"มารยาทที่ควรก้าวไปพร้อมกับเทคโนโลยี" ผมจำได้ว่า เนื้อหาในหัวข้อนี้นำมาจากเวปของกระทรวงวัฒนธรรม จำไม่ได้ว่าใครเป็นผู้เขียนบทความนี้ ผมได้นำไปให้นักศึกษาเรียนรู้ในชั้นเรียน เพื่อแก้ปัญหาอะไรบางอย่าง

   ผมต้องยอมรับว่า โลกปัจจุบันเป็นโลกของความด่วน ทำอะไรแบบเร่งรีบ (สังคมเมืองที่ผมประสบ) บางครั้งถึงกับไม่ทัน ทีนี้ เมื่อเร่งรีบมากๆ ส่งผลต่อความด้อยประสิทธิภาพ เช่น การทำหลักสูตรการศึกษาแบบเร่งรีบ เพื่อให้ทันต่อกำหนดการหรือโครงการที่ตั้งไว้ ก็ส่งผลต่อระบบการศึกษา การทำวิจัยเพื่อให้ทันต่อกำหนดการ ก็ต่อผลต่อคุณภาพของงาน การอ่านหนังสือด้วยความเร่งรีบก็ไม่ได้สาระเทียบเท่ากับการค่อยๆอ่าน อย่างนี้เป็นต้น อย่างไรก็ตาม ในโลกของธุรกิจ เพราะความเร่งรีบนี่เอง จึงขาดสติรอบตัว

   บทความที่ผมอ้างถึง กล่าวถึงมารยาทที่ควรก้าวไปพร้อมกับความทันสมัยของเทคโนโลยีอย่าง โทรศัพท์มือถือ บันไดเลื่อน รถและเรือโดยสาร ตลอดถึงลิฟ

   กล่าวถึงการเข้าร่วมฟังอภิปราย "วัฒนธรรมที่พึงประสงค์" ระหว่างที่คนกำลังนั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ (ในความเห็นของผมคือ ฟังอย่างเคารพ เคารพต่อการฟัง เคารพต่อเนื้อหา เคารพต่อผู้บรรยาย เคารพต่อผู้นั่งฟัง) เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นข้างๆ ตัวผม และการคุยโทรศัพท์ของชายผู้นิ่งร่างกายสมบูรณ์ในวัยประมาณ ๕๐ เห็นจะได้ และท่านก็คุยโทรศัพท์เฉย ท่านคงไม่ได้มองว่า มีคนอย่างน้อย ๕ คนที่หันหลังมามอง ยังไม่นับถึงคนที่ได้ยินแต่ไม่อยากหันหน้ามามองว่าใครกันอีกจำนวนมาก ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์อีกเครื่องหนึ่งดังสอดเข้ามาระหว่างความเงียบที่มีแต่เสียงผู้อภิปราย และคุยดังพอสมควร ข้อคิดคือ ในห้องประชุมควรทำอย่างไรดีกับโทรศัพท์ ทุบมันทิ้งเลยดีไหม แต่ก็นั่นแหละเราเรียนหนังสือมาคนละตำรา ธุรกิจรัดตัวก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ๑ นาทีคือมูลค่ามหาศาลทีเดียว

ปุ่มลัดของการตั้งเป็นระบบสั่นสะท้าน ของ sony ericsson โดยไม่มีเสียงคือ กด # ค้างไว้ ปลดล็อกก็ทำนองเดียวกัน คือกด # ค้างไว้