เรื่องของอับดุลลอฮฺ ต่อ

ต่อ ...เรื่องของอับดุลลอฮฺ
อับดุลลอฮฺ บินวะฮบฺได้กล่าวว่า ครั้งหนึ่งฉันและเพื่อนๆได้นั่งอยู่ในกลุ่มศึกษาของท่านอิมามมาลิก หลังจากละหมาดซุฮฺรี ในระหว่างที่มีการสอนฉันได้ลุกขึ้นจากกลุ่มและเดินไปยังมุมหนึ่งของมัสยิด และทำการละหมาด 2 รอกอะฮฺแล้วกลับเข้าไปนั่งในกลุ่มตามเดิม อิมาม มาลิกได้หันมายังฉันและถามว่า อิบนุ วะฮฺบ ท่านไปทำอะไร? อับดุลลอฮฺตอบว่า ฉันนึกขึ้นได้ว่าฉันยังไม่ได้ละหมาดสุนัตหลังละหมาดซูฮฺรี ฉันจึงลุกไปละหมาดและมันเป็นสุนัตมุอักกาดะฮฺ(เน้นหนัก) อิมาม มาลิก กล่าวว่า สิ่งที่ท่านลุกขึ้นไปเพื่อมันนั้นไม่ได้มีผลบุญที่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่ท่านลุกขึ้นจากมันหรอก”  ทั้งนี้เพราะการที่ท่านอับดุลลอฮฺลุกขึ้นไปละหมาดนั้นท่านก็ได้ผลบุญละหมาด และสิ่งที่ท่านสูญเสียจากความดีที่มีในความรู้ในช่วงนั้น (ซึ่งการสอนได้เริ่มต้นแล้วในขณะนั้น) ถือว่ามันมีผลบุญที่ยิ่งใหญ่กว่าการละหมาดของท่าน ถึงแม้จะเป็นละหมาดที่เป็นสุนัตมุอักกะดะฮฺ(เน้นหนักให้กระทำ) ก็ตาม  นี่คือการสอนการแบ่งเวลา การเปรียบเทียบให้ความสำคัญของแต่ละงานในแต่ละช่วงเวลา และสิ่งไหนควรมาก่อนมาหลัง  เวลาไหนควรทำอะไร ซึ่งสิ่งนี้เป็นส่วนหนึ่งที่เขาใช้เวลา19 ปีในการเรียนรู้จากอิมามมาลิก.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มีม มอย.

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า

หมายเลขบันทึก: 119789, เขียน: 15 Aug 2007 @ 14:24 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:55 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

ขอบคุณครับ ได้แง่คิดครับ