เล่าแล้ว เล่าอีกจนไม่มีจะเล่า

     นั่งทำงานอยู่ที่รัฐแมรีแลนด์มาได้ แปดวันแล้ว  นั่งอยู่ในบ้านหน้าจอคมอพิวเตอร์ พร้อมนึกถึงเพื่อนพ้องน้องพี่ (ฟังเหมือนนักการเมืองมากไปหน่อย)  ในโครงการการจัดการความรู้  จำได้ว่าอีกไม่กี่วันคณะของเราก็จะจัดอบรมให้กับสพฐ.   ได้แต่ขอสมาลาโทษท่านผู้ใหญ่สองท่านของโครงการ คือ ดร.สุวัฒน์และ ดร.เลขา ที่ไม่ได้อยู่ช่วย

      แต่ก็จำเป็นค่ะ  สองประการคือ ประการแรกมีเค้าโครงหนังสือเล่มหนึ่งที่คิดไว้หลายปีแล้วไม่ได้เริ่มเขียนสักที มีแนวโน้มว่าถ้าไม่ทำอะไรอาจจะตายไปก่อนได้เขียน เจ้าของบ้านนี้เขาให้สัญญาว่าจะให้คอมพิวเตอร์พร้อมอินเตอรเน็ตยี่สิบสี่ชั่วโมง  และสวนดอกไม้ที่มีวัชพืชให้ขุดเล่น ก็เลยตัดสินใจ

       ประการที่สองก็คือ รู้สึกเหมือนแบตตารี่ในตัวหมด ต้องการชาร์จหน่อย เพราะฉะนั้นหลังจากสองอาทิตย์ก็จะตะลุยเที่ยวอย่างเดียว

      ค่อยๆทะยอยลงบทความไว้ใน www.onec.go.th   ดูที่มุมขวาล่างจะเห็น edkm  วันนี้จะพยายามทำให้เสร็จเรื่องเครื่องมือการจัดการความรู้   เพราะหลายโรงเรียนถามว่า  เล่าเรื่องกันหลายรอบจนไม่มีอะไรจะเล่าแล้ว  การจัดการความรู้มีแค่นี้หรือ

     คำตอบอยู่ที่นั่นค่ะ