วันนี้  ครูอ้อยไม่ได้ไปโรงเรียน  แต่ไปโรงเรียนที่พี่สมบุญสอน  ครูอ้อยยังพอมีที่จอดรถ 
อ้อ..ลืมบอกว่า..รถยนต์คันใหม่  ..... หมายถึง  คันเก่าไปทำรีแพร์ และ ยกเครื่องมาใหม่นั้น  ...แจ๋วจริงๆ  
พอจอดรถแล้ว  ครูอ้อยมองนาฬิกาข้อมือ  ก็เจ็ดโมงพอดี  ตั้งใจจะเดินออกไปนอกโรงเรียน  กินข้าวต้มเลือดหมูหน้าโรงเรียน...อร่อย  
แต่พอเดินไปถึงครูเวรที่ยืนปฏิบัติหน้าที่หน้าโรงเรียน  ต้องยืนคุยสักพัก  จึงเห็นพี่สมบุญ...
ครูอ้อยตะโกนข้ามถนนเรียก   และพี่สมบุญก็เดินมาหาครูอ้อย  และพาครูอ้อยไปกินข้าวในโรงอาหารในโรงเรียน 
เมื่อเรียบร้อยแล้ว..พี่สมบุญพาไปห้องพักที่พี่สมบุญอยู่  ได้พบฝรั่งที่สอนภาษาอังกฤษด้วย...ท่าทางขยันน่าดูเลย  
ครูอ้อยนั่งคุยและเตรียมรับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นวันนี้  อ้อ...ครูอ้อยลืมเล่าว่า..วันนี้  พี่สมบุญกับครูอ้อยจะขึ้นเขียงทางวิชาการ  ให้กรรมการประเมินชำแหละแล้วล่ะค่ะ  ครูอ้อยเคยเขียนในบันทึกเรื่อง...ปฏิบัติการของที่ปรึกษา  และ..ปฏิบัติการของที่ปรึกษา (2)  และ..ปฏิบัติการของที่ปรึกษา (3)   และ  ปฏิบัติการของที่ปรึกษา (4)....
วันนี้   ครูอ้อยรู้สึกง่วงนอนเป็นพิเศษ  เพราะอากาศดี  ฝนพรำๆ   เมื่อใกล้จะเก้าโมง  เราเดินไปที่สำนักงานเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครเขต 2 ห้อง 101 
ครูอ้อยเลือกฮวงจุ้ย การนั่งได้ก่อนเพราะมาก่อน  แล้วก็หันมาถามพี่สมบุญว่า....ตื่นเต้นไหม   พี่สมบุญพยักหน้า   ครูอ้อยก็ปลอบว่า..อย่าตกใจ 
พอถึงเวลา  กรรมการมา 2 ท่านก่อน  ถามชื่อของที่ปรึกษา  พอครูอ้อยบอกชื่อ...ท่านก็บอกว่า...ท่านนี้เก่งมาก   ครูอ้อยรู้สึกมีความสุขครั้งที่ 1 แล้วล่ะค่ะ 
จากนั้น  ก็เป็นการบอกลำดับว่า..ใครจะเป็นอันดับ 1 ในการประเมิน  ปรากฏว่า  พี่สมบุญมาถึงและลงชื่อเป็นคนที่ 5 จึงต้องเข้าคิว  โดยออกไปจากห้อง  แล้วไปนั่งรอที่ศาลา  
มีชายคนหนึ่งเดินมาและนำข่าว 30 % เท่านั้น....ที่ครูจะได้อาจารย์ 3 เชิงประจักษ์ 
ทั้ง 15 คน หน้าไม่ค่อยดี  ครูอ้อยบอกพี่สมบุญว่า.....อย่าไปสนใจ  หนักแน่นไว้ 
ครูอ้อยหมอบนอนดูอาการของพี่ๆครูโรงเรียนมัธยม เดินไปมาจนเวียนศีรษะ   
พอห้าโมง  จวนจะถึงคิวแล้ว  ครูอ้อยก็ตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ.....
จากนั้นเจ้าหน้าที่มาบอกว่า...พักก่อน  ครูอ้อยไปกินข้าวกับพี่สมบุญ...กินหมดเกลี้ยง  แต่พี่สมบุญเครียด และกินไม่หมด...
ครูอ้อยเดินกลับมาที่ห้องประเมิน  ต้องเปลี่ยนห้องเป็น 302  ครูอ้อยนั่งสักพัก 
กรรมการท่านหนึ่งเดินมาหาครูอ้อย  และบอกว่า...อ้อย..รับคนที่ประเมินคนที่หนึ่งอีกคนหนึ่งนะ..อ้อยเป็นที่ปรึกษาได้ดีมาก  งานของคุณสมบุญเยี่ยมเลย 
ท่านหมายถึง  ให้ครูอ้อยรับเป็นที่ปรึกษาอีกคนหนึ่ง...ครูอ้อยรีบปฏิเสธ   เพราะรู้ว่า..ครูท่านนั้น...ไม่เหมือนพี่สมบุญ    
เธอพยายามนำแผนของเธอมาให้ครูอ้อย ดู และให้ครูอ้อยบอกว่า...ข้อไหนไม่เหมาะสม...ครูอ้อยดูได้ค่ะ..แต่ไม่ใช่เวลาอันน้อยนิดนี้ค่ะ...เป็นคำตอบของครูอ้อย  
จากนั้น...กรรมการทั้ง 3 ท่านก็เรียกพี่สมบุญกับครูอ้อยไปนั่งฟัง คำติชม...กรรมการท่านที่ 1 เกษียณอายุราชการไปแล้ว...ชมแผนของพี่สมบุญว่า  ..มีองค์ประกอบของแผนครบถ้วน  มีการเชื่อมโยงของแผนได้ดี  มีความสอดคล้อง  เป็นแผนตัวอย่างได้  ครูอ้อยนั่งฟังแล้ว  ดีใจ และมีความสุข...ครั้งที่ 2  
เมื่อฟังจบแล้ว  ครูอ้อยก็เดินไปกับพี่สมบุญไปหากรรมการท่านที่ 2 ท่านก็บอกว่า  ข้อบ่งชี้ ข้อ 1 - 8 สมบูรณ์ทุกข้อแล้ว   แต่มีบางส่วนที่ต้องเพิ่มเติม  เช่น  ...ทักษะการคิด  คุณธรรม และ Culture ต้องสอดแทรกไปในแผนด้วย  
ตำหนิเพียงเล็กน้อย..ครูอ้อยก็มีความสุขครั้งที่ 3 อีกแล้ว  ที่คำแนะนำของครูอ้อยบางส่วน  พี่สมบุญนำไปปฏิบัติ  และก็ถูกใจกรรมการ...
ต้องเข้าคิวสักพักจึงได้พบกับกรรมการท่านที่ 3   ท่านนี้ชมมาในใบแสดงความคิดเห็นว่า.....ดีเยี่ยม.....ครูอ้อยมีความสุขครั้งที่ 4  มีความสุขมากจังเลยค่ะ 
 เป็นความสุขหลายๆครั้งในวันนี้  ที่พี่สมบุญ..ประสบกับความสำเร็จในระยะเริ่มต้น...
ไชโย..ที่ปรึกษาอ้อยดีใจ..มีความสุขหลายครั้งจังเลย.......ฮา....