รายงานความรู้สึกยามรถไฟเคลื่อนออกจากเชียงใหม่

          ระหว่างที่นั่งรถไฟกลับอย่างเดียวดาย    ความรู้สึกช่างแตกต่างจากเมื่อสามวันที่ผ่านมา    ที่รายล้อมไปด้วยเพื่อนที่รู้ใจแม้จะไม่เคยเจอหน้ากันมาเลย...

           ความประทับใจครั้งนี้จะอยู่ในความทรงจำของเรา    ที่ครั้งหนึ่งได้รับเกียรติจากท่านอ.พิชัย   แม้เราจะเป็นอาจารย์เล็กๆ(แต่ตัวไม่เล็ก)    ไม่ได้มีตำแหน่งอะไรแต่ท่านกลับเปิดโอกาสให้ได้ทำงานใหญ่ระดับนี้      เราเองก็รู้สึกเหมือนเป็นหนึ่งในเจ้าภาพเช่นกัน    พยายามทำงานนี้อย่างเต็มที่  แม้ว่าจะค่อนข้างใหม่กับงานเหล่านี้ กลับไปก็จะพยายามเรียนรู้ให้มากขึ้น

 

          เมื่อมีโอกาสยินดีที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการสานต่อและสร้างเครือข่าย g2k ต่อไป    สิ่งหนึ่งที่ออกจะแปลกใจเหมือนกัน   เพราะโดยส่วนตัวเป็นคนเขินอายที่จะแสดงความรู้สึกออกมาให้ใครรับรู้  แต่เมื่อทุกคนอ้าแขนออกมาก    เราก็กลับสวมกอดกลับไปได้อย่างไม่เคอะเขิน     รับรู้ได้ถึงมิตรภาพอย่างแท้จริง   ความรู้สึกนี้บรรยายไม่ได้นะคะ    บอกแทนกันไม่ได้   เป็นสัมผัสจากใจจริงๆ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ผู้หญิงดอกไม้เหล็กและความทรงจำในเรือนรักร้อย

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า#ความทรงจำ#มิตรภาพ#บันทึกการเดินทาง#km เชียงใหม่

หมายเลขบันทึก: 119795, เขียน: 15 Aug 2007 @ 15:33 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:55 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 38, อ่าน: คลิก


ความเห็น (38)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

ตอนนี้อยู่ระหว่างเดินทางกลับหรือเปล่าครับ ขอให้อาจารย์เดินทางกลับพร้อมรอยยิ้มโดยสวัสดิภาพนะครับผม

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ  อ.ลูกหว้า ..

ขอให้เดินทางกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพนะเจ้า  ^_^

เขียนเมื่อ 
  • คุณกบ..
  • ขอบคุณมากค่ะ
  • คุณต้อม..
  • โกรธแล้วมาถึงก็ไม่ยอมเข้ามาทักทายกันบ้าง
  • อิอิ   แต่พี่ขจิตเอาของฝากมาให้  ขอบคุณมากเลยค่ะ
  • ต้องนั่งรถอีกเกือบเจ็ดชั่วโมง เหงาแย่เลย  แบตใกล้หมดแล้วด้วย
เขียนเมื่อ 

ถึงพิษณุโลกเมื่อไหร่ส่งข่าวมาให้ทราบด้วย
อีกไม่นานจะเชิญมาเที่ยวที่มหาวิทยาลัยพายัพ
กะลังสร้างเครือข่ายกันอยู่นะ
GoToKnow make our life SMART

กฤษณา สำเร็จ
IP: xxx.12.97.116
เขียนเมื่อ 
น้องหว้า.....พี่ติ๋วถึงขอนแก่นเดี๋ยวนี้เองจ้ะ....ฮือๆๆๆๆๆๆๆ

สวัสดีค่ะ อ.ลูกหว้า

              ขอให้เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพนะคะ  อย่าลืมเขียนเล่าเรื่องราวดี ๆ ความรู้สึกดี ๆ แบบนี้ ให้นักศึกษาทราบด้วยนะคะ  โดยเฉพาะในประเด็นการมีส่วนร่วมของนักศึกษากับการจัดงานในครั้งนี้

เขียนเมื่อ 

อ.ลูกหว้าครับ

ผมและครูอ้อย พึ่งออกจากเชียงใหม่มาเมื่อ ๑๗.๕๕น.นี้เอง

เขาอยู่ขอนแก่น เขาบินถึงกันแล้ว

เรายังนั่งชมวิวกันอยู่เลย...ก้าเจ้า

 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อ.ลูกหว้า ที่ให้ความรู้ผมเรื่อง learner ผมจะลองไปใช้ดูครับ ขอให้เดินทางกลับโดยสวัสดีภาพครับ ผมถึงแล้วครับ

เขียนเมื่อ 
ประทับใจพี่ลูกหว้ามาก น่ารักจริงๆ เป็นกันเอง โน๊ะเน๊ะเวลาคุยเล่นกับน้อง แต่ก็จริงจังเวลาทำงาน อ้อ...พอดีเหลือบตาไปมองเห็นข้อความในบันทึกพี่ ต้องมาขอบอกว่า เกิดมา "อ้วน" ก็ไม่ได้หนักส่วนไหนของใครค่ะ 555 หนักเราเอง อิ อิ จากชมรมตุ้ยนุ้ย : )

สวัสดีครับพี่ อ.ลูกหว้า 

กลับถึงบ้านแล้วนะครับ  พักผ่อนเยอะ ๆ นะครับ ทานข้าวเยอะ  ๆ  นอนให้มาก ๆ จะได้อ้วนพี อ้วนพี

ไม่เหนื่อยเลยหรือจ๊ะหนู

มีพลังมากจริงๆ ...สมที่สะสมไว้มาก :)

หมายถึงพลังความดี ห้ามคิดมาก

คิดถึงกันเนาะ?

อ.ลูกหว้าจ๋า

คิดถึงคิดถึง

แต่อยากรู้ว่าเสียงรถไฟมันดังอย่างไรจ๊ะ

มันร้องว่าไงด้วย

พี่นึกทีไรได้ยินแต่เสียงว่า "เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย"

ก๊าก ๆ ๆ ๆ

เขียนเมื่อ 
  • กลับถึงบ้านแล้วจ้า
  • ตอนห้าทุ่มค่ะ
  • แต่ไม่ค่อยเหงาช่วงแรกๆ เพราะมีลูกศิษย์มา chat ด้วย กลัวอาจารย์เหงา
  • แต่พอแบตหมดไม่รู้จะทำอะไรก็สั่งข้าวผัดจานใหญ่มากินเลยหายเหงา อิอิ

จ๊ะเอ๋...ดีใจด้วยจ้ะที่กลับถึงบ้านปลอดภัย

ขออาศัยblog ลูกสาวรายงานสักหนึ่งเวลา

  • มาถึงครึ่งทางนอนร.ร.ที่ กทม. กับ อ.ขจิต
เขียนเมื่อ 
  • มาถึงปลอดภัย ดีใจด้วยครับ
  • มาขำๆ อ.ลูกหว้า "แต่พอแบตหมดไม่รู้จะทำอะไรก็สั่งข้าวผัดจานใหญ่มากินเลยหายเหงา"
  • พ่อครูบาไปนอนอยู่ กทม. กับหนุ่มกามนิต
เขียนเมื่อ 
  • สาย ๆ สวัสดิ์ค่ะ อ.ลูกหว้า ..

ป๊าววว  ต้อมไปที่รีสอร์ทตั้งแต่บ่ายวันอาทิตย์น่ะค่ะ  ไม่เจอใครเลย  เศร้ามากค่ะ  TT_TT 

 

เรามาตั้งชมรมตุ้ยนุ้ย อย่างคุณซูซานบอกเถอะค่ะ   ขอสมัครเป็นสมาชิกอันดับแรก ๆ นะคะ  haha   :)

เขียนเมื่อ 
  • ขอขอบคุณทุกท่านค่ะที่แวะมาเยี่ยมเยียนและถามไถ่
  • วันนี้ก็ขอปั่นแบบประเมินการปฏิบัติงานก่อนค่ะ
  • ขออภัยถ้าไม่ได้ทักและตอบเป็นรายบุคคล
  • งานนี้ถูกกัด จิก  ตลอดงานเลย ฮือๆๆๆ หนุ่มๆที่นี่ใจร้ายมาก....
  • ถึงเราอ้วน ก็อ้วนน่ารักเน๊าะๆๆๆ
  • คุณต้อมกะซูซานมาเข้าชมรมด่วนจ้ะ เรามีสองชมรม
  • ชมรมตุ้ยนุ้ย(แต่น่ารัก) กะชมรมสาวโสด(แบบมีความหวัง)
เขียนเมื่อ 

ความเหงามักเป็นเพื่อนเราเสมอๆ ในเวลาที่ไม่มีใคร ที่สำคัญต้องคอยขอบคุณความเหงานะครับ เพราะทุกครั้งที่ไม่เหลือใคร เราจะมีเขาอยู่เป็นเพื่อนทุกครั้ง หากแม้แต่ความเหงายังไม่อยู่เคียงข้าง ชีวิตเราคงไม่เหลืออะไรอีกแล้วล่ะครับ

ขอให้มีความสุขทุกวันเหมือนทุกวันและเป็นอย่างนี้ทุกวันนะครับ แล้วอย่าลืมวิ่งตามที่บอกไว้ล่ะ

แล้วจะแวะมาทักทายใหม่ครับ

เขียนเมื่อ 
  • P  คุณ chainung
  • ขอบคุณค่ะที่เข้ามาทักทาย
  • ขอให้มีความสุขใน g2k ค่ะ
ทานข้าวเที่ยงกี่จานคะ  ไอศครีมกี่ถ้วย...ใส่วิปครีมบ่...อ้วนนาๆ....เดี๋ยวพ่อครูประกาศขาย ลด 60% ละอายคุณขจิตแย่เลย...อิ....อิ...

น้องลูกหว้าเป็นลูกช้างมอชอที่น่ารักมากค่ะ...ยามแต่งสวยก็สูงศักดิ์.....ยามค้อนควักก็น่าชม......ยามกินก็แก้มกลม....ดูเหมาะเจาะเหมาะสมทุกท่วงที...

ลูกหว้ารู้ไหม...เราไปลำพูนเห็นต้นหว้า...มีชายหนุ่มคนหนึ่งเข้าไปแอบเอามือแตะลำต้นหันมาบอกว่า ลูกหว้าอยู่นี่....โถ.....

แล้วจะส่งซีดีไปให้ค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ  อ.ลูกหว้า ..
  • ถึงเราอ้วน ก็อ้วนน่ารักเน๊าะๆๆๆ
  • คุณต้อมกะซูซานมาเข้าชมรมด่วนจ้ะ เรามีสองชมรม
  • ชมรมตุ้ยนุ้ย(แต่น่ารัก) กะชมรมสาวโสด(แบบมีความหวัง)
  •  

    ขอสมัครควบทั้ง 2 ชมรมค่ะ  แฮ่ะ ๆ ๆ  คุณสมบัติต้อมครบถ้วนไม่ขาดตกบกพร่องค่ะ  ^_^

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ น้องอ.ลูกหว้า
    แวะมาทักทายช้าไปหน่อย ^ ^ ไม่เป็นไรดอกเนาะ คนกันเอง เคยร่วมห้องกันมาแล้วนิ ^ ^

    ถึงบ้านสบายดีแล้ว แต่งานท่าทางจะเยอะ อย่าลืมพักผ่อนเยอะๆ นะจ๊ะคนสวย เดี๋ยวแก้มจะไม่แดงนะเออ...

    คิดถึงค่ะ ^ ^

    เขียนเมื่อ 
    ขอสมัครแค่ชมรมแรกค่ะ ชมรมหลังไม่ยื่นใบสมัครเพราะมีว่าที่เจ้าของแล้วค่า น้องมะปรางรู้เรื่องอย่างละเอียดยิบ อุ้ยตายว้ายกรี๊ด พูดฟามลับออกไปได้ไง เหอๆๆ เดี๋ยวต้องมีคนมาต่อแหงมๆ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีจ้า

    ถึงบ้านเรียบร้อยแล้วหรอค่ะ

    งง ค่ะ ทำงานอยู่ดีๆ ไหง กลายเป็นข้าวผัดได้ค่ะ

    หุ่นกำลังงามนะจ้ะ

    เขียนเมื่อ 
    น้องซูซานจ๋า เราจะได้ไปงานแต่งน้องเร็วๆนี้รึปล่าวค่ะ จะได้จัดงาน เฮฮาศาสตร์ version งานแต่งงาน...รับรองงานนี้ความสุขท้วมท้นอีกงาน
    เขียนเมื่อ 
    P พี่แป๋วขา
    กะจะใช้ event หนูจัดงานเฮฮาศาสตร์เลยหรือคะ ว่าจะว่าจะมานานแต่ยังไม่ลงตัวซะที นี่ก็เปลี่ยนจากคนแรกที่วางแผนกัน ตั้งแต่ 8 ปีที่แล้ว จนเดี๋ยวนี้กลายเป็นคนที่สองก็ยังไม่มีวี่แวว หนูมันคนขี้กลัว ตัดสินใจยากค่ะ ฟามลับแตกอ่ะงานนี้ แย่ๆๆ
    เขียนเมื่อ 

    อิอิ.. มาแอบฟังคนคุยฟามลับกันในบันทึก อ.ลูกหว้า... ^ ^  อยากไปงานเลี้ยงฉบับเฮฮาศาสตร์ด้วยอ่ะ ความสุขคงท่วมท้นน่าดู ..... คงมีคนกอดเจ้าสาวเต็มแน่เลย ^ ^

    น้องลูกหว้า คะ สำหรับพี่แล้วขอสมัครชมรมแรก เพราะเห็นแล้วว่าสมาชิกจ้ำม่ำอย่างน่ารักมากค่ะ แต่สงกะสัยจะต้องอยู่ชมรมหลังด้วยค่ะ 5555

     

    เขียนเมื่อ 
    • กรี๊ดๆๆๆ หนูซูซาน
    • ไหงอาศัยบันทึกพี่มาเปิดเผยเรื่องความรักได้ไง
    • เห็นใจเจ้าของบันทึกบ้างนะน้องสาว
    • สวัสดีค่ะพี่ๆทุกท่าน
    • คิดถึงจริงๆค่ะ กำลังจะเขียนสักบันทึก่อนนอน
    เขียนเมื่อ 
    พี่ลูกหว้าขา ขออภัยที่มาเฉลยเปิดเผยฟามลับ ลืมมันซะ เอางี้พาพี่ลูกหว้าไปดูของดีดีฝ่า ไปชมโฉมเหล่าบล็อกเกอร์เจไดกัน http://gotoknow.org/blog/higher-edu/119445#351824
    เขียนเมื่อ 
    แหม งานนี้คงสนุกกันน่าดู  ใครบางคนคงได้ปล่อยแก่เต็มที่นะครับ อิอิ
    เขียนเมื่อ 
    • P  หนูซูซาน
    • ตามไปแย้ว
    • แหม..เท่ห์ๆ กันทั้งนั้น
    • ว่าแต่วิทยากรฝ่ายสาวๆบ้างหล่ะเหมือนใครบ้าง
    เขียนเมื่อ 
    • P น้องเทพ..น้องรัก
    • คิดถึงจ้ะ  แต่งานนี้ความลับเลยเปิดเผย
    • อุตส่าหร์แอ๊บแบ๊วมาซะนาน
    • หมดกัน  เจอรุ่นน้องม.ช.มาทักพี่รหัสอะไรคะ
    • โอ้โห..ห่างกะหนูสิบปี อิอิอิ...
    เขียนเมื่อ 
    • สวัสดีค่ะ อ.ลูกหว้า ..

    รู้สึกว่า คุณซูซานชิ่งงงชมรมสาวโสดไปแร่ะนะค  TT_TT  ใจร้ายเนอะ

     

    แต่ต้อมยังยืนยัน  นั่งยัน  นอนยัน  ตีลังกายัน  สมัครควบ 2 ชมรมเหมือนเดิม  จริง จริ๊งงงงงงง

    เขียนเมื่อ 
    • P  คุณต้อม..
    • หว้าขอเป็นสมาชิกชมรมแบบชั่วคราวก่อนค่ะ
    • ยังมีความหวังอยู่ค่ะ
    • คุณต้อมน่ารักออกค่ะ  อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจเลย ยังมีเวลาอยู่ค่ะ
    แผ่นดิน
    IP: xxx.153.189.1
    เขียนเมื่อ 

    นี่เป็นการจากลาอันรื่นรมย์ของชีวิต ...ที่ดูแล้วคลาสสิคเป็นที่สุด

    เขียนเมื่อ 
    • น้องพนัส..
    • ขณะเขียนบันทึกอยู่บนรถไฟ เหงาๆ
    • แต่ก็มีเพื่อนใน g2k  มาทักทาย   นักศึกษาก็ออนเอ็มมาทักทายตลอดทาง
    • มีเพื่อนใน g2k ก็โทรมาถามตลอดเส้นทางจนกระทั่งถึงบ้าน
    • แม้จะใช้เวลานานกว่าวิทยากรรายอื่นถึง 7 ชม. แต่ก็รู้สึกดีมากเลยค่ะ
    • ซึมๆบ้างเป็นบางครั้ง แต่ก็อบอุ่นยามมีคนทักทายมา