ให้พวกเราร้องไห้เถอะ แม้มันอาจจะไม่สามารถทำให้นายลุกขึ้นมาใช้ชีวิตร่วมกับเราได้ แต่มันก็น่าจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถบอกให้นายรู้ว่า พวกเรารักนายมากขนาดไหน...

ถึง....  เอฟ  ที่คิดถึง

ก่อนอื่นครูต้องขอโทษนายด้วยที่เมื่อคืนนี้ไม่ได้นอนเป็นเพื่อน  ทั้งนี้ก็ด้วยมีภาระกิจจำเป็นที่ต้องมาสะสางที่ มหาวิทยาลัยเรา  แต่ก่อนที่ครูจะเดินทางออกจากบ้านนายเมื่อวานนี้  ครูได้ให้สัญญากับพ่อ  แม่  พี่  น้อง และเพื่อน ๆ ของนายแล้วว่าครูจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนนายอีกครั้งแน่นอน....

เมื่อคืนหลับสบายไหมเอฟ  แต่ดูท่านายจะมีความสุข  เพราะเมื่อวานนี้  มีพี่สาวหลายคนมาอยู่เป็นเพื่อน  และเพื่อน ๆ อีกหลายคนก็ยังอยู่ที่นั่น  รอครูนะครับ...พรุ่งนี้ครูก็จะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนนายแล้ว

นอกจากที่เอฟ...  มีความสนิทสนมใกล้ชิดครูแล้ว  ครูไม่รู้เท่าไหร่หรอกว่ามีใครรู้จักเอฟ  หรือรักเอฟบ้าง  แต่เอฟรู้ไหม  ตอนครูมาที่มหาวิทยาลัยเมื่อเช้านี้เห็น คณจารย์  เพื่อน พี่  น้อง  ของมหาวิทยาลัยเราร่วมกันถ่ายทอดความรู้สึกด้วยความอาลัยรักในตัวเอฟอย่างล้นหลาม...ครูรู้สึกตื้นตันใจยังไงบอกไม่ถูก ซึ่งครูก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกว่านายมีความภาคภูมิใจกับตัวเองขนาดไหน...แต่สำหรับครูแล้ว ครูภูมิใจกับนายที่สุด

วันนี้ทางองค์การนักศึกษาได้พากันเดินไว้อาลัยและประณามการกระทำอันไร้มนุษยธรรมของคนใจร้ายที่รังแกนาย  และปักหลักอ่านแถลงการณ์ หน้าตึก ๑๙  ที่นายคุ้นเคย  และเคยอุตส่าห์วิ่งขึ้นวิ่งลงตึกนี้เพื่อเรียนหนังสือตลอดสี่ปี  ถึงแม้ว่านายจะไม่สามารถสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทลัยของเราอย่างสมบูรณ์  แต่เกรดทุกตัวที่นายได้รับครูจะเอาไปฝากนายที่บ้านเองนะครับ....

  

พรุ่งนี้ครูก็จะไปบ้านนายแล้วนะ  นายยังอยากได้อะไรจากปัตตานีอีกหรือเปล่าครับ  แต่ที่แน่ ๆ เราได้พยายามสรรหาของอร่อยที่นายชอบไปฝาก  ไม่ว่าจะเป็น ช็อกโกแลตมาเลย์,  เฟรนไฟร์, เอ็นไก่ทอด,  และกล้วยเส้นจากหมู่บ้านทรายขาว

เอฟอยากได้อะไรที่มากไปกว่านี้อีกมาบอกครูบ้างสิครับ  ไม่ว่าจะมาในลักษณะใดครูอยากให้นายมาหาทั้งนั้น...มีคนมาเล่าให้ฟังหลายคนว่าเอฟไปเข้าฝันบอกเล่าความรู้สึกอย่างนั้นอย่างนี้  อยากกินนั่นกินนี่  ครูกับอุ๋ยยังแอบบ่นน้อยใจเลยว่า ทำไมไม่เห็นมาบอกเราบ้างเลย!!!

เอฟ....ครับ  ครูไม่รู้ว่านายจะรู้สึกอย่างไรที่พวกเราใช้น้ำตาเปลืองมากในระยะนี้  นายอาจไม่ชอบใจนักที่เห็นพวกเราโศกเศร้าเสียใจ  ซึ่งในความเป็นจริงก็ไม่มีใครหรอกที่อยากร้องไห้  ไม่มีใครหรอกที่อยากเศร้าเสียใจ  แต่ในระยะนี้พวกเราขอเถอะนะ...ให้พวกเราร้องไห้เถอะ  แม้มันอาจจะไม่สามารถทำให้นายลุกขึ้นมาใช้ชีวิตร่วมกับเราได้  แต่มันก็น่าจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถบอกให้นายรู้ว่า  พวกเรารักนายมากขนาดไหน...

หลับให้สบายนะศิษย์รัก

ครูขุน

ม.อ.ปัตตานี