รู้สึกเป็นเกียรติและดีใจมากที่ปีนี้มีเด็กๆเพิ่มอีก 6 คน (หรืออาจะมากกว่า) แต่เบื้องต้นที่ทราบว่า จะมีลูกๆเพิ่มอีก 6 คนนี้ เป็นเด็กตาบอด 4 คนและสายตาเลือนราง ระดับมากอีก 2 คน เด็กๆที่เข้ามาเรียนปี 1 ในปี 2550 นี้ ใช้อักษรเบรลล์ทุกคนค่ะ
ที่ทราบในเบื้องต้นแต่เด็กตาฯ นั้นเพราะเรามีการประสานงานกันค่อนข้างใกล้ชิดกับ มูลนิธิธรรมิกชนเพื่อคนตาบอด ในประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ค่ะ ส่วนเด็กด้านร่างกายอื่นๆเราจะรู้ได้จากการตรวจร่างกายนิสิตใหม่ หรือการสอบถามไปยังคณะต่างๆอีกทีค่ะ
ดีใจและเป็นเกียรติ เนื่องจากเป็นปีแรกที่ได้เด็กๆเข้ามาพร้อมกันเยอะขนาดนี้ค่ะ ดีใจที่เด็กๆเลือกจะเรียนต่อที่นี่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จากการได้สอบถาม เด็กๆบอกว่า เพราะที่นี่มี DSS (ปลื้มมม หน้าบานเลย )และที่นี่ ไม่บังคับว่าจะเรียนอะไร คณะไหน สาขาไหนก็ได้ เท่าที่เขาสอบได้ ( นโยบายเปิดโอกาสทางการศึกษาอย่างเสมอภาคค่ะ )
และปีนี้เราได้ลูกคนเล็ก น้องใหม่สุดของ DSS ในสาขาวิชา
- ภาษาญี่ปุ่น 1
- ภาษาเวียดนาม 2
- ภาษาไทย 1
- นิติศาสตร์ 1
- การเมืองการปกครอง 1
ภาษาญี่ปุ่นนั้นไม่ห่วงเท่าไหร่ค่ะ เพราะเราเป็นเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการกับ ศูนย์พัฒนาและฝึกอบรมคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก - APCD ซึ่งเป็นองค์กรความร่วมมือกับ JICA อยู่แล้ว แต่ภาษาเวียดนามนี่สิ ?? เบรลล์ซะด้วย
ด้วยความสัมพันธ์ที่ดีกับมูลนิธิธรรมมิกชนฯ เราจึงนำเรื่องนี้ปรึกษา ท่านประธานฯ จึงเป็นที่มาของ โครงการอบรมฝึกทักษะ อ่าน เขียนและพิมพ์อักษรเบรลล์ภาษาเวียดนาม ค่ะ ทางมูลนิธิธรรมมิกชนฯได้ติดต่อวิทยากรชาวเวียดนามมาสอนให้ หนิงและน้อยออย ต้องเป็นนักเรียนกันตั้งแต่ 24 พค. - 2 มิย. นี้ที่ โรงเรียนการศึกษาของคนตาบอด จังหวัดขอนแก่นค่ะ
แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ ภาค ( 2 )
กำเอิงค่ะ...
ขอบคุณค่ะคุณพนัส เป็นกำลังใจให้เสมอมาเลยนะคะ
ปีนี้คงเหนื่อยกันหน่อย 6 คน ใน 5 สาขาวิชา ตำราไทย-อังกฤษไม่หวั่นค่ะ
แต่ตำราเบรลล์ญี่ปุ่นกับ เบรลล์เวียดนามนี่ 555 แต่ยังไงเราก็ต้องสู้เนอะ เด็กๆเขาสู้มานานกว่าจะมาถึงมหาวิทยาลัย เราต้องช่วยเขาต่อค่ะ อีกนิดเดียวเอง 4 ปีที่เขามอบความไว้วางใจไว้กับเรา เพื่อเรียนรู้และนำความรู้ไปประกอบอาชีพเลี้ยงตนเอง
ส่วนพวกรุ่นพี่ๆ ( 20 คน ) ก็ได้คุยกันแล้วว่า ให้ตั้งใจเรียนนะ พยายามดูแลตัวเองเพราะป้าหนิง ต้องรับมือกับน้องๆใหม่อีกตั้ง 6 คนอ่ะ
มีอะไรให้ช่วย ยินดีนะครับ
หรือมีอะไรให้รับรู้และรับฟัง...ก็ บ่ ว่า คือกัน
ขอบพระคุณค่ะพี่อัมพร อรุณศรี สาวสวยสองพันปี และท่านอาจารย์ beeman
แต่จริงๆคือ เด็กมาแล้ว มาด้วยความหวังและไว้วางใจเรา เราจะดูดายปล่อยให้เรียนบนความคับข้องหรือ
เราเองตอนเป็นนักศึกษาใหม่ ไปเรียนรู้อะไรใหม่ๆในที่ใหม่ๆ เราเองยังมีความวิตกกังวล แล้วนี่เด็กๆเขามีความแตกต่าง ถ้าเราไม่ช่วยเขาเป็นตัวกลางระหว่างเขากับอาจารย์ผู้สอน ถ้าไม่มีสื่อที่เหมาะสม การเรียนเขาจะเป็นเช่นไร เขาเองก็ไม่อยากเรียนและจบไปด้วยความเอื้ออาทรอ่ะค่ะ เขามาเรียนเพราะอยากจบเอาความรู้ที่เขาสนใจไปประกอบอาชีพ เพราะฉะนั้นเขาต้องเรียน ต้องรู้จริงๆ และเราก็ต้องสู้ไปด้วยกันค่ะ
นั่นไง แบบนี้พี่ก็ได้ที่ปรึกษาอีก 2 คนใช่ไหมคะ อาจารย์ขจิต ฝอยทอง
ขอ e-mail เพื่อนชาวเวียดนามด้วยนะคะ จะได้อุบอิบเป็นที่ปรึกษาของน้องๆซะเลย อิอิ
กำเอิงค่ะ
แวะมาเยี่ยมจ้า...ชื่นชม ชื่นชม....
อย่างนี้ น้องหนิง ก็เก่งหลายภาษาน่ะซิ
อังกฤษ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เวียดนาม.....
555 ไม่เก่งหรอกค่ะพี่หน่อย งูๆปลาๆอ่ะค่ะ แต่ทำเป็นเบรลล์ได้ก็ดีใจเหลือเกินแล้วค่ะ
แต่ภาษาเวียดนามนี่ เขาใช้พยัญชนะคล้ายๆกับภาษาอังกฤษเลยอ่ะค่ะ ออกเสียงก็คล้ายๆกับภาษาฝรั่งเศส
สวัสดีจ้ะ แอมเอ้ย...
มาเป็นกำลังให้คนปิดทองหลังพระค่ะ ... เก่งจริงนะตัวแค่นี้ เรียนทั้งภาษาต่างประเทศ และอักษรเบลล์ด้วย ... สู้ๆๆๆ ค่ะ
มาให้กำลังใจ ตอนนี้อยู่ขอนแก่นรึเปล่าคะ
กำเอิงค่ะ ไทpaew และ ไทใบบุญ
ตอนนี้อยู่มหาสารคามค่ะ พรุ่งนี้ถึงจะไปเป็นนักเรียนใหม่ ยาวถึงวันเสาร์หน้าเลยอ่ะค่ะ
และจะไปกินแก่นตะวันในมข ดีกว่า อิอิ
ตายแล้ว!!! เด็กเขาเรียนภาษาเวียดนามแล้ว ภาษาอังกฤษผมยังใบ้กินอยู่เลยทั้งทีเรียนมาครึ่งชีวิต...
ซำบายดีบ่เอื้อย
กำเอิง ไทขุน ย่ามแดง
เด็กๆชอบเรียนภาษาค่ะ ดูเหมือนจะถนัดมาก อิอิ ปีที่แล้ว น้องทิพย์ (คนร้องเพลง) ก็เรียน ภาษาฝรั่งเศสค่ะ แต่ไม่ได้ทำเบรลล์ทำแค่ font ใหญ่ค่ะ สบายๆเพราะน้องแค่ สายตาเลือนราง
ปีนี้มาทั้งญี่ปุ่น ทั้งเวียดนาม ล้วนแต่เบรลล์ทั้งนั้น 555 สนุกดี DSS แบบเราได้เรียนรู้ไปด้วยค่ะ อีกหน่อยไปเวียดนาม สบายเลยนะคะเนี่ย...
กำเอิงค่ะน้องตุ๋ยปวริศา
งานท้าทายจริงๆ
เคยตามอ แผนดินมาอ่านบล็อกคุณหนิงหลายครั้ง วันนี้เลยสมัครเลย
อ่านทีไรก็นึกชม และ อนุโมทนาด้วย ทุกครั้งค่ะ