เขียนหน่อยหน่า

หลายวันมานี้ มีเรื่องยุ่งๆ หลายๆ เรื่อง ทำให้สิ่งที่ตั้งใจจะเขียนก็ไม่ได้เขียน... อีกทั้งคอมฯ ก็มีปัญหายังไม่ได้แก้ไขให้ควรแก่งานเช่นดังเดิม.... เพียงแต่เข้ามาเปิดดูๆ แล้วก็ผ่านไปเท่านั้น... ตอนนี้ว่าง แต่ก็ไม่มีอารมณ์จะเขียน จึงได้ตั้งหัวข้อเพื่อเป็นกำลังใจตัวเองว่า เขียนหน่อยหน่า...

ผู้เขียนแบ่งบันทึกออกเป็น ๑๐ บล็อก โดยตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องนั้นไปเรื่อยๆ แต่บางบล็อกก็หยุดพักไปนาน ตอนหลังก็เริ่มมีความคิดที่จะเขียนประเด็นใหม่ๆ จะเพิ่มบล็อกอีกก็เกรงจะเฝื่อเกินไป... ดังนั้น จะเห็นได้ว่า เรื่องทั่วๆ ไป ผู้เขียนมักจะอยู่ในบล็อก เรื่องเล่าจากในวัด ถ้าเกี่ยวกับวัดอยู่บ้าง...ส่วนที่คาบเกี่ยวกับพิธีกรรมก็จะไว้ใน เล่าเรื่องพิธีกรรม ... และเรืองที่ไม่ตรงกับประเด็นข้างต้นก็จะมาไว้ สนทนาธรรม  โดยถือว่า เรื่องใดก็ตามถ้าปรารภถึงธรรมก็จัดเป็นการสนทนาธรรมได้ทั้งนั้น.....

ส่วนบางบล็อกที่เขียนบ้างหยุดบ้างเพราะสาเหตุดังนี้ กล่าวคือ ในบล็อก ปรัชญาและศาสนา จะเขียนเรื่องยาวๆ เป็นตอนๆ ซึ่งเรื่องปรัชญามงคลสูตร เพิ่งจบไป และได้ตีพิมพ์รวมเล่มออกเผยแพร่ในงานทอดผ้าป่าที่ผ่านมา ซึ่งนั้นเป็นผลสำเร็จเรื่องแรกตั้งแต่ได้ใช้โกทูโนมา... ส่วนเรื่องใหม่คือ ทฤษฎีและปัญหาคุณธรรม ผู้เขียนก็ตั้งใจว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ เพื่อไว้พิมพ์ในโอกาสต่อไป....

บล็อก  การกระทำเหนือหน้าที่ ก็พักไปนาน... เฝ้ารอคอยผู้สนใจมาร่วมสนทนาด้วย แต่ก็แปลก พอเริ่มคุยก็มักจะไปออกเรื่องอื่นแล้วก็เลิกร้างไปก่อน... ตั้งใจไว้หลายเดือนแล้วว่าจะเขียน เรื่องกรณีของสืบ นาคะเสถียร กับการกระทำเหนือหน้าที่ แต่จะเริ่มใกล้ๆ ๑ ก.ย. เพื่อเป็นการรำลึกถึงวีรกรรมของสืบ นาคะเสถียร อีกครั้ง...

บล็อก  ตรรกศาสตร์ ก็นานๆ เขียนครั้ง โดยจะเขียนด้านทฤษฎีไปเรื่อยๆ และบางครั้งอาจเขียนเรื่องอื่นในประเด็นที่เกี่ยวข้องเมื่อมีเหตุการณ์มาสะดุดใจ ดังเช่นเรื่อง คดียุบพรรคกับตรรกศาสตร์ เป็นต้น....

บล็อก เล่าเรื่องภาษาบาลี นี้ แม้อาจเขียนได้ทุกวัน แต่หากเห็นว่ายังมีผู้เปิดอ่านไม่มากก็จะไม่เขียนเรื่องใหม่... อีกอย่างบล็อกนี้ ระยะหลังผู้เขียนต้องตรวจสอบเกือบทุกครั้งว่า คำนี้เคยเขียนไว้แล้วหรือไม่ และนั่นเป็นอีกข้อแก้ตัวที่ไม่เขียนในบางครั้ง...

บล็อก ปรัชญาปฏิบัตินิยม นี้ร้างมานานแล้ว สาเหตุแรกเพราะค้นหาประเด็นต่อความคิดที่จดไว้ในหนังสือไม่เจอ เมื่อขาดความมั่นใจก็เลยหยุดเขียนช่วงนั้น... พักหลังก็เลยขี้เกียจต่อยอด เพราะเรื่องที่สอนอยู่ตอนนี้ก็ไม่มีประเด็นที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรง... คงจะรอตอนปิดเทอมว่างๆ อาจได้ต่อยอดออกไป... อย่างไรก็ตาม บล็อกนี้ก็รอคอยผู้เข้ามาเยี่ยมชมหรือร่วมสนทนาด้วยเสมอ และโดยความยินดี....

บล็อก ปรัชญาโหราศาสตร์ นี้ก็ร้างมานานแล้วเช่นเดียวกัน อันที่จริงถ้าจะเขียนก็ยังคงเขียนได้เรื่อยๆ เพียงแต่รู้สึกว่าความซับซ้อนของเรื่องราวค่อยๆ ยากออกไป จะต้องมีรูปเข้ามาประกอบเพื่อจะได้เข้าใจง่ายยิ่งขึ้น... แต่ผู้เขียนไม่ถนัดเรื่องการใช้คอมฯ สร้างรูป จึงได้ทิ้งไว้อย่างนั้น เมื่อใดที่ผู้เขียนได้ฝึกหัดการสร้างรูปด้วยคอมฯ จนพอใช้การได้ ก็คิดว่าจะค่อยต่อยอดออกไป....

และสุดท้าย ปรัชญาในหนังตะลุง ก็ร้างแล้วเช่นเดียวกัน สาเหตุก็คือ ไม่ค่อยมีเวลาที่จะไปค้นคว้าหรือสนทนากับผู้มีความรู้ด้านหนังตะลุงอย่างจริงจัง... แต่ความตั้งใจในเรื่องนี้ก็ยังคงมีอยู่....

ก็เล่าเล่นๆ ทำนองพร่ำบ่นเป็นตัวหนังสือ ตามหัวข้อที่ตั้งไว้ว่า เขียนหน่อยหน่า