วันนี้จราจรความรู้เกิดความอลเวงในค่ายเพราะมี3คณะมาเจอกัน แต่ละกลุ่มต่างไม่ธรรมดา ตั้งหน้าตั้งมาเรียนรู้กันให้สนุกเต็มที่ เพราะได้ข่าวว่าที่นี่มีหลักสูตรที่สบายๆ สดชื่น และอร่อยมาก ความเอาจริงเอาจังสะทกสะท้อนออกมาจนเราตามแทบไม่กัน เจ้าToshiba ที่ไม่ซ่อมมาเกิดงอนขึ้นมาดื้อๆ โปรแกรมฉายLCD.ไม่ทำงาน พอแก้ไขส่งภาพขึ้นLCDได้ เสียงไม่ออกอีก ต้องโยงระบบไปใช้เครื่องอื่น เสียเวลาและอารมณ์บ่จอยไปพอสมควร

ช่วยบ่ายแต่ละกลุ่มกระจายตัวไปเต็มพื้นที่ กลุ่มไหนได้โจทย์หัวข้ออะไร ก็เฮโลไปเก็บข้อมูลกับพี่เลี้ยง บ่ายแก่ๆปล่อยให้มีอิสระ ไปเก็บผักเตรียมมาทำอาหาร กิจกรรมเกี่ยวกับเสน่ห์ปลายจวักนี่ทุกกลุ่มชอบมาก เป็นการดึงเอาความรู้ในตัวคนออกมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างเป็นธรรมชาติ โดยมีเป้าหมายที่ความอร่อย น่ารับประทาน อิ่มเบิกบานกับคำชมชื่น หน้าระรื่นเป็นจานเชิงอย่างมีความสุข

  

กระบวนการใกล้ตัวใกล้ใจเช่นนี้ ถูกจริตทุกกลุ่มเพราะทุกคนมีต้นทุนอยู่ในตัวเองไม่มากก็น้อย ที่น่าแปลกก็คือพนักงานผู้น้อย มักมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับเรื่องการบ้านการครัวมากกว่าผู้บังคับบัญชา แต่ก็ไม่เสนอไปนะครับ เจ้านายบางคนเก่งระดับเซียนเรียกพี่ ยกตัวอย่างเช่นหมอJJเป็นต้น ..เอาเสต๊กมาแลกก็ไม่ยอม 

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หลังจากช่วยกันมะรุมมะตุ้มทำอาหารเสร็จ ก็ลำเลียงออกมาคั้งโต๊ะจนละลานตา ส่งกลิ่นหอมโชยไปทั่วบริเวณ พี่องุ่นคนสวยทำหน้าที่วิ่งดูการทำอาหารแต่ละกลุ่ม มีการสังเกตบันทึกประมวลผลมาเรียบร้อย ว่ากลุ่มไหนช่วยเหลือกันทำอาหารลักษณะไหนอย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center"></div><div style="text-align: center"></div> <p align="center">(คุณหมอแป้งจากโรงพยาบาลฝาง สมัครเขียนBlog)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตอนเย็นกลุ่มโรงพยาบาลบ้านฝางนำเสนอได้น่ารักมาก ผสมผสานระหว่านภาษาและความรู้พื้นถิ่น แสดงให้เห็นว่าเรารู้จักชนิดของผักในสวนกี่ชนิด เนื่องจากเวลาจำกัดไม่ได้ศึกษาลงลึกเรื่องคุณค่าทางอาหารและสมุนไพร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>คืนนี้เป็นการชุมนุมเครือญาติเฮฮากลุ่มเล็กๆ ออตเล้าข้าวก็มา อาจารย์เสือกับพี่องุ่นคนสวยมากับสิงโต อ.ขจิต มากับเพื่อนนักศึกษาปริญญาเอกชาวเวียตนาม มาช่วยกันมะรุมมะตุ้มการเขียนBlogให้กับชาวค่ายที่สนใจ ต่างคนต่างแบ่งกลุ่มไปเกาะอยู่หน้าจอ มุ่งมั่นที่จะมีBlog คืนนี้ให้ได้ เลยยังไม่รู้ว่าคืนนี้จะจบสิ้นลง ณ เวลาใด