เมื่อวันที่ 4-5 มิถุนายน 2550 ที่ผ่านมา ดิฉันได้มีโอกาสเข้ารับการอบรมซึ่งจัดโดยสถาบันพระปกเกล้า ร่วมกับ กพร (คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ) ที่โรงแรมแห่งหนึ่งหน้า มหาวิทยาลัยรามคำแหง และจากห้องพักของโรงแรมแห่งนี้ สามารถมองเห็นคลองแสนแสบ ซึ่งในช่วงเช้าๆจะมีเรือเมล์ คอยรับส่งผู้โดยสารด้วยค่ะ
การอบรมครั้งนี้เป็นการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่อง การบริหารราชการจังหวัดแบบมีส่วนร่วม ให้กับผู้ที่จะไปเป็น พี่เลี้ยง หรืออาจารย์ที่ปรึกษา ให้กับจังหวัดในการทำโครงการแบบมีส่วนร่วมของประชาชน โดยเลือกใช้ยุทธศาสตร์ของจังหวัด เรื่องใดเรื่องหนึ่งมาทำก่อน เพื่อให้จังหวัดนำเทคนิค วิธีการ ในการทำให้ประชาชนมีส่วนร่วมไปใช้ในการบริหารจังหวัดแบบมีส่วนร่วมในปีงบประมาณต่อไป เพราะการทำงานที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องได้มีส่วนร่วมด้วย จะทำให้เกิดความร่วมมือกันของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมากขึ้น
การมีส่วนร่วมนั้น ได้แบ่งออกเป็น 5 ระดับคือ
1. การให้ข้อมูลข่าวสาร (Inform) เป็นการให้ข้อมูลข่าวสารแก่ประชาชน
2. การรับฟังความเห็น (Consult) เป็นการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการทำงาน และต้องนำความคิดเห็นมาเป็นแนวทางในการปรับปรุงด้วย
3. การเข้าเกี่ยวข้อง (Involve) เป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมหรือเกี่ยวข้องในกระบวนการกำหนดนโยบาย การวางแผน และวิธีทำงาน
4. ความร่วมมือ (Collaboration) เป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมมีบทบาทเป็นหุ้นส่วนหรือภาคีในการดำเนินกิจกรรม
5. การให้อำนาจประชาชน (Empower) เป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนมีบทบาทเต็มในการตัดสินใจ หรือให้เป็นเจ้าของโดยรัฐเป็นผู้สนับสนุนเท่านั้น
การอบรมในครั้งนี้นอกจากจะได้ความรู้และเทคนิคเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมแล้ว ดิฉันยังมีนัดกับมิตรรักชาวบล็อกอีก 4 ท่าน ที่สนามบินดอนเมืองก่อนการเดินทางกลับ แต่น่าเสียดายว่าอีก 2 ท่านติดภารกิจกะทันหันเลยไม่สามารถมานั่งคุยกันก่อนกลับบ้านได้ จึงได้พบมิตรรัก 2 ท่าน ที่น่ารักและอบอุ่นดังภาพค่ะ
คลองแสนแสบ
<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">น้องอึ่งอ๊อบ (คุณสมพร จาก มช)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p> 
<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">คุณจิ๊บ (คุณเมตตา จาก มอ)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> 
</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>
สวัสดีครับ
วันหลังจะขอช่วยติวเรื่องกพร.
เพราะไปญี่ปุ่นมาจึงขาดประชุม
เห็นรูปเกาะเกี่ยวพันกันอย่างน่ารักทั้งหนูแป๋วกะคุณอิ่งอ็อบและคุณเมตตา ซบกันไปมา กพร.จะว่าเอาไหมนี่?
สวัสดีค่ะ พี่แป๋ว
หนูแป๊ด คงเป็นหนึ่งในสอง ที่พลาดโอกาสนี้
อย่างงี้ต้องร้องเพลง "ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน"
ภาพคลองแสนแสบในมุมนี้ สวยมากเลยค่ะ น้ำในคลองคงจะสะอาดและสวยใส กว่าเดิมแล้วใช่ไหมค่ะ
ดูมุมสูงของคลองแสนแสบนี่สวยดีนะคะ ต้องตามไปพิสูจน์กลิ่นในระดับล่างด้วยค่ะ ถึงจะได้ฟิลด์ อาจารย์มาประชุมนี่เฉียดออฟฟิศของ Little Jazz เลยค่ะ ออฟฟิศอยู่ทาวน์อินทาวน์นี่เอง (เข้าทางซอยบดินทร์เดชาได้)
สวัสดีค่ะคุณแป๋ว....
ขอบคุณค่ะ
Ohayo gozaimasu paew sensei,
ขอบคุณมากครับกับความรู้ที่นำมาแบ่งปัน
2-3 วันก่อน ร่วมต้อนรับตัวแทนจาก บริษัทจากเกาหลี ที่มาทำ MOU กับคณะเกษตรฯของมหาวิทยาลัย มีท่านรองอธิการบดี รศ.ดร.นงเยาว์เป็นแม่งาน .. เรื่องนมแพะน่าสนใจมากครับ ดู Presentation ของทางเกาหลีแล้ว คิดถึง paew sensei มากครับ
เรื่องดีใจที่ได้พบและถ่ายภาพกับ Blogger ตามที่กล่าวมา บอกก็ได้ว่า ผมก็ได้ทำสิ่งเดียวกัน แถมได้พบมากกว่านั้น นอกจาก คุณเมตตา คุณสมพรแล้ว ยังมีคุณหนู รัตติยา ท่านดร.วิบูลย์ ท่าน Beeman และท่าน Panda อีกด้วยครับ แต่พบหน้างานครับ ไม่ใช่ที่ Airport รูปถ่ายอยู่ในมือถือ ยังไม่ได้ Load ออกมาครับ ..
ขอบคุณมากครับท่านอาจารย์แป๋ว แล
ตายจริง..ดิฉั้นซบซะตาหวานพริ้งขนาดนั้น...เขินจัง...อ.แป๋ว น่ารักมากค่ะ เล่าให้เราฟังถึงบรรยากาศสดๆ ในการประชุม ที่ กพร. แต่เรามิได้เล่าบรรยากาศที่ มิราเคิล...พาลจะออกนอกเรื่องชวนกันเที่ยวอยู่เรื่อย..อิ..อิ...การเป็นกัลยาณมิตรใน gotoknow ก็ดีค่ะ ได้บริหารจิต...ผูกมิตรข้ามมหาวิทยาลัย...ผจญภัยในโลกกว้าง...เติมพลังงานในไซเบอร์...นัดเจอเป็นครั้งคราว...ฯลฯ...กลับบ้านก่อนนะคะ..เด๊ยวคุณหนูสองคนที่บ้านบ่นค่ะ..bye
สวัสดีค่ะ
ไปสัมนามานี่เอง เลยดุหายไป เข้าไปตามที่บล็อกก็ไม่พบค่ะ
ภาพมุมสูงสวยมากค่ะ ฝีมือจริงๆ แต่ไม่ยักมีกลิ่นด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ อ.แป๋ว
มา กทม.ไม่ยอมบอกให้รู้บ้างเลย ช่วงนี้ยุ่งๆ หลายอย่าง เพราะเริ่มไปสอนหนังสือวันเสาร์ ขนาดสอนแค่วิชาเดียว รู้สึกว่าต้องเตรียมการหลายอย่าง ไม่ค่อยมีเวลามาเยี่ยมสมาชิกใน G2K เลยค่ะ
สวัสดีครับ
ดูเหมือนนานไม่น้อยที่ไม่มีโอกาสเข้ามาเยี่ยมเยียนแต่ก็เชื่อว่าอาจารย์รับรู้ได้ว่าผมระลึกถึงเสมอ
ภาพคลองแสนแสบเป็นภาพที่มีเสน่ห์ในทุกยุคสมัย จากขวัญ - เรียม, เรือแจวธรรมดามาสู่เรือยนต์ ผมมองว่าไม่สิ้นมนต์ขลัง ถึงแม้ท้องน้ำจะอับเน่า แต่เรื่องเล่าต่าง ๆ ยังไม่จางไปจากความทรงจำของผม
อดคิดถึงเรื่อง "แผลเก่า" ที่ไม้ เมืองเดิม เขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว ..รวมถึงภาพยนตร์และละครอีกหลายเวอร์ชั่นที่ตรึงใจผมอย่างไม่รู้จาง
....
ภาพเกี่ยวกอดของพี่เมตตาและพี่อึ่งอ๊อบ มีชีวิตและมีเสียงหัวเราะอยู่ในนั้นอย่างแจ่มชัด
ต้องขออภัยสำหรับข้อคิดเห็นของผมก่อนหน้านี้ เนื่องจากจริงๆได้พิมพ์จบแล้ว แต่พอกด ตกลง บันทึก เว็บก็ล้ม
ได้เห็นพี่สมพร และพี่เมตตาแล้วก็ปลื้มใจแทนนะครับ
สำหรับถ้าพูดถึงสถาบันพระปกเกล้า แล้ว คงนึกถึงมิติที่เกี่ยวข้องการปกครอง หรือการเมือง
แต่อย่างไรผมว่าสำหรับการมีส่วนร่วมนั้นทุกมิติต้องการสิ่งนี้มาก ไม่ว่าการเมือง การศึกษา เศรษฐกิจ เพราะถือเป็นปัจจัยแรกของการนำไปสู่ความสำเร็จครับ และเป็น 1 ในธรรมภิบาล
และตอนที่ UKM10 นี้ การมีส่วนร่วม เป็นปัจจัยของความสำเร็จในเกือบทุกเรื่องเล่าเลยครับ
สวัสดีทุกท่านค่ะ ... สบายดีทุกท่านนะค่ะ
ด้วยความยินดีค่ะอาจารย์ จะให้ติวเมื่อไหร่แจ้งได้เลยค่ะ ทันทีค่ะ แต่เร็วๆ ก็ดีนะค่ะไม่งั้น ลืมค่ะ....กพร ไม่ว่าค่ะ เพราะปิดการสัมมนาไปแล้ว อีกอย่างนางแบบทั้งสาม น่ารักมาก กพร ว่าไม่ลงค่ะ...ยิ้ม ยิ้ม
น้องชายขจิต สบายดีนะค่ะ คือนอนที่ชั้น 16 ค่ะ เวลาขึ้นลงลิฟท์ก็หวาดเสียวเหมือนกันค่ะ แต่มุมสูงแบบนี้สวยดีค่ะ ... ใครๆ ก็ชมว่านางแบบน่ารัก...น้องอึ่งอ๊อบ คุณเมตตาเห็นด้วยมั้ยค่ะ?
พี่อาจหายไปบ้างนะค่ะช่วงนี้ แล้วค่อยคุยกันนะค่ะ ... ขอบคุณค่ะ
น้องแป๊ดขา เสียดายมากเลยค่ะที่ไม่ได้กอดน้องแป๊ด ... จากชั้น 16 ของโรงแรม เห็นได้ชัดเจนค่ะว่า น้ำในคลองแสนแสบ...สีดำค่ะ
ไม่ทราบเลยค่ะ ว่าอยู่ใกล้ๆ ออฟฟิสของน้อง susan ไม่งั้นแวะไปทักทายแล้วค่ะ แต่จะว่าไปพี่ก็คงไปไม่ถูกค่ะ เพราะไม่คุ้นเคยกับ กทม เลยค่ะ ... แต่ถ้าใกล้ๆ แบบนั้นคงโทรถามทางโดยไม่หลงทางใช่มั้ยค่ะ...ยิ้ม ยิ้ม ... เสียดายไม่ได้พิสูจน์กลิ่นค่ะ
อยู่ใกล้ๆ โรงเรียนพี่อ้อยหรอค่ะ...แล้วที่โรงเรียนได้กลิ่นคลองรึปล่าวค่ะ ตอนเช้าๆ เห็นเรือวิ่งน้ำกระจาย สงสัยค่ะว่าโอกาสที่น้ำดำๆในคลองจะกระเด็นถูกคนในเรือมีรึปล่าวค่ะ...
เกาหลีกับญี่ปุ่นนี่คล้ายๆกันใช่มั้ยค่ะอาจารย์...นมแพะน่าสนใจค่ะ อยากมีโอกาสไปเกาหลีบ้างค่ะ...ฝากความระลึกไปยังท่านอาจารย์นงเยาว์ด้วยค่ะ....บังเอิญว่างานมาชนกัน ก็เลยทำให้ไม่มีโอกาสเข้าสัมมนา KM ของ สคส ค่ะ ไม่งั้นคงได้ถ่ายภาพกับอาจารย์นะค่ะ Kondo aimashou NE!
เห็นด้วยมากๆค่ะน้องแจ๊ค ว่าการมีส่วนร่วม ต้องเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในทุกๆ มิติ พี่คิดว่าปัจจัยแรกของความร่วมมือ คือการมีส่วนร่วมค่ะ เมื่อมีส่วนร่วม จะทำให้เกิดความรู้สึกของความเป็นเจ้าของตั้งแต่แรกก็จะทำให้เกิดความร่วมมือในการทำงานต่อเนื่องมาค่ะ...จริงๆ แล้ววัตถุประสงค์ของการมีส่วนร่วมพี่คิดว่าคือใจที่จะตระหนักถึงความเป็นเจ้าของ ความรับผิดชอบ และความร่วมมือที่จะเกิดขึ้นต่อมามากกว่า ... การมีส่วนร่วมจึงเป็นอุบายเบื้องต้นค่ะ...ไม่ทราบว่าพี่เข้าใจผิดรึปล่าว....
พี่ก็เห็นจากรูปค่ะว่าคุณเมตตา ตาหวานมากเลยค่ะ...วันนี้ดีใจ อบอุ่น และสบายใจมากๆ เลยค่ะที่ได้พบน้องผู้น่ารักทั้งสองท่าน ... พี่แทบจะแย่งเวลาคุยๆ ต้องขอบคุณมากๆค่ะ ที่ไม่เบื่อฟัง...(คิดว่า...ยิ้ม ยิ้ม)
ชอบจังเลยค่ะกับคำกล่าวที่ว่า...การเป็นกัลยาณมิตรใน gotoknow ...ได้บริหารจิต...ผูกมิตรข้ามมหาวิทยาลัย...ผจญภัยในโลกกว้าง...เติมพลังงานในไซเบอร์...นัดเจอเป็นครั้งคราว...
ขอบคุณมากค่ะ พี่ sasinanda ช่วงนี้มีภารกิจที่ทำให้แวะมาเยี่ยมเยือนกันในบล็อกได้ไม่สม่ำเสมอค่ะ แต่คิดถึงทุกๆท่านเสมอค่ะ ... ถ้าแป๋วสามารถเอากลิ่นมากได้ บันทึกนี้คงไม่มีใครมาเยี่ยมแน่ๆ ค่ะ....
คุณส้มขยันจังเลยไปสอนวันเสาร์ด้วย คุณส้มสอนวิชาอะไรค่ะ ไว้โอกาสหน้าถ้าพี่ไปกรุงเทพฯแล้วจะกริ้งกร่างไปคุยนะค่ะ...
พี่เองช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้แวะไปเยี่ยมคุณแผ่นดินเลยค่ะ เพราะเปิดเทอม ก็ทำให้วุ่นวายกับการสอนดีเหมือนกันค่ะ ... สมัยก่อนขวัญ-เรียมดำน้ำ พลอดรักกัน แต่สมัยนี้ถ้าดำลงไปคงไม่ได้โผล่แน่ๆ เลยค่ะ ... ภาพนี้ทำให้คิดถึงภาพของคุณแผ่นดินที่ถูกรุมเมื่อคราวไปบ้านพ่อครูบารึปล่าวค่ะ...ยิ้ม ยิ้ม
สวัสดีครับอาจารย์
ได้ยินชื่อ ก.พ.ร. แล้ว แหยงๆ ครับ 55 พึ่งรวบรวมรายงานผลรอบ 9 เดือน (ไตรมาส 3) ส่งไปมหาวิทยาลัยเสร็จครับ วุ่นอยู่ 2 อาทิตย์เลย
รูปถ่ายอาจารย์องค์ประกอบสวยเหมือนเดิมครับ สมัยเรียนมัธยม เคยใช้บริการคลองนี้อยู่ช่วงนึงครับ ขึ้นจากสะพานหัวช้าง มาลงตรงผ่านฟ้า ไม่ค่อยสะดวก แต่รวดเร็วครับ