คำว่า "ขอโทษ" นี่จะว่าง่ายก็ง่าย ยากก็ยาก มันติดอยู่อะไรกันนะ แต่แล้วเมื่อได้เอื้อน เอ่ย กันออกมาแล้ว ผมว่ารู้สึกได้ชัด ถึงบรรยากาศของการให้อภัย

             เมื่อเย็น พวกเราชาวหอสมุด พูดคุย DAR (During Action Review) กิจกรรมขนย้ายห้องสมุดกัน  โดย คุณวันเพ็ญมาช่วยทำกิจกรรม ซึ่งเราเคยพูดกันไว้ว่า เราอยากให้การพูดคุยกัน ก่อนทำงาน ระหว่างทำงาน และหลังทำงานเป็นวัฒธรรมการทำงานของเรา

 ทีมเสื้อแดง

           วันนี้เราเลือกพูดคุยกันที่โต๊ะอ่านหนังสือริมทางเดิน เหมือนเมื่อวาน แต่คราวนี้ผมเลือกที่จะนั่งตรงกลางไม่นั่งหัวโต๊ะ เพราะไม่อยากทำตัวเป็นประธานการประชุม และอยากฟัง มากกว่าพูด

              วันนี้สาวๆ หลายคนใส่สีแดง เราพูดแซวกันว่า วันนี้ที่เชิญพูดคุยกัน เพราะจะเปิดตัวว่าที่ บ่าว-สาว คู่ใหม่ของห้องสมุด 

ทำงานเป็นทีม 

             เราประเมินการทำงานในวันนี้กัน ว่าเป็นอย่างไรบ้าง พูดคุยกันหลายๆ เรื่อง รวมทั้งเรื่อง การปรับแผนการขนย้าย และการกระทบกระทั่งกันจากการทำงานหนัก เหนื่อย ล้า ทำให้เราใส่อารมณ์ ลงในคำพูดของเรา บางคนแซวผมว่าเมื่อวาน หลังประชุมกันแล้ว หลายคนมึนๆ ตึงๆ วันนี้ถ้าอาจารย์มาห้องสมุด อย่าลืมเอากาวใจมาด้วยนะ

           หลังจากที่เราร่วมมือร่วมใจกันในวันนี้ เราก็มาประเมินความรู้สึกกันอีกครั้ง รู้สึกว่าบรรยากาศในวันนี้ดีขึ้น ทีมเสื้อแดง เฮฮา ขึ้น หลังจากเราคุยกันอยู่ครึ่งชั่วโมงใกล้กลับบ้าน

 นาตยา

             แต่มีใครคนหนึ่ง พูดขึ้นมาก่อนที่จะเลิกคุยกันว่า "ผมว่าไหนๆ แล้วเราได้มาเปิดใจกัน เผื่อว่าใครที่ผิดใจกัน จะได้ขอโทษพูดคุยกันบ้าง" ในเมื่อเราได้มาเจอกันทั้งหมดแล้ว

         ผมก็เลย ว่าดีเหมือนกัน ใครอยากขอโทษใครไหมก่อนกลับ "เริ่มด้วยน้อยขอโทษทุกคนที่ใช้คำพูดแรงไปหน่อย" ตามด้วยหลายๆ คน พงษ์ศักดิ์ ขอโทษที่เข้าห้องจัดโต๊ะ นานไปหน่อย ผมขอโทษโหน่งที่ทำให้ผิดแผนไปบ้าง

         คำว่า "ขอโทษ" นี่จะว่าง่ายก็ง่าย ยากก็ยาก มันติดอยู่อะไรกันนะ แต่แล้วเมื่อได้เอื้อน เอ่ย กันออกมาแล้ว ผมว่ารู้สึกได้ชัด ถึงบรรยากาศของการให้อภัย  หลายคนปรบมือ ให้กับคนที่เอ่ย คำว่าขอโทษ หลายคนยิ้ม หลายคนบอกว่าน้ำตาจะไหล มิตรภาพกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว

                ผมว่าวันนี้เป็นอีกวัน อันควรค่าในการจดจำของบรรยากาศ ในการทำงานกับสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยนเรศวร