ความภาคภูมิใจของคนเป็นครูอยู่ตรงไหน?????

อ.ลูกหว้า

           ก่อนหน้าที่จะมาเป็นครูเหมือนอย่างคุณพ่อคุณแม่ก็เคยคิดเหมือนกันว่า  ทำไมท่านต้องมาทนสอนหนังสืออย่างนี้อยู่ได้              

           แต่เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาต้องไปเป็นวิทยากรที่งาน km เชียงใหม่   ทั้งๆที่มีงานอยู่ล้นมือ  ทำให้ต้องตัดสินใจเลือกนักศึกษาชั้นปีที่ 4  คนหนึ่งทำหน้าที่นี้แทน   ระหว่างที่อยู่เชียงใหม่ก็ค่อนข้างกระวนกระวายเพราะเราไม่เคยทิ้งงานที่ต้องรับผิดชอบเลย...             

          ระหว่างนั้นก็ได้ติดต่อกับนักศึกษาตลอด  ในวันแรกนักศึกษาต้องติดต่อประสานงานกับทางทีมงานรณรงค์ร่างรัฐธรรมนูญของจังหวัดพิษณุโลกและทีมงานจากทางกรุงเทพฯ  

 

           โดยนักศึกษาได้นัดหมายเพื่อนนักศึกษาและออกแบบชุดให้มีโทนสีเขียวไปร่วมขบวนรณรงค์กับดาราและพริตตี้สาวสวย   ตลอดจนคณะกรรมาธิการฯต่างๆ  งานในวันแรกดำเนินไปได้ด้วยดีตลอดทั้งวัน

 

           

           ส่วนในวันที่สองต้องมีการแบ่งทีมออกจัดเวทีให้ความรู้ร่างรัฐธรรมนูญที่โรงเรียนสองแห่งในต่างอำเภอ   โดยนักศึกษาต้องทำหน้าที่แทนเราทุกอย่าง   ประสานงาน   ลงทะเบียน  การเงินกับโรงเรียนและทำงานร่วมกับวิทยากรทั้งสามท่านตลอดทั้งวัน  และถ่ายรูปเก็บเป็นหลักฐาน 

    

         

          ซึ่งทั้งสองวันนักศึกษาก็ทำงานได้เป็นอย่างดีไม่มีบกพร่อง   นักศึกษาคนนี้เป็นเด็กที่เรียนดี  แต่เราก็ได้สอนว่า การเรียนเก่งอย่างเดียวยังไม่พอ  การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยจะต้องมีการทำกิจกรรมควบคู่ไปด้วย  จึงได้พยายามดึงเขาไปทำงานออกพื้นที่ด้วยทุกครั้ง    

 ในวันนี้รู้สึกสุขใจและรับรู้แล้วว่า …… ความภาคภูมิใจของคนเป็นครูก็อยู่ตรงที่เห็นความสามารถและความสำเร็จของนักศึกษาที่เราสอนนั่นเอง...    

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ผู้หญิงดอกไม้เหล็กและความทรงจำในเรือนรักร้อย

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า#กิจกรรมนักศึกษา#ความภูมิใจของครู

หมายเลขบันทึก: 121866, เขียน: 24 Aug 2007 @ 20:56 () , แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:16 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ดอกไม้: 1, ความเห็น: 22, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (22)

อ.ลูกหว้าค่ะ ขอแสดงความภาคภูมิใจในฐานะครูคนหนึ่งด้วยคะ

เห็นด้วยกับ อ ลูกหว้านะค่ะ ว่าการเป็นคนเรียนเก่งอย่างเดียวนั้นไม่พอ นักศึกษาควรฝึกตนให้เป็นคนที่สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้และทำประโยชน์เพื่อสังคมด้วย

และเห็นด้วยเช่นกันว่า ความภูมิใจของคนที่เป็นอาจารย์คือการมีส่วนทำให้นักศึกษาเป็นคนมีความรู้ มีความสามารถมากขึ้น เคยเขียนบันทึกในทำนองเดียวกันที่ http://gotoknow.org/blog/tomkanda/28236

      การที่นักศึกษาได้มีโอกาสทำกิจกรรมบ้างเป็นสิ่งที่ดีครับ เพราะกิจกรรมจะสอนอะไรมากมาย เป็นโอกาสดีที่ได้เตรียมความพร้อมก่อนจบออกไปทำงานร่วมกับผู้อื่น ยิ่งถ้ากิจกรรมที่เขาสัมผัสมีทั้งปัญหา อุปสรรค และได้ผ่านการแก้ปัญหา ฟันฝ่าอุปสรรค จนบรรลุเป้าหมายตามที่ต้องการ ได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับผู้อื่น ผมเชื่อว่าเขาจะเป็นทรัพยากรมนุษย์ที่มีคุณค่า

อาจารย์บางท่านก็เป็นเพียงแค่อาจารย์ จริงมั๊ยครับ คุณครูลูกหว้า

วันนี้ผมขออนุญาตเรียก อ.ลูกหว้า ว่าครูนะครับ รู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

 

  • P  พี่หมูคะ..
  • ขอบคุณค่ะ
  • วันนี้หว้ารู้สึกอย่างนั้นจริงๆค่ะ
  • P  สวัสดีค่ะอาจารย์กานดา
  • หว้าเองก็คิดแบบนั้นเช่นเดียวกันค่ะ
  • เริ่มรู้แล้วว่าทำไมคุณพ่อคุณแม่ถึงรักอาชีพนี้ค่ะ
  • แล้วหว้าจะตามไปอ่านค่ะ
  • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ
  • มาแสดงความภาคภูมิใจด้วยกับคุณครูคนสวยครับ
  • มีคนจองตั๋วรถไฟไว้ให้  ที่นี่ครับ
  • ถึงคุณครูลูกหว้า
  • คุณครูกับศิษย์ถ้าไม่บอกนี่แยกไม่ออกเลยนะคะ
  • ความภาคภูมิใจของครูอยู่ที่ความสำเร็จของศิษย์ค่ะ
  • จากคุณครูรักษ์
  • P  คุณกบ...
  • ขอบคุณค่ะ หว้าเองก็ชอบคำว่า "ครู"ค่ะ
  • นับวันยิ่งรู้สึกเช่นนั้นค่ะ
  • "ครูลูกหว้า" ชอบๆๆๆ

 สวัสดีค่ะ

ครู คือบุคคลที่มีหน้าที่ หรือมีอาชีพในการสอนนักเรียน  เกี่ยวกับวิชาความรู้ หลักการคิดการอ่าน รวมถึงการปฏิบัติและแนวทางในการทำงาน 

เมื่อลูกศิษย์สามารถ ออกไปทำงาน รับผิดชอบงานตามที่อาจารย์มอบหมายได้เป็นผลสำเร็จ ก็จะยังความปลาบปลื้มมาสู่ครูอาจารย์เป็นล้นพ้นค่ะ

นี่คือ ความสำเร็จของอาจารย์ด้วยค่ะ

  • P  คุณครูรักษ์คะ...
  • เป็นปลื้มค่ะ
  • อิอิอิ..แบบว่าครูลูกหว้าชอบ"แอ๊บแบ๊ว"ค่ะ

นี่แหละที่เรียกว่าผู้ปิดทองหลังพระ

เด็กๆเคยเห็นพ่อนั่งอยู่คนเดียว แล้วยิ้มอย่างมีความสุข  ดูพ่อมีความสุขมาก  ต่อมารู้ว่าลูกศิษย์พ่อประสบผลสำเร็จ แล้วคนคนนั้นกลับมากราบพ่อระลึกคุณครูประชาบาลบ้านนอกคนหนึ่ง

นั่นคือความสุขของครูผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของศิษย์

 

เห็นด้วยครับน้องลูกหว้า  ภูมิใจเถอะครับคุณครูลูกหว้า

  • P  พี่ sasinanda คะ
  • ถ้าเป็นเด็กกิจกรรมหว้าก็คงไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ
  • แต่นี่เป็นเด็กเศรษฐศาสตร์ซึ่งเพิ่งมาเจอกันตอนปี 3
  • คำแรกที่พวกเขาบอกคือ " ห้องนี้เรื่องกิจกรรมอาจารย์ไม่ต้องพูดถึงเลย"
  • ฟังแล้วอึ้งมากเลยค่ะ   ตอน SUMMER หว้าเลยให้เด็กกลุ่มนี้ไปออกพื้นที่กับหว้าตลอด...
  • พอช่วงนี้เราติดงานที่เชียงใหม่จริงๆ  ก็ลองมอบงานให้กับเขาทำแทนเราเลย  แล้วเขาก็สามารถทำได้ดี
  • ภูมิใจค่ะ เด็กได้ A  วิชาของเราแล้วก็ยังสามารถออกไปทำงานแทนเราได้ดีมาก
  • เข้าใจความรู้สึกของความเป็นครูแล้วค่ะ
  • P  พี่ไพศาล..
  • หว้าเองก็เห็นคุณพ่อเป็นแบบนั้นเหมือนกันค่ะ
  • เพิ่งจะมารู้สึกก็วันนี้เองค่ะ
  • รู้ว่า การที่เราสอนเด็กมากกว่าที่เรารู้สึกว่าเป็น"หน้าที่"  แล้วเด็กเป็นแบบนี้ "ความรู้สึกมันบอกไม่ถูก บรรยายไม่ได้เลยค่ะ"
  • สวัสดีครับ  พี่ครู.ลูกหว้า ที่น่ารัก
  • ผมยินดีและชื่นชมในสิ่งที่พี่ทำครับ
  • สมัยผมเป็นนักศึกษา ผมน่าจะเจอ " ครู " อย่างพี่และมีแนวคิดอย่างพี่บ้าง แต่ไม่มีซักคน ..  แย่จัง
  • ผมเชื่อมั่นว่า สิ่งที่พี่ได้หยิบยื่นให้กับนักเรียนของพี่นั้น ในอนาคตเขาสามารถนำมาปรับใช้กับการวิ่งไขว่คว้าฝันในเส้นทางชีวิตแน่นอนครับ

ความเป็นคน-คนเป็นครู-อยู่ที่ไหน

อยู่ที่จิตคิดจะให้ด้วยใจรัก

สอนลูกศิษย์จากไม่รู้-ให้รู้จัก

รู้ดีงามตามทางรักครูถักทอ

ความต่างของครูกับอาจารย์คืออะไร อย่างพี่ลูกหว้าชอบให้เด็กเรียกครูหรืออาจารย์มากกว่ากันคะ โดยความเข้าใจส่วนตัว เด็กอนุบาล-มัธยมต้น มักจะเรียกผู้สอนว่าครู แต่ถ้าเป็นมัธยมปลาย-อุดมศึกษา มักจะเรียกผู้สอนว่าอาจารย์ ถ้าพออธิบายความต่างได้รบกวนพี่ลูกหว้าด้วยนะคะ ^ ^
  • ตามมาบอกว่าความูมิใจของคนเป็นครูคือเห็นลูกศิษย์เป็นคนดี
  • มีความสุขและประสบผลสำเร็จครับ
  • น้องรัก
  • งานยุ่งใช่ไหมช่วงนี้
  • ขอบคุณครับผม
  • P  น้องชาย...
  • พี่หยิบยื่นให้  แต่ก็มีไม่กี่คนหรอกค่ะที่รับในสิ่งที่พี่หยิบยื่นให้
  • ในตอนแรกช่วง SUMMER พี่ติดต่อเด็กเก่งที่สุดในรุ่น  แต่นัดเขาแล้วเขาก็แอบหลบหน้าหลบตา...พี่โกรธมากเลย  เพราะงานของเราต้องการความมั่นใจ  พวกนั้นแอบไปบอกอ.อีกคนว่าไม่กล้าบอกเราว่าไม่อยากไป แล้วหนีไปเลย....
  • เจอเด็กอยู่กลุ่มนึงเรียนปานกลางเลยถามว่าจะทำมั้ย  เขาก็ตกลง แล้วก็มีเด็กคนนี้(เด็กเรียนคนเดียว)บอกว่าจะช่วยเรา   ตอนนี้ลุกขึ้นพูดด้วยความโมโหว่า " อย่าคิดว่าครูง้อนะ...ครูยังมีเด็กอื่นที่อยากทำอีกเยอะ   แต่ครูเห็นแก่เด็กเศรษฐศาสตร์ก่อน   ถ้าเด็กกิจกรรมบอกคำเดียวก็มาแล้ว "
  • มาทราบทีหลังว่าอาจารย์บางท่านให้งานเด็กทำ ไปเก็บแบบสอบถาม แล้วเด็กไม่ได้ตังค์เลย  ต้องเสียค่าน้ำมันรถด้วย  เขาเลยไม่อยากทำงานกับใคร
  • คราวนี้เด็กที่ทำงานกับพี่เขาก็ไปคุยอวดพวกที่ปฏิเสธว่าไปทำอะไรบ้าง    มีเบี้ยเลี้ยง  แถมมีรายการจาก UBC ไปทำสกู๊ปเกี่ยวกับการทำกิจกรรมของนักศึกษานอกเวลาเรียน
  • คนเรานี่ไม่มีความพอดีเลยนะคะ   พี่อยากให้เด็กเต็มร้อย   แต่เด็กกลับไม่ค่อยจะอยากรับเลย...ขอบคุณค่ะสำหรับคำชม.
  • P  คุณ  chainung
  • เกิดเป็นครู   ต้องรู้จัก  ตระหนักไว้
  • สอนด้วยใจ   ให้ด้วยรัก   มักเกิดผล
  • ศิษย์ที่ดี    มีความคิด    เป็นของตน
  • นั่นคือผล  ความสำเร็จ  คนเป็นครู
  • P  น้องซูซาน...
  • พี่ไม่ได้ยึดติดกับคำนี้หรอกค่ะ
  • แต่ก็เห็นเขาเรียกกันแบบที่น้องว่านั่นแหล่ะค่ะ
  • ความจริงพี่ชอบคำว่า "ครู" มากกว่านะคะ
  • เพราะคำนี้แปลว่า "หนัก" คนที่รับภาระหน้าที่ของความเป็นครูต้องรับภาระหนักคือการสอนเด็กให้เป็นคนดี    เด็กทุกคนอยู่ในกำมือของเราค่ะ  พี่ถึงชอบคำนี้
  • แต่ที่มหาวิทยาลัยเรียกว่า "อาจารย์" ก็แล้วแต่จะเรียกค่ะ   ความจริงพี่เองก็ไม่ค่อยอยากให้แบ่งแยกเลยค่ะ
  • เวลาเด็กนักศึกษาบางคนเรียก"คุณครูๆๆๆ " พี่ชอบจังเลย....รู้สึกภูมิใจมากกว่าคำว่าอาจารย์ด้วยซ้ำ....
  • เอาเป็นว่า เวลาพี่สอนพี่จะแทนตัวเองว่า"ครู"ค่ะ  เป็นการเตือนตัวเองให้ระลึกอยู่เสมอค่ะ
  • P  ขอบคุณค่ะพี่ขจิต...
  • เราต้องเป็นคุณครูที่ดีค่ะ
  • แล้วเราก็จะได้รับความภาคภูมิใจค่ะ