เข้าทำนอง การเริ่มต้นที่ดีย่อมนำไปสู่การดำเนินการที่ดี
ใครบ้างที่จะเกิดมาแล้วสบายตลอดเวลา...คงจะไม่มี 
การเป็นครู   ใครๆก็มองดูแล้วสบาย  อย่างเช่น   คุณพ่อของครูอ้อย  มองว่าครูอ้อยสบาย  ทำอะไรก็มักจะประสบกับความสำเร็จ 
คุณพ่อมองแบบนั้น  แต่...คุณพ่อ...ไม่เคยเห็น...ยามที่ครูอ้อยลำบาก  คุณพ่อเคยเห็นแต่ตอนที่  ครูอ้อยนำความสำเร็จไปเล่าสู่ให้ฟัง 
แต่ตอนที่ครูอ้อยนั่งจมกับเอกสารกองใหญ่นั้น  คุณพ่อไม่เคยเห็นเลย  
และความประสงค์ของครูอ้อยก็คือ...ไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่รู้ว่า....ครูอ้อยลำบาก  อยากให้ท่านมองเห็นว่า....ครูอ้อยมีวิถีการดำเนินชีวิตในการงานที่ดี  มีอาชีพที่ดี  เป็นลูกที่น่ารัก  เป็นตัวอย่างแก่ลูกหลานที่ดีด้วย...
ครูอ้อยเริ่มสบายแล้วหรือ  จึงได้เขียนเรื่องนี้  ตอบว่า...ยังเลย  ครูอ้อยยังลำบากอยู่ 
ยังต้องอ่าน  ต้องเขียน  ต้องพากเพียร  ครูอ้อยจะต้องใช้กำลังใจ  กำลังความรู้  กำลังความสามารถออกมาอย่างสม่ำเสมอ 
เช่น  การจัดการเรียนรู้  ครูอ้อยจะเริ่มด้วยความยากลำบาก  หมายถึงตัวครูอ้อยจะขมักเขม้นกับการฝึกหัดในการพูด  และสนทนากับนักเรียนทุกต้นชั่วโมง  ถามตอบ  ตอบถาม  จนเป็นนิสัยเวลาเข้าห้องเรียน 
จนเวลาผ่านไปเกือบ 2 สัปดาห์จึงพบว่า...วันนี้  ครูอ้อยข้ามขั้นตอนนี้ไป 
นักเรียนจะทวงถามว่า...ทำไมไม่ถามหนูล่ะคะ   ...
ครูอ้อยเพิ่งจะรู้ว่า...นักเรียนของครูอ้อย..ชอบ..และต้องการเรียนแบบนี้  
เอ้อ..ดีเหมือนกันนะคะ  ลำบากก่อน  แล้วตอนนี้ครูอ้อยกำลังสบายในการเรียนรู้ไปกับนักเรียน  โดยใช้กิจกรรม Role Play  จับคู่สนทนา  เป็นครูและนักเรียนสลับกัน 
ส่วนครูอ้อยหรือคะ  นั่งดู  และก็หัวเราะนักเรียนค่ะ...
มีความสุขดีจัง...ลำบากก่อน  แล้วสบายทีหลังนี่ล่ะค่ะ