วันนี้ปลื้มใจเป็นนักหนาที่มีโอกาสล่องใต้ได้เยือนถิ่นแดนด้ามขวานอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งก็นานพอควรที่ไม่ค่อยได้พูดและยินสำเนียงเสียง "แหล่งใต้"  แรกเริ่มตั้งแต่จากสนามบินดอนเมือง ได้ยินเสียงประชาสัมพันธ์ออกสำเนียงเสียงปักษ์ใต้กันให้ได้ยินแล้ว พอลงเครื่องที่สนามบินนครศรีธรรมราช ..นี่สิครับ ถือว่าเป็นครั้งแรก ของการเยือนถิ่นพระธรรมเกริกไกล ถ้าจะพูดให้ทันยุคสมัยคงไม่มีใครไม่รู้จักจังหวัดนครศรีธรรมราช ต้นกำเนิดแห่งองค์ "จตุคามรามเทพ" ...รายละเอียดเรื่องนี้ ผมเองก็ไม่มีความรู้เลยแม้แต่น้อย (ขอรบกวนผู้อ่านท่านหาข้อมูลเพิ่มเติมครับ)

ทริปเล็กๆ ทัวร์...วัดพระธาตุ ได้ลิ้มลองรสแห่งเซียนพระ ทั่วทุกมุมเมืองในตัวจังหวัดนครศรีธรรมราชเต็มไปด้วยภาพโปสเตอร์ทั้งขนาดเล็ก-ขนาดใหญ่  ทั้งแผงเช่าพระที่เต็มไปด้วยองค์จตุคามรามเทพ ผู้คนจอแจ แห่-เห่อกันตามกระแส จนเรียกได้ว่า ทุกมุมเมืองขณะนี้เป็นจตคุคามรามเทพไปหมดแล้ว ขนาดผมเองหาซื้อบัตรเติมเงินยังหายากกว่าองค์จตุคามรามเทพ ด้วยซ้ำไป

มื้อเย็น...หลังกลับจากการทัวร์ทริปเล็กๆ ตกมื้อเย็นก็ได้ลิ้มลองรสแห่งอาหารปักษ์ใต้และอาหารทะเล ..ยอมรับว่า..หร่อยมากครับ ทั้งผัก ผลไม้ มีขายให้ได้ชิมกันเพลิน ทานเสร็จแล้วก็เดินแถวๆ ร้านน้ำชา ซึ่งแถบนี้มีอยู่ร้านเดียวที่คนพรุกพล่าน แน่นหนานามว่า "บังบ่าว"  จึงได้แวะตั้งวงเสวนานั่งจิบน้ำชา กาแฟ และโรตี กันอย่างออกรสพอสมควร และอาหารอย่างอื่นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน จากนั้นจึงได้แยกย้ายกลับเพื่อพักผ่อน