.ภาพที่สนุก คือภาพที่เราคิด และสนุกในความคิดของเรา

 

วันที่ 26 พ.ค. 50 ช่วงเช้า...ก็ว่าด้วย ศิลปะ ง่ายๆ...จากใบไม้.....

                   


                       ลุงจืด แนะนำการระบายสี.....

          


        ครูของเรา เป็นใบไม้นะ....หยิบใบไม้ที่เราชอบมากที่สุด

มาวางในกระดาษ แล้วก็ลอกไปตามโครงร่างของใบไม้.....

จากนั้น เราจะคิดให้ใบไม้ เป็นอะไรก็ได้นะ...ไอศรีม ..รถถัง...

แมงกะพรุน...( อันหลัง นี้เป็นความคิดของน้องพลอย เพราะ อยู่ใกล้ทะเล ) ภาพออกมาเป็น แมงกะพรุนยิ้ม...

                            

   เกมศิลปะ มีหลายอย่าง ลุงจืด สอน เรื่อง การวาด อย่างใจ

เราคิด ด้วยเกม ไม่ยก ไม่มอง เส้นเดียว....โดยการจับคู่                     มองหน้าเพื่อน ไม่มองกระดาษ

ลากเส้นเดียว ไม่ยกมือระหว่างวาด....ภาพออกมา เป็นเส้นที่ต่อเนื่อง

ฝึกที่จะถ่ายทอดความคิด มากกว่า ลอกสิ่งที่เห็น คือ ให้เห็นด้วยใจ

ก่อน.....หลังจากนั้น ก็ให้ออกไป ดูของจริง วาดรูปต้นไม่ที่เราชอบมา 10 ต้น  คราวนี้ ให้ดู ของจริง แต่ไม่ต้องมองมือที่เราวาดอีก...

การฝึกถ่ายทอดด้วย ความรู้สึก และใจที่เราคิด จะแตกต่างจาก การวาด

ที่ว่างเปล่า....ภาพที่สนุก คือภาพที่เราคิด และสนุกในความคิดของเรา 

  จะปิดค่ายแล้ว....เอาผลงานมาชื่นชมกัน....ทุกคนมีผลงานหมดเลย

อย่างนี้ก็พกรอยยิ้มกลับบ้านกันน่ะสิ.....

                


   หน้าตาชาวค่ายทั้งหมด เป็นแบบนี้....ได้ผ้าเช็ดหน้า ที่มีชิ้นเดียวในโลก กลับบ้านกันคนละผืน....

         


    เราเป็นครอบครัวเดียวกัน รวมทั้งฉันด้วย....ทั้งสองครอบครัว บอกว่า

จะมาที่นี่ ปีละ สองครั้ง....หลังจากการถ่ายรูปนี้เสร็จ น้องพลอย ที่ปิดหน้า  ( อาย ) ก็ร้องไห้...บอกว่า     " อย่าถ่ายรูปหนู ".....

    น้องพลอย เป็น ขวัญใจ ชาวค่ายมากๆ...เธอตัวเล็กสุด แต่ก็สามารถอยู่ร่วมกับพี่ๆ   ร่วมกิจกรรม อย่างสนุกสนาน ....แค่อายที่ตอนนี้  ...ฟันหลอ...นิดหน่อย....คอยดูตอนโตนะคะ

ต ้องเป็นสาวมั่น แน่นอน....