บุรุษผู้หนึ่งขวนขวายไปเรียนวิชาล่ามังกร
เมื่อเรียนจบไม่มีมังกรจะให้ล่า
เรียนวิธีจับปลาในลำธารหน้าบ้านยังมีค่ากว่าวิชาล่ามังกร
ฝูงชนทั้งหลายพยายามเรียนรู้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องตนเอง
เรียนรู้วิธีควบคุมจรวด แต่ไม่รู้วิธีควบคุมใจตนเอง
เรียนรู้วิถีโคจรของดวงดาว แต่ไม่รู้วิถีเปลี่ยนแปรของอารมณ์ตัวเอง
เป็นผู้รอบรู้วิชาการชั้นสูงทุกชนิด แต่หาความสุขใจไม่ได้
เป็นผู้ฉลาดเฉลียวในสรรพวิชาการ แต่โง่แสนโง่ในเรื่องตัวเอง
สุนัขตัวหนึ่งเรียนรู้วิชาบิน
งูตัวหนึ่งเรียนรู้วิชาเดิน
ยิ่งรู้ไปก็ยิ่งไกลตัวเอง ไกลธรรมชาติของตัวเองมากขึ้น
คนไร้ค่าที่รอบรู้สารพัด มีมากมายในโลก
ดับทุกข์ไม่ได้คือไร้ค่า
หาความสุขใจไม่ได้ คือโง่เขลา