ทหารไม่ว่า ผู้รอด หรือผู้ตายในสนามรบ ล้วนมีคุณต่อบ้านเมือง

   วันนี้พอมีเวลา อยู่ตามลำพัง ทำให้คิดจะนำบทความที่มีประโยชน์ต่อตนเอง และสังคม มาให้หวลคิดถึงกัน

จึงมาTag คิดถึง อีก 1 ท่าน

 บันทึกที่ประทับใจอ่านแล้ว ทำให้รู้สึก ถึงจิตใจเจ้าของว่า ท่านรู้สึกอย่างไร กับสัญญลักษณ์ที่สร้างมาให้ชนรุ่นหลัง ได้ระลึกถึงผู้เสียสละ หมู่คณะของท่าน ที่ถูกจัดวาง เหมือนไม่อยากให้ใครรู้ ใครเห็น

ชื่อบันทึก นี้ สังคมอัตตลักษณ์

ของท่านเอกชัยP

    มาฟังท่านว่าค่ะ

อนุสรณ์ของคนที่จากไปแล้ว

"สงสารเหล่าทหารที่ถูกขังอยู่ในรั้วนี้  ไม่รู้ว่ามีคนที่เรารู้จักบ้างหรือไม่  ในประเทศต่างๆเขาจะเปิดกว้างให้คนไปสัมผัสได้ว่า  มีใครบ้างเสียชีวิตในสนามรบ   นอกจากคนไปดูจะเกิดความรักชาติรักประเทศ  ได้พบชื่อคนที่อาจรู้จัก  เป็น ศูนย์ ลปรร แต่แห่งนี้ถ้าอยากดูอาจจะตายซะก่อนตอนข้ามถนน  แถมล๊อคกุญแจอย่างแน่นหนาเหมือนกลัวว่าคนข้างในจะออกมาเที่ยว 

บางแห่งสร้างอนุสาวรีย์ทหารกล้าไว้ในหน่วยทหาร  แต่เขตทหารห้ามเข้าก็ต้องดูและเทิดทูนกันเอง"

      อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ที่หลายท่านต้องเคยผ่าน เราอาจเห็นความสำคัญ เพียงเป็นที่นัดพบ ระหว่างเดินทาง กันหลง มีสัญญลักษณ์เด่นชัด เห็นง่าย จำได้แม่นยำ คนต่างจังหวัดยังรู้จัก 

    แต่ในมุมมองของทหาร( ท่านเอก) ท่านไม่ได้มอง ที่แห่งนี้ เหมือนหลายคนมอง และเห็นประโยชน์กัน แต่ท่านมองด้วยความรู้สึกของทหาร ของผู้มีความเสียสละ ต่อชาติบ้านเมือง จะยิ่งใหญ่ขนาดไหน ก็ยอมออกรบ ยอมเสียสละได้ทั้งชีวิต เพื่อแผ่นดินนั่นแหละ

    ทหารไม่ว่า ผู้รอด หรือผู้ตายในสนามรบ ล้วนมีคุณต่อบ้านเมือง นับตั้งแต่โบราณกาล มีการสร้างอนุสรณ์สถานมากมาย สามารถเข้าไปกราบไหว้ แสดงการรู้คุณท่านได้ แต่สำหรับที่แห่งนี้ ท่านพ้อมาตามบันทึกสั้นๆ แต่สะเทือนใจว่า...

........แต่แห่งนี้ถ้าอยากดูอาจจะตายซะก่อนตอนข้ามถนน........

 อ่านจบแล้วมานั่งคิดว่า แล้วเราจะช่วยอะไรได้บ้าง ก็ขอให้บทความนี้ มีอานุภาพ เป็นเสียงที่ดังไปถึงหู ตา ผู้มีอำนาจ โปรดสนใจ ให้ความสำคัญที่แห่งนี้กันหน่อย 

  Tag คิดถึง ด้วยความจริงใจค่ะ