ท่านผู้อ่านครับ...ในสังคมมนุษย์เรานั้นก็นานาจิตจัง การที่คนเราอยู่กันมากปัญหาก็เกิดมีมากขึ้น ในเมืองใหญ่ ๆ ก็มีหลายคนบ่นว่าไม่อยากใช้ชีวิตอยู่เพราะมีมากมายปัญหาเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นค่าน้ำค่าไฟแพงขึ้น
กลางคืนคนปิดไฟกันเกือบหมดดูน่ากลัวเวลาเดินไปตามท้องถนนตอนสี่ห้าทุ่มเพราะทุกบ้านทุกคนเริ่มประหยัดไฟกัน แล้วยังมีโจรชุกชุมเหมือนยุงเลย
สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้บีบคั้นทางจิตใจก่อเกิดความเครียดเป็นทุกข์มีอารมณ์แปรปรวน บางคนเลยกลายเป็นคนเจ้าโทสะ โมโหง่าย หายช้าไปเลยก็มีเพราะสิ่งแวดล้อมก็มีส่วนทำให้เกิดอาการอย่างนั้นขึ้นมา
เมื่อมองเข้าหาหลักธรรมแล้วต่างฝึกตนให้เป็นคนใจเย็นมีเมตตาปรารถนาดีต่อกันและกัน
ถ้ารูว่าตนผิดก็ต้องขอโทษและไม่ควรโกรธตอบ เพราะไฟแห่งความโกรธนั้นมันเผาตนเองก่อนที่จะไปเผาคนที่เราโกรธ
ดังนั้นท่านผู้รู้จึงกล่าวแนะว่า…คนเราพึงชนะคนโกรธด้วยความไม่โกรธเถิด…ฮา ๆ เอิก ๆ
สวัสดีครับ คุณ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
อรุฎา นาคฤทธิ์
ด้วยความยินดีครับ ผมนึกถึงคำพระที่ว่า…โกรธคือโง่</div><div class="info">โมโหคือบ้า ไม่โกรธดีกว่า จะได้ไม่บ้าไม่โง่…</div><div class="info">ฮา ๆ เอิก ๆ</div><div class="info">ขอบคุณครับ</div>