เวลาค่อนคืน ผ่านไปเพื่อประโยชน์อันใด

      เคยหนาวเหน็บ …เย็นจน …เจ็บเข้าไปในขั้วหัวใจบ้างไหม…บางคนมีผ้าห่มอุ่นๆห่มอยู่กับครอบครัว…แต่เด็กๆชาวเขา …เด็กในชนบทอย่างเราไม่มี…เพียงกองไฟก็อุ่นได้ไม่นาน ลมหนาวกระโชกมา…หนาวเหลือเกิน…อยากให้คืนที่หนาวเหน็บผ่านไปเร็วๆจังเลย…สงสารแต่น้อง…ไม่มีผ้าห่มทำไมชะตาเรามันช่างอาภัพนัก…พ่อจากไปตั่งแต่ยังเด็ก…แม่ทำงานหนัก…คนเดียว…ดิน…ฟ้า…ช่างไม่ยุติธรรมเลย…สงสารเราเถอะ…เพียงผ้าห่มสักผืน…เสื้อสักตัวอุ่นๆเราก็ไม่มี…หนาวจัง…น้องตัวสั่นงกๆ …เสียงยายไอ…หนาวครั้งนี้ทรมานเหลือเกิน….สงสารหนูเถอะ…ช่วยให้หนูพ้นไปจากคืนอันหนาวเหน็บนี่….เร็วๆเถอะ…เมตตาหนูนะ… ขอเสื้อสักตัวให้น้อง…ขอผ้าห่มสักผืนให้ยาย…หนูไม่เป็นอะไร..หนูทนได้…สงสารน้องและยาย… น้องจ๋า …ยายจ๋า…ใกล้จะสว่างแล้ว….ตอนเช้าผู้ใหญ่ใจดีจะมา…. 

 ขอบคุณ 

แรงบันดาลใจจากน้องจตุพร+ประสบการณ์ที่ได้ไปเห็น

บริจาคที่ วัดพระธาตุจอมแจ้งตำบลทุ่งยาวอ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ๕๘๑๓๐โทร ๐๕๓ ๖๙๘๒๐๙

หรือ ที่....จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร๑๙ หมู่ ๓ ตำบลทุ่งยาว อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ๕๘๑๓๐(เป็นสิ่งของ เสื้อผ้า ผ้าห่ม อุปกรณ์กันหนาว ขนม สมุด หนังสือ และของเล่นเด็ก ยกเว้น ทรัพย์ที่เป็นเงินครับ) 

ปล. ผมอยู่ชายแดนตั้งแต่วันที่ 21 ธค. ใช้Internetไม่ได้ถ้าผมไม่ได้ตอบคำถามหรือไปทักทายใครอย่าน้อยใจไปนะครับ…