ความรู้กระเจิง กระจาย

 

วันนี้จราจรความรู้เกิดความอลเวงในค่ายเพราะมี 3 คณะมาเจอกัน แต่ละกลุ่มต่างไม่ธรรมดา ตั้งหน้าตั้งมาเรียนรู้กันให้สนุกเต็มที่ เพราะได้ข่าวว่าที่นี่มีหลักสูตรที่สบายๆ สดชื่น และอร่อยมาก ความเอาจริงเอาจังสะทกสะท้อนออกมาจนเราตามแทบไม่กัน เจ้า Toshiba ที่ไม่ซ่อมมาเกิดงอนขึ้นมาดื้อๆ โปรแกรมฉาย LCD. ไม่ทำงาน พอแก้ไขส่งภาพขึ้น LCD ได้ เสียงไม่ออกอีก ต้องโยงระบบไปใช้เครื่องอื่น เสียเวลาและอารมณ์บ่จอยไปพอสมควร

ช่วยบ่ายแต่ละกลุ่มกระจายตัวไปเต็มพื้นที่ กลุ่มไหนได้โจทย์หัวข้ออะไร ก็เฮโลไปเก็บข้อมูลกับพี่เลี้ยง บ่ายแก่ๆปล่อยให้มีอิสระ ไปเก็บผักเตรียมมาทำอาหาร กิจกรรมเกี่ยวกับเสน่ห์ปลายจวักนี่ทุกกลุ่มชอบมาก เป็นการดึงเอาความรู้ในตัวคนออกมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างเป็นธรรมชาติ โดยมีเป้าหมายที่ความอร่อย น่ารับประทาน อิ่มเบิกบานกับคำชมชื่น หน้าระรื่นเป็นจานเชิงอย่างมีความสุข

  

กระบวนการใกล้ตัวใกล้ใจเช่นนี้ ถูกจริตทุกกลุ่มเพราะทุกคนมีต้นทุนอยู่ในตัวเองไม่มากก็น้อย ที่น่าแปลกก็คือพนักงานผู้น้อย มักมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับเรื่องการบ้านการครัวมากกว่าผู้บังคับบัญชา แต่ก็ไม่เสนอไปนะครับ เจ้านายบางคนเก่งระดับเซียนเรียกพี่ ยกตัวอย่างเช่นหมอ JJ เป็นต้น .. เอาเสต๊กมาแลกก็ไม่ยอม  

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หลังจากช่วยกันมะรุมมะตุ้มทำอาหารเสร็จ ก็ลำเลียงออกมาคั้งโต๊ะจนละลานตา ส่งกลิ่นหอมโชยไปทั่วบริเวณ พี่องุ่นคนสวยทำหน้าที่วิ่งดูการทำอาหารแต่ละกลุ่ม มีการสังเกตบันทึกประมวลผลมาเรียบร้อย ว่ากลุ่มไหนช่วยเหลือกันทำอาหารลักษณะไหนอย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center"></div><div style="text-align: center"></div> <p align="center">(คุณหมอแป้งจากโรงพยาบาลฝาง สมัครเขียนBlog)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตอนเย็นกลุ่มโรงพยาบาลบ้านฝางนำเสนอได้น่ารักมาก ผสมผสานระหว่านภาษาและความรู้พื้นถิ่น แสดงให้เห็นว่าเรารู้จักชนิดของผักในสวนกี่ชนิด เนื่องจากเวลาจำกัดไม่ได้ศึกษาลงลึกเรื่องคุณค่าทางอาหารและสมุนไพร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>คืนนี้เป็นการชุมนุมเครือญาติเฮฮากลุ่มเล็กๆ ออตเล้าข้าวก็มา อาจารย์เสือกับพี่องุ่นคนสวยมากับสิงโต .ขจิต มากับเพื่อนนักศึกษาปริญญาเอกชาวเวียตนาม มาช่วยกันมะรุมมะตุ้มการเขียนBlogให้กับชาวค่ายที่สนใจ ต่างคนต่างแบ่งกลุ่มไปเกาะอยู่หน้าจอ มุ่งมั่นที่จะมีBlog คืนนี้ให้ได้ เลยยังไม่รู้ว่าคืนนี้จะจบสิ้นลง ณ เวลาใด

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน

หมายเลขบันทึก: 126404, เขียน: 09 Sep 2007 @ 00:29 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:19 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 13, อ่าน: คลิก


ความเห็น (13)

  • ผู้คนเยอะมากครับ
  • มาถึงตอนเย็นมาก
  • ตอนนี้เลยยังไม่ได้เขียนเลยครับพ่อครูฯ
  • รออ่านของคนอื่นไปก่อน มื้ออื่นจะรีบเร่งบรรจงใจ
เขียนเมื่อ 
  • ตามเข้ามาดู
  • ตอนนี้บางคนหลับไปแล้วครับ
  • แต่พ่อน่าจะหลับได้แล้วครับ
  • ดึกแว้วววว

จริงด้วยคะ น้องชาย

      อุ้มพ่อไปนอนได้แล้วค่ะ

พ่อคร๊าบ

ไอ้แป๊ดฝากมาบอกว่า นอนได้แล้วคร๊าบ

แป๊ดมาลาไม่ทันเพราะสามีกลับบ้านแล้วคร๊าบ

ฮา ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

งานนี้พี่ก็พี่เหอะ เจ้าแป๊ดคงอยากเต๊ะก้นพี่แน่ ๆ อุอุอุ

ว่าแต่เห็นแต่ละกลุ่มขยันขันแข็ง ร่วมด้วยช่วยกัน

โดยเฉพาะทีมวิทยาเกินผู้ช่วย เอ้ย..ทีมวิทยากรผู้ช่วย

แต่ละราย "สุดยอด" นำโดยครูเสือ พี่องุ่น วายร้ายสิงห์โต ผู้บ่าวกินแมว เฮ้ย ผู้บ่าวน้องชาย 2 นาย สุดหล่อในใจฉัน (น้องขจิตและน้องออต..เล้าข้าว) ขอบคุณทุกท่านนะคะที่มาช่วยพ่อ  เสียดาย เสียใจไม่ได้ไปช่วย(กินตุ๋นไก่ดำ...ฮา)

สู้สู้สู้

อ่ะ....แป๊ด แอบมาไม่บอกไม่กล่าว

พี่หน้าแตกเล้ย

ก๊ากส์

พ่อค่ะ

         ตามมาขำพี่อึ่งฯ

      บอกแล้ว อย่าเขียนยาว อย่าเขียนยาว

       เฉือนกันเพียงเสียววินาที

       อิอิ

เขียนเมื่อ 
มายกมือบอกว่า หนูเข้าข่ายแม่ครัวระดับขยะค่ะ 555 ทำเป็นแต่กินได้หรือเปล่าอีกเรื่องนึง แต่ก่อนเคยทำได้ดีพอสมควร พอร้างวงการไปนับสิบปีก็มือตก ทอดไข่เจียวใบนึงยังพลิกไม่ได้เลย ไข่ดาวทอดทีไรก็ไข่แดงทะลุ อดกินในสภาพสวยงามทุกทีไป
แวะมาตามกลิ่นอาหารที่ลอยไปค่ะ..พ่อครูสบายดีนะคะ  รักและเป็นห่วงเสมอค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพ่อฯ

  • ผมมีราชการยาวยืด - เลยไม่ได้เดินทางไปช่วยจับโน่นจับนี่
  • "จราจรความรู้" ... บนทางด่วนของสังคมที่คับคั่ง  แต่ถ้าเปิดใจรับรู้และรับฟัง  การจราจรก็เต็มไปด้วยมรรคผลทางปัญญา
  • ผมฝากครูเสือเรียนถามพ่อว่า  ..
  • หากวีดีทัศน์ชุดใดที่พ่อทำเสร็จแล้ว ..ฝากมาได้เลยนะครับ  ผมจะจัดการในส่วนที่เหลือให้เอง
  • ......
  • แค่นี้ก่อนนะครับ  ผมกำลังจะไปค่ายในหมู่บ้านใกล้ ๆ  กับ มมส
  • ถ้าจัดการกับเวลาได้คงได้เขียนเล่าในบันทึกของตนเองบ้าง
  • ...
  • สุขภาพแข็งแรงครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพ่อครูบา

  • เห็นภาพความอลวนของความรู้แล้ว  อยากไปร่วมแจมด้วยจัง
  • รูปแบบการอบการรมแบบอลวนอลเวง ครื้นเครงเฮฮา  ตามแบบฉบับเฉพาะของเฮฮาศาสตร์นี้  ถือเป็นมิติใหม่ของไทยได้ไหมเนี่ย... มหาชีวาลัยฯ น่าจะจดสิทธิบัตรนะครับ อิอิ....
  • ด้วยความคิดถึงพ่อครูบา และบรรยากาศของมหาชีวาลัยฯครับ
  • อ้อ...ฝากความคิดถึงคุณแม่ น้องกิ่ง น้องออย รวมทั้ง อ.ขจิต...น้องครูเสือ...น้องออต...ด้วยครับ

 

กราบสวัสดีครับพ่อครูบา รักษาสุขภาพนะครับ มาเอาใจช่วยครับ ผมอยากไปช่วยพ่อครูที่มหาชีวาลัยมากเลยครับ แต่ก็ด้วยภาระกิจที่รับปากไว้ก่อนหน้านี้ เอาไว้โอกาสหน้านะครับจริง ๆ ครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ
    นึกภาพออกว่าจะเป็นยังไง .. อยากไปอยู่ร่วมวงด้วย มากๆครับ .. แต่ทำได้แค่ส่งใจ เพราะกำลังวุ่นกับการสะสางงาน และเตรียมตัวนำทีมไปเวียดนาม 11-15 กย. นี้ ไปเป็นตัวแทนคณบดีครับผม
    สุขกับงาน เบิกบานใจ .. เผลอเมื่อไร ให้รีบหลับเอาแรงนะครับ .. จะขอให้นอนยาวๆ คิดว่าขอได้ แต่น่าจะทำยาก .. เพราะผมเองก็ยังมิอาจทำได้เช่นกันครับ

เขียนเมื่อ 

เครื่อง "ตัวซิบ้า" อ้า...ไม่ใช่ต้องเป็น Toshiba มันบอกเป็นนัยว่า ผมน่ะรับใช้ท่านครูบามานานแล้ว ขอพักบ้าง อิ อิ

มันบอกว่าท่านครูบาจะต้องมี Note Book 2 ตัว สำรองไว้เผื่อตัวไหนนอนขี้เซา ปลุกไม่ตื่นก็เอาตัวอื่นไปใช้ก่อน เอาตัวขี้เซาไปให้ช่างเอาไฟฟ้าช๊อดซะจี๊ดสองจี๊ด มันก็จะตื่นมารับใช้ต่อ

ได้น้องๆมาช่วย ดีจังเลย ปรบมือให้ผู้ช่วยทุกคนครับ