ทุ่งนี้ คือทุ่งแห่งความรัก
ทุ่งนี้, ยิ่งใหญ่นัก – รักยิ่งใหญ่
ทุ่งนี้ คือ ทุ่งแผ่นดินไทย
ทุ่งนี้ คือ ลมหายใจของแผ่นดิน
หมายเหตุ : 2 ภาพใหญ่ - ไม่ทราบที่มา
บทกลอนไม่ตกแต่ง, เป็นอารมณ์สด ๆ .... (ที่นึกได้ตอนขับรถ)
เชื่อว่าหลายท่านมีศักยภาพในการรังสรรค์ถ้อยคำ
โปรดกรุณาช่วยเป็นส่วนหนึ่งของการบันทึกถ้อยคำลงในภาพด้วยนะครับ !
แต่กลอนไม่เป็นค่ะ แต่เห็นทุ่งแล้วประมาณจะนึกว่าทุ่งนี้คือแหล่งอาหารอันสมบูรณ์ ไม่อดอยากอะไรประมาณนี้ค่ะ แต่งให้หน่อยซิค่ะ…ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณน้อง...แผ่นดิน
ขอบคุณค่ะที่ทำให้นึกถึงเรื่องแก่ เมื่อยามเก่า
ชมภาพ..เคล้ากลอนแล้ว..สุขสงบอย่าบอกใครเชียว
บรรยากาศในภาพดีจังค่ะ...เย็นตาเย็นใจ..
สวัสดีครับพี่พนัส
ไม่ว่าสองภาพนี้จะแตกต่างกันที่สถานที่ และเวลานำเสนอ แต่ก็อยู่ผืนแผ่นดินไทยครับ
เข้ามาซึมซับความสุขสงบให้จิตใจ..ในเวลาเหนื่อยล้าค่ะ..ขอบคุณนะคะ..
สวัสดีคะคุณพนัส
เปิ้ลเองจากมูลนิธิกองทุนไทย ไม่รู้จำกันได้หรือป่าว เจอกันตอนงานมอบข้าวที่อุตรดิตถ์อะ เป็นไงบ้างคะสบายดีหรือป่าว พอดีแวะเข้ามาอ่านบล็อค ก็เลยเข้ามาทักทาย
สวัสดีครับ ครูอ้อย <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
สิริพร กุ่ยกระโทก
</div><ul>
</ul>
สวัสดีครับ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
คุณครูแอ๊ว
</div><div class="info">ภาพในทำนองนี้ สื่อสะท้อนถึงความเรียบง่าย สมถะ ..และงดงามเสมอ เฉกเช่นเดียวกันก็สะท้อนถึงความเป็นชีวิตที่ผ่านการกรำงานมาอย่างหน่วงหนัก ผมก็ได้ภาพเหล่านี้แหละครับเยียวยาและปลุกปลอบวิญญาณของตนเอง …</div><div class="info">ต่อให้ประเทศชาติก้าวไปสู่สังคมอุตสาหกรรมมากแค่ไหน แต่คนส่วนใหญ่ยังเป็นเกษตรอยู่วันยังค่ำ เพียงแต่ว่า วันนี้คนส่วนใหญ่ที่ผมกล่าวถึงนั้นจะทำนาและไถหว่านชีวิตในทุ่งข้าวเหมือนเดิมหรือเปล่าเท่านั้นเอง</div><div class="info">ผมมีรากเหง้าชีวิตและวัฒนธรรมชีวิตในทุ่งนา.. และยังหวนคิดถึงภาพเหล่านี้อย่างไม่รู้จบ …</div><div class="info">…..</div><div class="info">ขอบคุณครับ</div>
- - - -
สำหรับเรื่องมิตรภาพ ผมเดินทางไปเมืองหลวง ได้พบกับเพื่อนรักชาวblog คนหนึ่ง ในบทสนทนาเราพูดถึงคุณพนัสในหลายๆครั้งครับ
ที่ มิตรภาพที่ค้นพบ มิตรภาพคนเขียนบันทึกGotoknow : ร้านหนังสือ ร้านกาแฟและมิตรภาพ
ความรู้สึกครั้งนี้เหมือนผมพบคุณพนัสครั้งนั้นเลยครับ
ขอบคุณครับ
มองผ่าน ทุ่งออกไป ไกลโพ้น
อ่อนโยน ยิ่งใหญ่ นักหนา
เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก ทำนา
คงคุณค่า ให้คน ทำกิน
ทำร้าย ทำลาย กันอยู่
ทั้งรู้ ไม่รู้ เป็นนิจสิน
เนรคุณ ผืนน้ำ แผ่นดิน
นับวัน จะหมดสิ้น แล้วทุ่งงาม.
สวัสดีครับ น้องแจ็ค <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
กัมปนาท อาชา (แจ๊ค)
</div><div class="info">ประเทศไทย หรือผืนแผ่นดินไทย คือ ลมหายใจของผู้คน ความสมานฉันท์คือกลไกสำคัญที่จะทำให้แผ่นดินไทยกลับมาสู่ความเป็นปีกแผ่นและหนึ่งเดียว …</div><div class="info">เราคงไม่สิ้นหวังกับกลไกนั้น แต่อีกนานมั๊ยล่ะ…</div><div class="info">หรือความสมานฉันท์ ไม่มีขีดจำกัดของความอดทนเลยหรือ …</div><div class="info">ขอบคุณครับ… </div>
คงเป็นเพราะอยู่ในร้านเนทเลยไม่มีสมาธิรึปล่าวค่ะ … ไม่เป็นไรค่ะ พี่รออ่านได้ค่ะ
สวัสดีครับ
เข้ามาซึมซับความสุขสงบให้จิตใจ..ในเวลาเหนื่อยล้าค่ะ..
......
ทุ่งนี้ เป็นทุ่งแห่งรัก
เชิญหัวใจมาพักผ่อน
ให้ความฝันได้พักนอน
ทุ่งแห่งอักษรจะกล่อมบรรเลง
....
สวัสดีครับ คุณเปิ้ล
คุณเปิ้ลสบายดีนะครับ, ผมเองช่วงนี้ภาระงานล้นหลาม ปลีกเวลามาสู่โลกส่วนตัวของตนเองก็ลำบากเต็มกลืน
เรื่องราวที่กิ่งเคียน คือ ความประทับใจที่ผมไม่เคยลืม, คนที่นั่น, และพี่เลี้ยงผู้อารีอย่างกองทุนไทยและนิสิต มมส คือเรื่องเล่าที่ผมนำมาบอกกล่าวต่อผู้คน
ทุกวันนี้ยังเจอะเจอกับ "ต่อ" สม่ำเสมอ แต่อู๊ดดี้, มิ๊กกี้ ไม่ค่อยได้เจอกัน และพวกเขากำลังทำงานใหญ่ด้วยการปกป้องสิทธิของนิสิต ...
ล่าสุดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมก็ยังได้ถามน้อง ๆ ว่า ขณะนี้ที่กิ่วเคียนเป็นอย่างไรบ้าง ...
คิดถึงที่นั่นและยังอยากไปที่นั่นอีกสักครั้ง
....
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมเยียน.... ผมเป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ
สวัสดีครับ คุณเอก <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
</div><div class="info">วันนี้ในช่วงที่เดินทางกลับ, ผมเลือกที่จะนั่งรถในตอนกลางวัน เพื่อที่จะมีเวลาในการดูวิวตามริมทางของการสัญจร … และไม่ผิดหวัง ผมมีโอกาสได้ดูทุ่งนาและทุ่งร้างอยู่อย่างมากมาย … </div><div class="info">ขณะเดียวกัน, ผมก็มีโอกาสได้อ่านหนังสือที่ตนเองอยากจะอ่าน, ผมซื้อมาหลายเล่ม แต่ถือขึ้นไปอ่านเพียงสามเล่มเท่านั้น ซึ่งไม่ลืมที่จะแบ่งปันให้คนข้าง ๆ ได้อ่านด้วย</div><div class="info">….</div><div class="info">บางทีท้องทุ่งก็เรียกขานให้เรากลับไปที่นั่นอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะภาพฝันแห่งท้องทุ่งในอดีตที่ไม่มีวันหวนกลับมาสู่เราได้อีก ซึ่งเมื่อเพ่งนึกอย่างเงียบสงบ ผมสัมผัสและรับรู้เสมอว่า … ทุ่งของวันวานเรียกขานผมอยู่อย่างต่อเนื่อง</div><div class="info">….</div><div class="info">ผมยังรู้สึกราวกับว่าก้าวไม่พ้นทุ่ง ก้าวไม่พ้นคันนาเอาเสียเลย , </div><div class="info">เรื่องราวของท้องทุ่งเป็นอีกเรื่องราวหนึ่งที่บอกกับผมว่า … ผมเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น ไม่ใช่ที่นั่นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม -</div><div class="info">…..</div><div class="info">ดีใจด้วยนะครับในการไปเยือนกรุงเทพฯ อย่างอบอุ่น ส่วนผมเปลี่ยวเหงาเหลือเกิน </div><div class="info">….</div><div class="info">โชคดีครับ -</div>
สวัสดีครับ
อ่อนโยน ยิ่งใหญ่ นักหนา
เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก ทำนา
คงคุณค่า ให้คน ทำกิน
ทำร้าย ทำลาย กันอยู่
ทั้งรู้ ไม่รู้ เป็นนิจสิน
เนรคุณ ผืนน้ำ แผ่นดิน
นับวัน จะหมดสิ้น แล้วทุ่งงาม
สวัสดีครับ อ.แป๋ว <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
paew
</div><div class="info">
เป็นจริงดังที่ อ.แป๋ว ตั้งข้อสังเกต คือ การไม่มีสมาธิ ซึ่งร้านเน็ตก็เป็นสถานที่ซึ่งค้นหา หรือทำสมาธิได้ยากจริงแหละครับ โดยเฉพาะที่ต้องมานั่งขีด ๆ เขียนๆ คงลำบากน่าดู
เอาเป็นว่าผมติดไว้ก่อน , และรับปากว่า จะกลับมาแต่งให้แน่นอนครับ ...
....
กรุงเทพฯ ช่างเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยความแปลกเปลี่ยวและหลากรูปรสกลิ่นเสียงเสียเหลือเกิน ...
....
ผมไม่คุ้นเคยเอามาก ๆ ....
</div>
สวัสดีครับ อ.แป๋ว <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
paew
</div><div class="info">ตอนนี้ผมใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นในร้านเน็ตที่กรุงเทพฯ เป็นครั้งแรกเลยครับที่เข้าร้านเน็ต… ตื่นเต้นมาก เสียงการรบราฆ่าฟันจากเกมส์ต่างๆ กระหึ่มทั่วห้อง</div><div class="info">ทุ่งนี้ คือ ทุ่งแห่งชีวิต</div><div class="info">เนรมิตสรรพชีวิตให้เติบใหญ่</div><div class="info">ไม่แบ่งแยกชนชั้น - ชนิดใด</div><div class="info">ทุ่งนี้ คือ ผู้ให้ทุกท่วงที</div><div class="info">ให้ชีวิตให้ปรัชญาคุณค่าชีวิต</div><div class="info">บางครั้งดูน้อยนิด แต่ยิ่งใหญ่</div><div class="info">ทุกฤดูกาล, เนิ่นนานสักปานใด</div><div class="info">ทุ่งนี้, เป็นผู้ “ให้” ไม่เปลี่ยนแปลง</div><div class="info">….</div><div class="info">เขียนไม่ได้เลยครับอาจารย์แป๋ว… สมองมึน ๆ ยังไงบอกไม่ถูก เอาไว้มีสมาธิดี ๆ จะกลับมาแต่งให้ใหม่นะครับ -</div><div class="info">ขอบพระคุณครับ</div><div class="info">….</div><div class="info">มาแก้ไขหลังจากพิมพ์ผิด แต่ตรวจทานไม่เจอครับ</div>
สวัสดีครับ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
ก้ามปู
</div><ul>
</ul>