สวัสดีครับ
มองผ่าน ทุ่งออกไป ไกลโพ้น
อ่อนโยน ยิ่งใหญ่ นักหนา
เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก ทำนา
คงคุณค่า ให้คน ทำกิน
ทำร้าย ทำลาย กันอยู่
ทั้งรู้ ไม่รู้ เป็นนิจสิน
เนรคุณ ผืนน้ำ แผ่นดิน
นับวัน จะหมดสิ้น แล้วทุ่งงาม
อ่อนโยน ยิ่งใหญ่ นักหนา
เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก ทำนา
คงคุณค่า ให้คน ทำกิน
ทำร้าย ทำลาย กันอยู่
ทั้งรู้ ไม่รู้ เป็นนิจสิน
เนรคุณ ผืนน้ำ แผ่นดิน
นับวัน จะหมดสิ้น แล้วทุ่งงาม
....
ขอบพระคุณอาจารย์มากครับที่กรุณามาช่วยแต่งกลอนบรรยาภาพเหล่านี้
"ทุ่งงาม" เป็นคำที่งดงามทั้งคำและความหมาย ไม่ว่าทุ่งนี้จะอิ่มฝน, เขียวงาม, เรืองรองด้วยรวงข้าวอันอร่ามเหลือง หรือแม้แต่แห้งโหยในหน้าแล้ง แต่ทุ่งก็ยังเป็นทุ่ง ซึ่งหมายถึง "ทุ่งงาม" อยู่วันยังค่ำ
ชั่วนาตาปี, ทุ่งไม่เคยเปลี่ยนแปลงสถานะของการเป็นผู้ให้
...
ขอบพระคุณครับ