ครูอ้อยไม่ได้ลืมหรือไม่รักเชียงใหม่...ครูอ้อยมีรักเชียงใหม่อยู่ในหัวใจเสมอ.....
เมื่อวานนี้.... ควันรักควันหลงตามครูอ้อยมาถึงกรุงเทพฯ ในยามที่เหนื่อยล้า มาเห็นความรัก เอื้ออาทร และสายใยแห่งความผูกพัน ...พลังกลับคืนมาทันที
ครูอ้อยได้รับน้ำใจรักและไมตรีจากมิตรรักที่เชียงใหม่ มาหลายครั้งหลายหน วันนี้จึงมาเป็นบันทึก ...ไม่เคยลืม...ไม่เคยคิดน้อยใจ
|
อาจจะ...เร่งรัดงานมากไปนิด แต่ในจิตในใจยังคิดถึงเสมอ หาโอกาสที่จะเข้ามาทักทายให้เป็นหลักการหน่อย....
คุณจันทรรัตน์ ต้นแบบแห่งการเขียนของครูอ้อยได้ส่ง...หนังสือและซีดี มาให้ครูอ้อย น้อมรับด้วยความรักและเอื้ออาทร....
น้องต้อม เนปาลี ได้ฝากส่งหนังสือทำมือ ที่แสนจะน่ารักมาให้ ครูอ้อย อ่านบ้าง เหน็บไว้ในกระเป๋าบ้าง เมื่อยามว่าง....จะนำมาอ่านเสมอ..
แหนม..ที่ ท่าน อ.พิชัยฝากมา ครูอ้อยเสวิบทุกวัน...อาหร่อย...ดอกไม้ช่อนั้น...อยู่ในห้องทำงานของครูอ้อย แช่น้ำ และจะทับไว้..ทำ ส.ค.ส.ปี 2551 นะคะ....
และรัก รัก รัก รัก จาก......ที่ไม่เอ่ยนาม...ครูอ้อยยังรักด้วยหัวใจ....
เช้านี้ ไม่มีอะไรมาฝาก นอกจาก..นำภาพแห่งความรักของ..สองตายาย..แห่งความผูกพันใน GotoKnow มาฝาก
|
|
|
ภาพนี้จ๊าบมาก แอบเอาไปทำP-W แล้ว อิอิ
อิอิ...ดีใจจังที่ของถึงมือครูอ้อยแล้ว
ที่อยู่ในประวัติครูอ้อยน่ะไม่แน่ใจว่าจะส่งไปถึงไหม.......แต่ไม่ยอมบอกครูอ้อย....รู้ไหมคะว่า ใช้วิธีค้นหาชื่อว่า "ครูอ้อย" ในgoogle ได้ที่อยู่มาเลย....อิอิ.....google นี่เก็บชื่อครูอ้อยไว้เยอะมาก.....เคยลองไปเข้าไปค้นดูชื่อตัวเองบ้างไหมคะ
ครูอ้อยกัับพี่สมนึก ได้เป็นยายตาแล้วรึครับ ดีใจด้วยนะครับ<div>ช่วงนี้ผมได้แต่อ่าน ไม่ได้ฝากรอย เพราะ G2K ต้องให้ใส่รหัสใหม่ทุกครั้ง จนงง งง วันนี้เอา notebook กลับบ้านเลยได้ฝากรอยหน่อยครับ</div>
ทั้งหมดทั้งมวลนั้น ด้วยความยินดีค่ะ
เรียกได้ว่า มิตรภาพอันงดงามได้ก่อกำเนิดขึ้นแล้วในหัวใจดวงน้อย ๆ ของใครหลายคน
อิอิ เนอะ
ดีใจครับ
ที่ได้ทราบว่า การเดินทางบนรถไฟ รื่นรมย์และเต็มไปด้วยรอยยิ้ม....
มีคนบอกว่าคนเราจะรักกันมากก็ตอนแก่..
แต่ตอนนี้ครูอ้อยและพี่สมนึกยังไม่แก่... แต่ก็รักกันอย่างน่ายกย่อง ..
....
ขอให้สองตายายมีความสุขทุกทิวาราตรี
จากใจ...จริง...จริง....
รูปสองตายาย
น่าฟัด เอ้ย! น่ารักมากครับ
ขอบคุณที่คิดถึงโดยกินแหนมทุกวัน
รู้งี้ฝากซะ ๓๖๕ ห่อ จะได้คิดถึงครบปี :)
ครูอ้อยขา ประโยคที่ว่า "และรัก รัก รัก รัก จาก......ที่ไม่เอ่ยนาม...ครูอ้อยยังรักด้วยหัวใจ...."
ไม่ต้องบอกก็รู้ค่ะ ภาพมันฟ้องอยู่ค่ะ :)
ที่เชียงใหม่มีความรัก ที่นี่มีความรัก ที่บ้านมีความรัก และทุกที่มีความรัก เพราะเราเลือกที่จะรัก ไม่เลือกที่จะโกรธเกลียดกัน ทุกที่จึงอบอวนไปด้วยมิตรภาพแห่งรัก ด้วยจิตคารวะ
เห็นแล้วปลื้ม...นะครับ...วันนี้ไม่แซวครูอ้อยดีกว่า
หุหุ
คิดถึงเชียงใหม่จังเลย....ที่ก่อนเคยได้อาศัย....
คิดถึงคนที่รักฝากหัวใจ...ที่เคยห่วงใยดูแลกัน...
...
ระลึกถึงทั้งสองท่านนะครับ
ดูแลสุขภาพกันด้วยครับผม
สวัสดีค่ะ
ระลึกถึงความน่ารัก ใจดี และ จุ๊บๆ จากพี่อ้อยเสมอค่ะ...อิอิอิ
เห็นภาพสองตายายแล้วคิดถึงวันแรกที่เราได้นั่งคุยกัน ... จะว่าไปเป็นการสัมภาษณ์พี่อ้อยมากกว่า ... เมื่อหนุ่มข้างกายพี่อ้อยเดินผ่านไปขณะที่กำลังถูกพูดพาดพิง ... พี่อ้อยได้พูดว่า ... อุ้ย รัก ยิ่งเห็น ก็ยิ่งรัก ดูตรงไหนก็รัก....ประทับใจกับการแสดงความรักของพี่อ้อยมากค่ะ
จริงๆ ก็ยากนั่งรถไฟเที่ยวเหมือนกันนะคะ ชอบๆ แต่สภาพหลังอย่างนี้ขืนนั่งไปกลับเชียงใหม่กรุงเทพฯ สงสัยต้องให้ครูอ้อยกับพี่สมนึกช่วยกันหามลงมา ^ ^
ดูรูป ก็ รู้สึก อบอุ้น อบอุ่น
น่ารักค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะ ครูบาฯ...ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
ขอบคุณค่ะ...สุขสันต์วันทำงานค่ะ
สวัสดีค่ะคุณสร้อย...จันทรรัตน์
ขอบคุณค่ะ เรื่อง google นักเรียนบอกเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ สำหรับทุกสิ่งค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ...นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
ขอบคุณค่ะคุณหมอที่แวะมาเยี่ยมครูอ้อย..มีความสุขค่ะ
สวัสดีค่ะน้องต้อม...เนปาลี
ขอบคุณค่ะที่มาทักทายให้กำลังใจเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะน้องแผ่นดิน...แผ่นดิน
รัก...หมายถึงมองตากันก็เข้าใจ
รัก..หมายถึงเจ็บแทนกัน
รัก..หมายถึง..อะไรคะ ช่วยหามาให้บ้าง
อิอิ...ขอบคุณค่ะ