บันทึกการเดินทางของนักศึกษาปริญญาเอก ภาษาอังกฤษ

  วันนี้อยู่บ้านเมืองกาญจนบุรี  มีความสุขดีกับการอยู่บ้าน นั่งทบทวนข้อสอบ TOEFL และ วันพรุ่งนี้(18)จะต้องเดินทางไปสอบที่กรุงเทพฯ ต่อด้วยการเดินทางไปที่จังหวัดสุพรรณบุรี ในวันที่ 19-20 พฤษภาคม 2550 พร้อมพี่ Handy พี่อ้อย เพื่อช่วยพี่ ศน.ปวีณา ที่จัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของครู-อาจารย์ในเขตพื้นที่การศึกษา สุพรรณบุรี เขต 2 

   การเดินทางทำให้ได้ความรู้ในเรื่องต่างๆได้มาก แค่พบใครบางคนแล้วแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสบการณ์กันก็ทำให้ได้ความรู้อย่างมากแล้ว บางครั้งมากกว่าในหนังสือที่เราเรียน ถ้าเราไม่ปิดกั้นตัวเอง ไม่เป็นแก้วที่เต็มไปด้วยน้ำ ไม่สามารถเติมอะไรเข้าไปได้เลย 

  ผู้เขียนรู้สึกตัวเองว่า เป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ได้(ไม่ได้ ไฮเปอร์นะครับ) พออยู่นิ่งๆเฉยๆๆ ไม่มีอะไรทำ จะเงียบๆเหงาๆ ต้องหาหนังสือ อ่าน หางานมาทำ ไม่รู้ท่านอื่นๆเป็นไหม อาจเป็นเพราะว่า มีงานทำตลอด พอไม่มีงานทำแล้วรู้สึก แปลกๆๆ เบื่อๆ  

  อยู่บ้านคุยกับแม่ก็มีความสุขดี แต่คำถามที่บาดใจคือ เมื่อไรจะเลิกเรียนเสียที เมื่อไร จะเรียนจบ อยากบอกแม่ว่า ปริญญาเอก ไม่ใช่เรียนกันง่ายๆนะแม่ แหม  ใครก็อยากจบ ผู้เขียนอยากเอาความรู้ที่เรียนมาไปใช้เร็วๆๆ แบบว่าร้อนวิชา   

 นินทาแม่หน่อยเดียว แม่หลับไปเลย สงสัยไม่อยากฟังลูกชายตัวดี บ่น คำหนึ่งที่ได้ยินจากแม่คือ  ถ้าเหนื่อยท้อ กลับมาบ้านเรานะลูก  ได้ยินคำนี้แล้ว จิตใจฮึดสู้ทุกที (กลัวต้องกลับมาบ้าน ฮ่าๆๆ) 

 ขอฝากความสุข ความสบายใจมาฝากทุกๆท่านใน gotoknow ด้วยครับ ขอให้ท่านมีความสุขกับการทำงานครับผม … เอาดอกไม้มาฝากด้วย ดอกอะไรครับ