<div style="text-align: center">   </div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">     </p> <div style="text-align: center">(ทุกอณูของความประทับใจ ที่ชาวมหาสารคามจัดให้UKM.) </div><p align="justify">ทุกราตรีกาล ณ ห้อง210โรงแรมตักสิลา ซึ่งเป็นห้องที่ผมพัก จะเป็นที่ความรู้ความคิดมาเคาะประตูอยู่เรื่อยๆ เพราะเป็นที่ชุมนุมกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ใครๆก็อยากจะมาเล่าให้กันฟัง ห้องนี้จึงมีทั้งลูกหลานที่ยกโขยงไปช่วยงาน และเพื่อนทางไกลที่มาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ นั่งกระจัดกระจายเต็มห้อง บ้างก็รายงานข่าวผ่านBlog บ้างก็รายงานผลการปฏิบัติงานของตนเอง บ้างก็สะท้อนคิด เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ฉบับเฮฮาศาสตร์อย่างแท้จริง พวกจับประเด็นเก่งๆจะฟังแล้วพิมพ์ข้อความส่งBlogไปด้วย </p><p align="center">     </p><p align="justify">พวกหนุ่มๆลูกชายผมแต่ละคนธรรมดาที่ไหนเล่า ช่วยกันออกความเห็นกันอย่างบรรเจิด ดังนั้นเบื้องหลังประตูห้องนี้จึงมีการเรียนรู้ที่เข้มข้นทวีคูณไม่แพ้ช่วงกลางวัน ผมสังเกตดูไม่เห็นใครออกไปเที่ยว ไม่มีอะไรที่นอกเหนือจากงาน และงาน..  ประเด็นนี้ถือว่าเกิดขึ้นในกระบวนการของเฮฮาศาสตร์ ในแต่ละคืนจะไม่มีการตั้งโจทย์ล่วงหน้า คนโน้นเล่า คนต่อไปเสริม คนถัดมาเติม จิกซอร์ความคิดเมื่อปะติดปะต่อกันก็จะเป็นการสรุปบทเรียนที่ไร้กรอบ แต่ก็ได้ผลลัพธ์ที่ไม่เลวเลย บางคนเก็บเอาไปเป็นการบ้านนอนฝัน พอคิดได้ตื่นมาปลุกเพื่อนตั้งแต่ไก่โห่ เพื่อจะเพิ่มเติมเนื้อหาที่นอนใคร่ครวญมาทั้งคืนแบบสดๆร้อนๆ  พวกเราจึงกลายเป็นพวกนอนน้อยแต่คิดมากไปโดยปริยาย  </p><p align="center"></p><p align="justify">ช่วงบ่ายได้เวลาขึ้นเวทีร่วมกับดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวลและเจ้าลูกชายสายลม ทำหน้าที่ดำเนินรายการร่วม เราเสนอผลงานที่ผสมผสานความคิดความรู้ผ่านการทดลองการใช้KMเป็นเครื่องมือ โดยใช้โรงเรียนบ้านเม็กดำเป็นตัวเดินเรื่อง และชุมชนที่อยู่รอบๆมาเป็นตัวเสริม จับมาเจอกับนักวิจัยนักวิชาการ ทำให้เกิดเป็นกรณีตัวอย่างมาเล่าขานผ่านนิทรรศการ ที่สามารถสอบถามกับเด็ก หรือผู้นำชุมชน เสนอกันพอหอมปากหอมคอ ที่จริงเราตั้งใจมาขอคำแนะนำจากชาวUKM,มากกว่า ว่าโจทย์ของเราพอจะเป็นแนวทาง  ให้เกิดการเชื่อมโยงวิธีบริหารวิชาการ ทให้หันมาช่วยกันแก้ปัญหาของเรากันบ้างจะได้ไหม?  </p><p align="justify">ผมคิดว่าUMK.ได้ดำเนินการมาช่วงหนึ่ง นอกจากเกิดความร่วมมือกันทางวิชาการระหว่างภาคีมหาวิทยาลัยด้วยกัน ยังได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการทำงานเชิงรุก เช่นการเชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ การเชื่อมโยงกับองค์กรต่างๆในส่วนกลาง หน่วยราชการ และภาคธุรกิจเอกชน แต่ที่ยังไม่ค่อยจะก้าวหน้าคือการเชื่อมโยงกับชุมชนและสังคมส่วนภูมิภาค  ทั้งๆที่มีมหาวิทยาลัยหลายแห่งตั้งอยู่ในต่างจังหวัด แต่ก็มองข้ามไปยังส่วนกลาง เกิดกระแสสนองตลาดแรงงานด้านเดียว ทั้งๆที่คนชนบทต้องการให้นักการศึกษา นักวิจัยและพัฒนามาอยู่เคียงข้าง เป็นเพื่อนคู่คิดมิตรคู่เรือน แต่ก็ยังกู่หาไม่เจอ ปัญหาและสังคมอีสานจึงถูกลอยเพ ได้แต่หวังใจว่าการจัดงานUKM11 ครั้งนี้ จะเป็นการสร้างความตระหนักให้ฉุกคิดมุมนี้ได้บ้าง     </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตอนเย็นเจ้าภาพพาเรานั่งรถตระเวนเมืองสารคาม ผู้บรรยายนำเสนอสิ่งละอันพันละน้อยได้ดีเหลือเกิน มีมุขขำขันแทรกสลับให้เราฮาพร้อมๆกับรู้ว่าเมืองสารคามมีที่มาฉันใด สุดท้ายไปจบที่การเลี้ยงพาแลงที่อร่อยและการแสดงวัฒนธรรมอีสานที่สวยงาม มีพิธีบายศรีสู่ขวัญ หลายคนได้ถือโอกาสผู้ข้อต่อแขน และผูกรักสมัครเป็นแฟนคลับG2K</p> ..เสียดายที่ไม่ได้อยู่ลาท่านด้วยตัวเองวันเย็นวันนี้ ไม่อย่างนั่นจะจัดแถวยืนกอดส่งท่านทั้งหลายเป็นรายคน ด้วยความรักและอาลัย ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ ลาที มิใช่ลาก่อน อย่าอาวรณ์ไม่หายไปไหน วันหน้าฟ้าใหม่เราจะมาพบกันอีก.