ตั้งแต่พ่อครูบาไม่สบาย เหล่าบรรดา ญาติ ๆ บุญธรรมทั้งหลายก็พาจะห่วงหาอาทร อยากให้ท่านได้พักผ่อน จะแวะเวียนมาทักทาย ส่งกำลังใจมาให้มากมาย  ซึ่งกำลังใจทั้งหลายเหล่านี้ เป็นพลังส่งให้พ่อครูบา มีแรงใจ แรงกาย ต่อสู้ 

แต่มันจะเป็นเรื่องขำ ๆ ของญาติ 2 สาว ที่เฝ้าวนเวียนเปลี่ยนกันมาดูว่า พ่อนอนหรือไม่ พ่อพักผ่อนหรือเปล่า พ่อทำอะไรบ้าง  โดยการเช็คจาการอ่านบล๊อค จากการออนเอ็ม จากการโทรถาม การส่ง SMS สารพัดวิธี  พอพ่อเขียนบล๊อค  ใครเจอก่อนก็จะบอกกันว่า “พ่อเขียนบล๊อค” พอพ่ออนเอ็ม  ก็จะทักบอกว่าว่า “พ่อออนเอ็ม”  พอพ่อโทรหาใครหรือใครโทรหาพ่อ ก็จะบอกว่า พ่อโทรหา หรือโทรหาพ่อ  หรือถ้าส่ง SMS ก็จะบอกกัน  ทั้งหลายทั้งมวลเกิดจากความห่วงที่มีต่อพ่อครูทั้งสิ้น  เราจะร่วมด้วยช่วยกันดูแลพ่อ ส่งกำลังใจให้พ่อ  แรงใจจะช่วยสร้างแรงกายให้เข็มแข็ง “พวกเราคิดเช่นนั้น"

แต่.....

แต่.....

มีเบื้องหลังการถ่ายทำบนพื้นฐานความห่วง และการเฝ้าดูแลซึ่งกันและกัน และมีการบอกเล่ากันนั้น  จริง ๆ เป็นการเกทับกัน  ประมาณว่า  ถ้าพ่อเขียนบล๊อค ใครบอกก่อน  แสดงว่าฉันเห็นก่อน  ใครตอบก่อน แสดงว่าฉันมาก่อน พ่อโทรหาฉัน ฉันโทรหาพ่อ ฯลฯ  ล้วนเป็นอาการเกทับกันระหว่างลูกและน้า บุญธรรมทั้งสิ้น  คิด ๆ คุย ๆ กัน แล้วก็ได้  เฮฮา..เอิ๊ก อ๊าก ก๊ากส์  กันทุกที 

แต่......

แต่......

ความจริงกว่านั้นมีว่า

มีว่า......

มีว่า......

“เรา” ต่างก็รักพ่อครูเหมือนกันค่ะ

อิอิอิ

ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ