<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>

ถ้าจะประมวลความรู้ของมนุษย์โดยรวม ผมชักสงสัยว่าเรามีความรู้ที่ถูกต้องแค่ไหน ดูอะไรๆมันติดลบไปหมด เราอยู่กับความรู้หรือความไม่รู้กันแน่ และความรู้ที่สั่งสมอบรมสั่งสอนกันก็ไม่ทราบว่าถูกต้องและเหมาะสมแค่ไหน มาตรฐานวัดความรู้เชื่อถือได้แค่ไหน ในเมื่อความรู้เสื่อมลงไปทุกวันเช่นเดียวกับวัตถุอย่างอื่น ความรู้ใหม่ๆทับถมเข้ามา คนเราไม่มีเวลามากพอที่จะเรียนรู้ และบางพวกก็ไม่ใส่ที่จะเรียนอะไร พอใจที่จะอยู่กับความไม่รู้ 

จากการที่ผมอยู่กับความรู้แบบก๊อกๆแก๊กๆ รู้ได้ว่าความรู้ของเราเสื่อมลงไปเรื่อยๆ เราเคยคิดถึงอายุความรู้ไหมครับ ถ้าเรายอมรับถึงความเสื่อมสภาพของความรู้ เราก็จะตระหนักที่จะปรับแก้วิชาความรู้ให้ใหม่สดอยู่เสมอ เราทำสปาความรู้อยู่เรื่อยๆดีไหมครับ เอาความรู้มาปัดฝุ่น เอาความรู้มาใส่ตะกร้าล้างน้ำ เอาความรู้มาอัพเกรดใหม่ ถ้าไม่ไหวก็Deleteทิ้งไปบ้าง แล้วคัดเลือกชุดใหม่เอี่ยมเข้ามาทดแทน ระบบการศึกษาความคำนึงและสอนตรงจุดนี้แล้วละครับ  

ขืนชะล่าใจเราจะไม่มีโอกาสได้เจอความรู้ใหม่ๆที่หลากหลาย แล้วจะทำอย่างไรละ ก็เข้ามาเป็นสมาชิกของG2Kยังไงละ ที่นี่จะเป็นตู้ATM.ความรู้อยู่แล้ว เบิกความรู้ความคิดได้ไม่จำกัดจำนวนและเวลา มีให้ไม่อั้น เรียนอีกร้อยชาติก็ไม่หมด แล้วเราจะยี่ยักยี่หย่อนยืนทอดหุ่ยให้ความรู้มันออสโมซิสเข้าไปเองอย่างนั้นรึ เข้าไปเถอะ ไม่ต้องเสียค่าแป๊ะเจี๊ยะเหมือนในระบบโรงเรียนหรอกนะ และอยากจะบอกว่านี่คือโรงเรียนในฝันตัวจริง ที่ติดป้ายใหญ่โตนั่นก็ยังไม่แน่หรอก บางแห่งเป็นโรงเรียนฝันกำมะลอ.. ศูนย์บริการที่เรียกว่าG2Kนี้ มีคุณสมบัติหลายประการ เช่น 

  • เป็นที่ยื่นหมูยื่นแมวความรัก ความเมตตา และความคิดถึงได้
  • เป็นที่เราจะแสวงหาคนจริงใจได้
  • เป็นที่เราคัดเลือกคนที่จริตเดียวกันกับเราได้
  • เป็นที่รับฝากความรู้โดยไม่เสียดอกเบี้ย
  • เป็นที่อ็อกเชื่อมความรู้
  • เป็นที่เปลี่ยนอะไหล่ความรู้
  • เป็นที่ชำระสะสางความรู้
  • เป็นที่เอาความรู้มาปล่อยให้วิ่งเล่นได้อย่างอิสระ
  • เป็นที่วัดกึ๋นความรู้
  • เป็นที่สงเคราะห์ และสะเดาะเคราะห์ความรู้

 ที่พูดมาทั้งหมดนี้อย่างเพิ่งเชื่อ จนกว่าท่านจะศึกษาหาความรู้จากG2Kประมาณ6-12เดือนอย่างสม่ำเสมอ ถ้าใครเข้าได้เข้าถึงก็นับว่าวาสนาดี ที่จะได้เจอขุมกำลังความรู้ ดังที่สุภาษิตกล่าวว่า รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา และวิชาที่ได้จากG2Kจะไม่เหมือนวิชาที่ท่านเคยได้รับ ชุดความรู้ที่ได้ไม่มีบรรทัดฐานแต่มีมาตรฐานของความจริง เป็นความรู้ที่ลอยอยู่อย่างอิสระ จะต้องใช้ปลายนิ้วกับพลังงานสมองเป็นตัวคัดสรร คัดเลือกวิธีเรียนตามแบบฉบับของตนเอง จะรู้มากรู้น้อยเหมือนกบในสระจ้อย หรือกบในกะลาครอบ หรือกบผัดใบกระเพาะก็ขึ้นอยู่กับเราเป็นผู้จัดการ ไม่ต้องไปขออนุมัติจากใคร ขึ้นอยู่กับใจของเราจะมีคุณสมบัติแค่ไหน  ลองถามใจตัวเองดูสิ ว่าใจเราเป็นอย่างไร เราควรพัฒนาความเข้าใจให้เป็นความตั้งใจ ผมมีกรณีตัวอย่างสดๆร้อนๆมาให้พิจารณาดังนี้ครับ.. 

 
สวัสดี ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ (sutthinun)


 


นี่คืออีเมลติดต่อจากผู้อ่าน กรุณาตอบโดยตรงไปยังผู้อ่านนั้น


------------------------------------------------------------


 


ชื่อ: วิริยะ ทองสุก


อีเมล: [email protected]


หัวเรื่อง: ฝ่าวงล้อม ขอร่วมรบครับ


 


ข้อความ:


 สวัสดีครับ ครูบา ที่เคารพอย่างสูง


       ผมเป็นรุ่นน้องของพี่ทวีสินครับ


ผมได้มีโอกาสพบครูบาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วที่เชียงใหม่ ผมอ่านหนังสือ คนนอกระบบ


จบแล้ว ทำให้ผมมีกำลังกำลังใจมากเลยครับ


แม้วันนี้ผมจะยังไม่เห็นฝั่งแต่ผมจะยังต้องว่ายน้ำต่อไปครับ เป้าหมายผมอยู่ที่


บ้านดอนทอง อ.วัดโบสถ์ จ.พิษณุโลก เป็นบ้านเกิดของพ่อผมครับ


ผมจะสร้างโรงเรียนที่มุนเน้นความรู้เชิงประจักษ์ และปลูกสวนป่าขึ้นที่นั่นครับ


ผมคิดว่าจะเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยชำระล้างกิเลสของผมเอง ของครอบครัว


และของชุมชนได้ครับ


      ด้วยกำลังกาย และกำลังสติปัญญาของผม ผมจะสู้อย่างสุดใจเพื่อภาระกิจนี้ครับ


หากทำแล้วออกนอกลู่นอกทางแล้วครูบาหรือเครือข่ายมาพบเข้าช่วยแนะนำด้วยนะครับ


      ตอนนี้ทุกอย่างมันอัดอั้นอยู่ในใจผม


ผมต้องขอไปวางแผนอย่างรอบคอบก่อนครับสำหรับภาระกิจนี้ กราบขอบพระคุณอย่างสูงครับ


สำหรับปัญญาที่มอบให้กับผม


      วิริยะ  ทองสุก


 


------------------------------------------------------------


อีเมลนี้ส่งมาจาก: 203.151.242.86


 


[email protected]
ตอบ:  คุณวิริยะ ทองสุก ผมเชื่อว่า คนที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าจะใช้ชีวิตทำอะไร 
ย่อมทำสิ่งนั้นสำเร็จอยู่แล้ว เพราะมองทะลุล่วงหน้าเข้าไปในอนาคตได้ใสกระจ่าง 
ว่างานที่ทำมีคุณค่าต่อโลกอย่างไร คิดว่าเทวดาฟ้าดินคงจะเอาใจช่วยเธอ 
สำหรับผมขอบอกว่าปลื้มมาก แต่นี้ไปถึงตายก็นอนตาหลับแล้ว 
เพราะมีคนมารับไม้ต่อแล้ว รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี เธอคือความหวังของโลก
 
           สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ 

</span><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <pre> </pre><pre> </pre>