เรื่องเล่ากลับจากชายแดนตอนที่ ๕
การปรับตัวให้เข้ากับสังคมที่แตกต่างกัน เพราะเป็นภาษาของชาวกัพูชา ในส่วนนี้เป็นการปฎิบัติหน้าที่
ข้ามประเทศ ที่เป็นความมั่นคงของประเทศซึ่งหมายถึงการเข้าไปสืบหาข่าวเกี่ยวกับ โจรขโมยรถที่จะต้องทำตัวให้เป็นกันเอง
ไม่ว่าจะเป็นหญิง หรือชายโดยเฉพาะพ่อค้าแม่ค้าที่ขายของ เช่นอาหารคือจะต้องเข้าถึงในการพูดให้เกิดความเป็นกันเอง
มีอยู่วันหนึ่งได้เข้าไปทำหน้าที่เป็นสาย ได้เข้าไปสองนาย นายสิบ ๑ ทหารหนึ่ง ๑ คือผมกับจ่าสองคนเพราะเป็นคนสุรินทร์จะพูดภาษา เขมรได้แต่ภาษาเขมรผมพูดไม่ได้เพราะผมไม่ใช่คนสุรินทร์ ผมเป็นคน สารคาม คือรู้เป็นบางคำพูด ตอนที่ข้ามเข้าไปคือจะต้องไม่เอาปืนเข้าไปด้วยการแต่งตัวก็แต่งครึ่งยศ เดินเข้าไปประมาณ ๘๐๐ เมตร ก็ถึงตลาดบึงตระกวน สภาพทั่วไปก็ไม่โสภาเท่าที่ควรคือไม่ค่อนสะอาด เห็นแล้วการอยู่กินหรือบ้าน ส่วนใหญ่จะเป็นบ้านชั้นเดียว มุงด้วยหญ้าคา ถ้าคนมีฐานะน่อย หลังคามุงสังกสี เดินไปอีกก็จะเป็นทุ่งกวางมองสุดสายตา แห่งแล้งมากครับผมพอดีจ่าใช้ผมไปซื้อบุหรี่ ซองละ ๒๐ บาทเงินไทย จ่ากำลังจะพูดกับผู้หญิงคนหนึ่ง อายุประมาณ ๓๕ ปีเป็นแม่ค้าขายของชำทั่วไป ส่วนจ่าก็พูดอยู่นาน เวลาผ่านไปผมเข้าไปนั่งกับจ่า ไม่รู้จ่าพูดอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเพราะผมฟังไม่รู้เรื่อง
จนถึงเวลา ๑๕ .๔๐ นาที เพราะตอนที่เข้าไป เวลา ๑๓ . ๑๐ นาที จึงได้กลับพร้อมกับผมตอนที่เดินออกมาสองข้างทางที่เป็นฐานทหารชาวกัมพูชา ผมมองไปข้างฐานเห็นลูกปืนที่วางอยู่เรียงรายเป็นจำนวนมากเป็นลูกปืนเก่าที่ใช้ไม่ได้ ใหญ่เท่ากับขาเป็นจำนวนมากครับเพราะลูกปืนเหล่านั้นด้านบ้าง ส่วนที่ใช้ได้ก็มี เพราะการเก็บกู้ขึ้นมาจากพื้นดิน ส่วนที่ยังไม่กู้ก็มี ผมเห็นแล้วจะเดินออกนอกเส้นทางไม่ได้ครับอันตราย เพราะการเข้าไปครั้งนี้คือการเข้าไปหาข่าว พอมาถึงฐานเพื่อนๆ ทหารด้วยกันถามว่าสนุกไหม ผมว่าไม่มีอะไรเลย ถ้ามีแต่ข้าวของเครื่องใช้ที่ไม่มีคุณภาพ ส่วนอาหารก็ไม่น่ารับประทานเพราะไม่สะอาด อย่างไรก็ตามการเข้าไปครั้งนี้เป็นประสบการณ์ที่ได้เห็นอะไรหลาย ๆ อย่าง มีทั้งดี ไม่ดีทั้งสภาพแวดล้อม วัฒนธรรม ศาสนาจะมีวัฒนธรรมที่เหมือนกันก็คือ เวลาพระเทศเสียงจะเหมือนกับ พระเทศที่บ้านเราคือใช้ภาษา บารี เหมือนกัน แตกต่างที่ภาษาเท่านั้น อ่านต่อตอนที่ ๖ ของการปฎิบัติหน้าที่เพราะจะได้กลับ กองร้อย คือกลับชลบุรีเพราะตอนสุดท้ายจะมีเหตุการที่ตื่นเต้นอีกก่อนกลับ สวัสดีครับผม
เรื่องเล่ากลับจากชายแดนตอนที่ ๕
ภาษา
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ส.ท้ายอาสน์สงฆ์ · 10 พ.ย. 2550
ขอนหาดประชาสรรค์ ชะอวด · 10 พ.ย. 2550
ณัฏฐกรณ์ ปะพาน · 10 พ.ย. 2550
โรงเรียนวัดพรหมโลก เทศบาลตำบลพรหมโลก · 10 พ.ย. 2550
สวัสดีค่ะ
ได้เรียนรู้ชีวิตทหาร ก็เป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่ไม่ทราบว่าทหารมีภารกิจอะไร ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับคุณ
ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าดีดีที่นำมาเล่าสู่กันฟัง
ส่งกำลังใจให้นะคะ
สวัสดีครับผมคุณ
ให้กำลังใจทหารผู้เสียสละทุกคน คุณคือคนสำคัญ ขอปรบมือให้
มาอ่านเรื่องตื่นเต้น ในชีวิตจริงของชายคนหนึ่ง ที่น่าภาคภูมิใจ และเสี่ยงอันตราย ระวังตัวด้วยนะเวลาออกนอกพื้นที่ มาเขียนในบล็อค เขาก็รู้ว่าเราเป็นสายลับนะซิ เอาความดีเป้นที่ตั้ง คนดีตกนำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ แต่ถ้าโดนลูกปืน ก็คงฉียดน้อ
ขอบคุณ
บางอย่างก็ต้องแสดงให้เห็นสิ่งที่ดีงามครับผม ขอบคุณที่ใกลังใจ