรายิ้มกันหน้าบานค่ะ
  • ....ใส่เสื้อตัวนี้แล้วมีมนต์ขลังค่ะ....ยิ้มหน้าบานทั้งวัน.....
เขียนเมื่อ 
เอาความคิดถึงมาฝากศิษย์พี่ทุกท่าน เชิญรับชมรับฟังกันได้เจ้า วันเวลาแห่งการรอคอย ยาวนาน เทียบเท่า... "อสงไขย"

น้องรองคะ

  • ตอนบ่ายพี่ติ๋วก็กลับมาทำงานตามปกติค่ะ  เลยไม่ได้บอกคิดถึงให้น้อง...เอาไว้โอกาสหน้านะคะ  เพราะคงได้พบกันบ่อยๆค่ะ

น้องเล็ก

  • พี่หญิงใหญ่แวะไปฟังมาแล้วจ้ะ...ไพเราะมากๆ  ภาพสวยคมชัด.....แต่เศร้าชะมัดจ้ะ
Kanyapak
IP: xxx.228.209.228
เขียนเมื่อ 

ท่านคณบดีเจ้า

หนูอ่านเรื่องนี้อยู่ที่ญี่ปุ่นยังร้องไห้เลย เพราะว่า ซึ้งเรื่องของคุณแม่ และ ร้องไห้เพราะไม่ได้ไปร่วมงานแต่ไม่เป็นไรค่ะเพราะว่าได้โทรไปอวยพรตอนหลังจากตัดเค้กพอดี....."-''



 

หญิงใหญ่

ดีใจด้วยที่ได้ทำประโยชน์ต่อสังคมอีกครั้งและใส่เสื้อ we're Bloggers อวด คิดถึงบรรยากาศเก่าๆนะ

น้องรอง

ศิษย์พี่นี้ ...หมีแพนด้าเรียกพี่ (แห่ะ แห่ะ ที่จริงผลอยหลับไปยกหนึ่งตอนไฟดับ แล้วมาตื่นอีกทีตอนตีสอง)

คนแก่ก็ยังงี้ ตื่นมาแล้วนอนยาก...ต้องลุกมาทำอะไรๆเสียก่อน จึงนอนต่อได้

 

น้องเล็ก

พี่ใหญ่เข้าไปตอบเรื่องอสงไขยแล้วนะ

ยาวววววววววมาก เกือบเท่าอสงไขยแน่ะ

หนูญา

คิดถึงจังเลย ทั้งสามคน

ขอบคุณมาก วันนั้นได้รับโทรศัพท์กำลังจะตัดเค้กพอดีครับ

ชื่นใจที่ยังจำวันเกิดได้ ทุกปีเคยมาร่วมกัน ชินโก๊ะก็เคยมาครั้งฉลองที่บ้าน

ส่งข่าวพ่องเน้อ หรือมาทักทายกันที่บันทึกนี้ แก้ง่อมก็ดี หากมีโอกาสคราวใด จะไปแอ่วหาที่ญี่ปุ่นทันที :)

เขียนเมื่อ 
ขอบพระคุณค่ะศิษย์พี่ใหญ่ นี่หนูตั้งใจเล่นเน็ตข้ามเที่ยงคืนเพื่อตั้งใจรอมาขอพรวันคล้ายวันเกิดจากศิษย์พี่ สงสัยกระแสจิตแรงมาก ส่งไปตลอดตื้ดๆๆๆ ทำให้ศิษย์พี่เข้ามาเล่นทันเวลาพอดี
เขียนเมื่อ 

สุขสันต์วันเกิดนะคะอาจารย์

เป็นเรื่องดีมากๆจริงที่อาจารย์ได้กรุณาแบ่งปันและแสดงให้เห็นถึงความรักและความอบอุ่นที่มีของอาจารย์

...ขอให้อาจารย์และครอบครัวมีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุขค่ะ

 

อ้าว! เข้าไปอวยพรวันเกิดมาหยกๆ

ตามมาทวงคำพรที่นี่อีกแล้ว ฮ่า ฮ่า!

ให้รีบกลับไปอ่านเร๊วๆ

ขอบคุณหนู seangja

เอ?! หายไปนานเลยนะครับ

ขอบคุณในคำอวยพรมากครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

คิดถึงค่ะ ... ง่วงนอนแล้วค่ะ ...

หวัดดีหนูแป๋ว

ง่วงด้วยคนนนนนนนน

พรุ่งนี้เจอกันครับ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ใหญ่

  • เมื่อวานนี้พอพบกับน้องกะปุ๋มก็กอดกันแล้วยิ้ม..จับมือ  จูงมือ  เดิน..คุย....เดี๋ยวก็คุยๆ....พูดถึงเชียงใหม่หลายรอบ...เพราะความคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ.....นี่เธอกับทีมของเธอกำลังคุยกับน้องเอกเรื่องจะมาเที่ยวทางเหนืออีกค่ะ..น่าสนุกจัง
  • คิดถึงพี่ใหญ่เสมอนะคะ

น้องหญิงใหญ่

ดีจัง ได้พบกะปอม เอ้ย!กะปุ๋มอีก

ฝากกอดด้วยซิ :) คิดถึงคนตัวเล็กๆ

เวลาเดินกับหญิงใหญ่เป็นภาพที่น่าดูนะ

คิดถึงหนูเสมอ :)

มีภาพในงานที่ถ่ายไว้หลายภาพค่ะ....แต่กล้องน้องหายไปยังไม่ได้ซื้อใหม่เลยยังไม่มีภาพมาให้ดู..เดี๋ยวจะไปจิ๊กมาลงค่ะ...:พี่ใหญ่จะได้ชื่นใจ

นำภาพที่ถ่ายกับน้องกะปุ๋มมาฝากพี่ใหญ่ค่ะ

ขอบคุณ น้องหญิงใหญ่

ยิ่งเห็นหน้า ยิ่งคิดถึง...

ใส่เสื้อดำGotoknow แล้วสวยทั้งคู่

ทั้งสียงทั้งภาพ ยังอยู่ในความทรงจำเสมอครับ

หนูกะปุ๋ม สบายดีนะครับ :)

ซาหวัดดีค่ะ..ท่านอาจารย์

  • อ่านบันทึกนี้แล้วสุขใจจังค่ะ... 
  • แหววติดภาระกิจเพื่อบ้านเกิดซะหลายรายการ แถมพกด้วย Net ล่มทั้งที่ทำงานและที่บ้าน...ห่างหายเครือข่าย G2K ไปเสียนาน..เลยมิได้อวยพรวันเกิดให้กับท่านอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่...ไม่เป็นไรนะคะ...ขออิงอาศัยควันหลง ส่งนางฟ้าตัวน้อยมาอวยพรวันเกิด ให้ท่านอาจารย์ที่สุดแสนดีเป็นที่พึ่งและที่เคารพของเครือข่ายมีความสุขมหาศาล...เบิกบานในธรรม..นำความดีงามให้แผ่ไพศาลในโลกของเครือข่ายกัลยาณมิตรแห่งนี้อย่างมิมีวันรู้จบด้วยกาลเวลานะเจ้าคะ...

      img530/6499/kapook34187bx4.gif

 

พี่ใหญ่คะ

  • ประสบการณ์ KMเชียงใหม่ ที่พี่ใหญ่ให้โอกาสน้อง...ทำให้น้องมีความมั่นใจและตั้งใจที่จะทำงานเพื่อองค์กรมากขึ้นค่ะ
  • ความอบอุ่นที่พี่ใหญ่มอบให้อยู่ในความทรงจำของน้องเสมอเช่นกันค่ะ...ขอบคุณค่ะ

หนูแหวว

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรที่ยิ่งใหญ่

อาจารย์ต้องกล่าวเป็นสำนวนจีนว่า มิกล้ารับ มิกล้ารับครับ

ขออนุโมทนาในการมีโอกาสไปปฏิบัติมาเช่นกัน

เป็นการปฏิบัติธรรมตามกาล ตามโอกาสที่เรามี ถือว่าเป็นผู้ไม่ประมาทและทำให้เวลาในชีวิตของเรามีค่าครับ

น้องหญิงใหญ่

เวลาคือการเรียนรู้  การเรียนรู้สร้างประสบการณ์ และประสบการณ์ที่ล้ำเลิศ คือการสร้างสิ่งที่ดีงามให้ชีวิตเราและผู้อื่น

น้องหญิงใหญ่กำลังทำสิ่งนั้นอยู่ครับ :)

 

แวะมาทักทายพี่ใหญ่ค่ะ

  • ช่วงนี้มีเริ่มมีภารกิจเข้ามาเรื่อยๆค่ะ...
  • หัวหน้าภาควิชาฯคนใหม่จะรับตำแหน่งเดือนหน้า..ท่านวางแผนงานและแถลงนโยบายไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว...ท่านอยากให้ติ๋วกลับมาช่วยดูเรื่องคุณภาพบริการวิสัญญีอีกครั้ง...งานนี้รับปากท่านเบื้องต้นไปแล้ว (เพราะเป็นคนชอบพอกัน)ทั้งๆที่วางตัวห่างเหินกับมันมาปีกว่าๆ....ต้องปัดฝุ่นกันอีกรอบ......
  • ศุกร์-อาทิตย์นี้ต้องไปสัมมนาและเป็นวิทยากร  2งาน  ที่จ.อุดรฯค่ะ..
  • แม้งานจะเริ่มมาก...  ดูเหมือนชีวิตจะเริ่มวุ่นวายสับสน...  แต่แอบเห็นพี่ใหญ่ทำงานแล้วไม่มีย่อท้อ  ได้พี่ใหญ่เป็นแบบอย่าง...ติ๋วก็ต้องทำให้ได้เช่นกัน....
  • ..และโดยเฉพาะได้กำลังใจจากพี่ใหญ่อยู่อย่างสม่ำเสมอ....กำลังใจก็มาแล้วค่ะ....
  • ขอบคุณพี่ใหญ่อย่างเหลือเกินค่ะ
  • ...คิดถึงนะคะ....

น้องหญิงใหญ่

งานหนักไม่เคยฆ่าคน ใครเป็นคนพูดก่อนก็ไม่รู้ซิ

แต่ทำให้รู้ว่าจริง...

งานหนักทำให้รู้ค่าของคน

และรู้ว่าเราทำได้แค่ไหน...เป็นการวัดศักยภาพและสิ่งที่เราทำนั้นจะกลายเป็นบารมีของเราเองในที่สุด

เวลาทำงานอย่ากลัวว่ายาก...อย่ากลัวว่าเหนื่อยและอย่ากลัวว่าจะไม่สำเร็จ

ให้เชื่อมั่นในศักยภาพของเรา ในศักยภาพของคนที่ร่วมทำงานกับเรา

มีสติอยู่กับงานเฉพาะหน้า คิดที่ละเรื่อง ทำทีละอย่าง

สำเร็จเองครับ :)

เป็นกำลังใจให้น้องหญิงใหญ่เสมอ

 

เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ
     มัววุ่นจนเวียนหัวกับภารกิจที่หนุนเนื่องมาไม่ขาดสาย .. ตามมาอวยพรทีหลังก็คงไม่เป็นไร เพราะหัวใจนั้น รักอาจารย์ สม่ำเสมอ ทั้งวันเกิด และมิใช่วันเกิดครับ
    ขอให้อาจารย์ อิ่มสุข ทุกทิวา ราตรี แวดล้อมด้วยความดี ทั้งของตนเองและที่หมู่มิตรร่วมกันสรรค์สร้าง
    Happy Birthday ครับ.
สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่...ศิษย์หญิงใหญ่เข้ามารายงานว่าวันนี้มีประชุมวิสัญญีพยาบาล ได้เห็นพลังในตัวพยาบาลหลายๆคนที่พร้อมจะวิ่งไปกับเราจนเราบอกว่าให้ใจเย็นๆ หัวหน้าภาคฯก็ยังไม่ได้แต่งตั้งอย่างเป็นทางการเลย ที่เห็นและทราบกันเป็นแค่เกริ่นนำ....ท่าทางความรู้สึกที่อยากเปลี่ยนแปลง อยากเห็นนวัตกรรมใหม่ๆเพื่อพัฒนาคุณภาพมีคอยอยู่อย่างเหลือล้น...งานติ๋วอาจจะไม่ยากมากนักเพราะทุนเดิมเราวางฐานไว้แน่นมาก.... 1 ปีกว่ามานี้อาจแกว่งไปบ้างเพราะตัวแปรกวนอื่นๆ แต่เมื่อเรากลับมาลุยใหม่คงไม่ทำให้ผิดหวังกัน...จึงต้องรอบคอบสักหน่อยในการวางโครงสร้างค่ะ และคงต้องถามความเห็นหลายๆคนในความเป็นไปได้ที่จะทำ เพื่อจะได้ไม่เหนื่อยซ้ำๆซากๆ.... ....ขอบคุณพี่ใหญ่ที่ชี้แนะและดูเหมือนจะยืนอยู่ข้างๆหญิงซะด้วย...ไม่อยากบอกว่าเมื่อคืนนี้ก็ฝันถึงค่ะ ฝันดีซะด้วย...อิ...อิ....

ยากมากตรงที่....คิดทีละเรื่อง...ทำทีละอย่างนี่แหละค่ะ  เวลางานมาพร้อมๆกัน...มันจะเมา  สับสน..ต้องรีบเรียกสติกลับมาก่อนค่ะ...ก่อนมันจะแตก.....

แวะมาอรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ใหญ่

  • วันนี้ขอให้เป็นวันทำงานที่มีความสุขค่ะ
แวะมาบอกพี่ใหญ่ว่าจะไปราชการอุดร 3 วันค่ะ...คงห่างการเข้ามาบ่นให้พี่ใหญ่ฟัง...พี่ใหญ่จะได้เบาหูสักหน่อย..อิ...อิ....

อ. Handy ครับ ขอโทษทีครับ

ห่างไปไม่ได้เข้ามาดูบันทึกเลยเพราะช่วงนี้รับงานเยอะครับ วิ่งหมุนจนตัวเป็นเกลียวน็อตตัวผู้ :)

ทั้งสารพัดเรื่องเข้ามาเวลาเดียวกันครับ

กราบขอบคุณในคำอวยพรและมิตรไมตรีของอาจารย์ครับ จริงอย่างที่อาจารย์ว่าเรารักกันทุกวันอยู่แล้ว เวลาอาจารย์เจอผมก็บอกว่าขอกอดหน่อย

เป็นกอดแห่งมิตรภาพจริงๆครับ :)

สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่...

  • อย่าบอกว่านึกถึงติ๋ว...ติ๋วก็โผล่หน้ามาน่ะค่ะ....(กว่าจะ login เข้ามาได้...เหงือกแห้งค่ะ...เผลอๆก็หมดเวลา net ซะก็ไม่รู้...)
  • หายเหนื่อยไวๆนะคะ

น้องหญิงใหญ่

พี่ใหญ่เองก็ติดงานยุ่งเป็นตังเมเหมือนกันครับ

เขียนเมื่อ 

แวะมาสวัสดีศิษย์พี่ใหญ่และพี่หญิงใหญ่ค่ะ

งานเยอะกันทุกคนเลย ^ ^

รักษาสุขภาพนะคะ 

เขียนเมื่อ 
มาตามศิษย์พี่ทั้งหลายให้ไปเสี่ยงเซียมซีกัน เก็บตกเยาวราช ตอน “เซียมซีเวอร์ชั่นไทย ใครเป็นคนแปล?”

สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่ น้องรองและน้องเล็ก

  • แวะมาส่งข่าวว่าสบายดีค่ะแต่คิดถึงพี่ๆน้องๆชาวเรามากไปหน่อย...ฮือๆๆๆ....
  • ทุกๆคนในครอบครัวเราคงสบายดีนะคะ...

พี่ใหญ่ขา....งานลดลงบ้างหรือยังคะ  ต้นปีงบประมาณแล้วน่าจะเบาบางลงบ้าง

น้องรองจ๋า....ยังคงง่วนอยู่กับงานที่ต้องทำให้เสร็จก่อนไปเมืองนอกหรือเปล่าจ๊ะ...ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ

น้องเล็กล่ะจ๊ะ....ตอนนี้มีหนุ่มๆเป็นเพื่อนเที่ยวคงมีอะไรสนุกๆในชีวิตเพิ่มขึ้นอีก  หายปวดหลังหรือยังคะ...

  •  คิดถึงทุกๆคนจริงๆค่ะ

                                         .....หญิงใหญ่.....               

 

เขียนเมื่อ 
  • ข้าผู้น้อยขอคารวะ
  • ฝีมือท่านเยี่ยมยุทธ์มาก
  • มาบอกท่านเจ้าสำนักว่า
  • สำเนาถูกต้อง
เขียนเมื่อ 
  • รูปนี้ครับ
เขียนเมื่อ 
  • แปลกดีรูปหายไป
  • สำเนาถูกต้อง

ขอบคุณอาจารย์ขจิต

สำเนาถูกต้องอีกหนึ่งรึปล่าว? ลูกสาวคนเล็กครับ

เขียนเมื่อ 
สงสัยศิษย์พี่ต้องไว้หนวดแล้วซื้อปืนลูกซองมานั่งขัดที่บ้านบ้างแล้ว มีลูกสาวสวยอย่างนี้ต้องหัดไว้เจ้าค่ะ 555 หนุ่มๆ จะได้กลัวเกรง

ทั้งสองสาวนี่ต้องประทับตรา สำเนาถูกต้อง แล้วเซ็นรับรองเลย ถอดพิมพ์กันมาราวกับซีร๊อกซ์ โดยเฉพาะจมูกและรอยยิ้ม แต่ดูจากรูปท่าทางคนโตจะเปรี้ยวกว่านะคะ ไว้ต้องรอเจอตัวจริงของคนเล็กถึงจะฟันธงได้ค่ะ
  • ไม่ได้แวะมาคุยกับพี่ใหญ่หลายวัน เลยได้พบหน้าหลานสาวสวยๆทั้งสองคนเลย...น่าชื่นใจจริงๆค่ะ...
  • ....เห็นหน้าลูกสาวคงทำให้พี่ใหญ่หายเหนื่อยจากงานลงได้นะคะ
เขียนเมื่อ 
สวัสดีคะอาจารย์ สาวน้อยสวย น่ารักมากคะ ยังไม่เห็นอาจารย์ไว้หนวดเลย โบราณคนมีลูกสาวสวยต้องไว้หนวด สบายดีนะค่ะอาจารย์
เขียนเมื่อ 

หนูมาช่วยยืนยันรับรองสำเนาถูกต้องอีกคนค่ะ เหมือนจริงๆ ทั้งรอยยิ้มและดวงตา ^ ^

เขียนเมื่อ 
  • สำเนาถูกต้องจริงๆๆแบบพี่รองและน้องแก้มยุ้ยว่าจริงๆๆด้วย
  •   

ฮ่า ฮ่า!

ขอบคุณครับ ขอบคุณ

แก้มยุ้ย ที่แนะนำให้ไว้หนวด เดี๋ยวจะลองไว้ดูเสียหน่อย หนุ่มๆจะกลัวไหม :)

 

ขอบคุณน้องรอง หนูหมู หญิงใหญ่ และอ.ขจิต

ที่มาช่วยกันรับรองสำเนา

ที่จริงมีคนว่าเหมือนแม่บ้าง เหมืนพ่อบ้าง

ตอนเกิดน้องพราว อาจารย์ตั้งชื่อว่า พิมพ์พิชัย

แม่เขาว่ามีตัวช.ช้างเป็นกาลกิณี จึงเปลี่ยนเป็น พิมพ์มาดา ส่วนคนเล็กชื่อ พิมรำไพ

ทั้งสองคนเป็นแก้วตาดวงใจ เพราะอาจารย์เลี้ยงมากะมือ ทั้งอุ้ม ป้อนนม อาบน้ำไห้ ร้องเพลงกล่อม ครบชุด ตั้งแต่เล็กจนโต นอนด้วยกัน

โตมายังนัวเนียกะพ่อตลอดเวลา :) พูดแล้วชักคิดถึง

รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น